Φεστιβάλ Καννών 2026: Παγκόσμια πρεμιέρα της αποκατεστημένης ταινίας "Εύα" του 1953 σε σκηνοθεσία της Μαρίας Πλυτά

Ελληνικό ενδιαφέρον είχε η Δευτέρα 18 Μαΐου 2026, στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών όπου παρουσιάστηκε σε πρώτη προβολή, στο πλαίσιο του Cannes Classics, η αποκατεστημένη ταινία "Εύα"  του 1953, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Πλυτά, της πρώτης σκηνοθέτριας στην ιστορία του ελληνικού σινεμά.

H δεύτερη προβολή της ταινίας θα πραγματοποιηθεί στο διεθνώς αναγνωρισμένο φεστιβάλ της Μπολόνια Il Cinema Ritrovato την Τρίτη 23 Ιουνίου.

Η ελληνική πρεμιέρα του αξιόλογου φιλμ θα γίνει στην Αθήνα, στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, στις αρχές του φθινοπώρου.

Η αποκατάσταση της ταινίας της Μαρίας Πλυτά πραγματοποιήθηκε από το World Cinema Project του The Film Foundation και την Cineteca di Bologna στα εργαστήρια L’ Immagine Ritrovata και Εργαστήριο Ψηφιακής Αποκατάστασης Ταινιών της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, σε συνεργασία με την Alatas Films και την Καθηγήτρια του ΑΠΘ Μπέτυ-Δέσποινα Κακλαμανίδου.

Το έργο πραγματοποιήθηκε χάρη στην υποστήριξη του Hobson/Lucas Family Foundation.

Το εργαστήριο της Ταινιοθήκης ανέλαβε την ψηφιακή σάρωση σε 4Κ του αρνητικού της εικόνας και του ήχου και το εργαστήριο  L’Immagine Ritrovata ανέλαβε την ψηφιακή αποκατάσταση, διόρθωση χρώματος και τελικό DCP.

Η προβολή της ταινίας "Εύα" στο τμήμα Cannes Classics, όπου φιλοξενούνται αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου σε νέες, αποκατεστημένες κόπιες, είναι σημαδιακή καθώς πρόκειται για την πρώτη (1η) ελληνική ταινία που προβάλλεται αποκατεστημένη στην ιστορία του συγκεκριμένου τμήματος των Καννών. Η ταινία, πριν από την αποκατάστασή της, είχε προβληθεί στο πλαίσιο ενός spotlight στο έργο της Μαρίας Πλυτά, που είχε διοργανώσει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τον Νοέμβριο του 2022, ενώ τον Ιούνιο του 2025 παίχτηκε στο αφιέρωμα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος «Ο Μίκης Θεοδωράκης στη μεγάλη οθόνη».

Η Εύα παρακολουθεί μια παντρεμένη γυναίκα, η οποία στη διάρκεια των θερινών της διακοπών γνωρίζει έναν νεαρό και ζει μαζί του μια εφήμερη ερωτική σχέση, προκαλώντας την οργή του συζύγου της και τα επικριτικά σχόλια της μικρής κοινωνίας του νησιού. Το σενάριο είναι του Ανδρέα Λαμπρινού, η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη (στην πρώτη συνθετική του δουλειά στον κινηματογράφο), ενώ στην ταινία πρωταγωνιστούν η Νίνα Σγουρίδου, ο Αλέκος Αλεξανδράκης νεότατος, ο Μάνος Κατράκης, η Αλίκη Γεωργούλη και ο Ντίνος Ηλιόπουλος.

Η Μαρία Πλυτά, η πρώτη Ελληνίδα σκηνοθέτρια, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1915 και πέθανε το 2006. Αρχικά ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία, ενώ στο τέλος της δεκαετίας του ’40 έκανε τα πρώτα της βήματα στην κινηματογραφική παραγωγή, δουλεύοντας σε ταινίες του Αλέκου Σακελλάριου και του Γιώργου Τζαβέλλα. Το 1950 κάνει το σκηνοθετικό της ντεμπούτο με την ταινία "Τ’ αρραβωνιάσματα", μία από τις πιο αξιόλογες ελληνικές ηθογραφικές ταινίες της εποχής, με σκηνικά του Γιάννη Τσαρούχη. Με 17 ταινίες στο ενεργητικό της, η Μαρία Πλυτά θα αναγνωριστεί ως μία πρωτοπόρα σκηνοθέτρια και διαμορφώτρια της ελληνικής κινηματογραφίας.

Το ταξίδι της αποκατάστασης αποτελεί πρωτοβουλία της κ. Κακλαμανίδου και κομμάτι μιας συστηματικής ερευνητικής προσπάθειας για το έργο της Μαρίας Πλυτά από το 2021 και συμβαδίζει παράλληλα με το τρέχον ερευνητικό πρόγραμμα «Plyta’s Unknown Cinema» (PUC, 2025-2028), με χρηματοδότηση από το ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ. (Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας), το οποίο διευθύνει η ίδια. Μάλιστα, στη διάρκεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών θα πραγματοποιηθούν γυρίσματα και συνεντεύξεις με προσωπικότητες και στελέχη διεθνών κινηματογραφικών θεσμών για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ.

«Η επιλογή της Εύας από το τμήμα Cannes Classics αποτελεί την οριστική δικαίωση για τη Μαρία Πλυτά, μια σπουδαία δημιουργό που παρέμεινε για δεκαετίες στη σκιά της ιστοριογραφίας. Με το έργο αυτό, θεραπεύουμε μια μακρόχρονη έμφυλη ιστοριογραφική διάκριση και εντάσσουμε οργανικά τη Μαρία Πλυτά στον Κανόνα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου» σημειώνει η κ. Κακλαμανίδου.

ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗΣ

Το Εργαστήριο της ΤτΕ έχει ήδη παρουσιάσει μια σειρά από εξαιρετικές αποκαταστάσεις ελληνικών ταινιών σε συνεργασία με το διεθνούς φήμης εργαστήριο  L’Immagine Ritrovata στην Μπολόνια, και έχει συμβάλει στην παρουσίαση άγνωστων ελληνικών αριστουργημάτων στο διεθνές κοινό.

Εκτός από το Χάππυ Νταίη (1976) του Παντελή Βούλγαρη και το Πικρό ψωμί (1951) του Γρηγόρη Γρηγορίου, στις ψηφιακές αποκαταστάσεις του Εργαστηρίου συγκαταλέγονται πολλές ακόμα σημαντικές ταινίες που αποκαταστάθηκαν όσο ήταν ακόμα υπό δημιουργία: Οι Απάχηδες των Αθηνών (Δ. Γαζιάδης, 1930), Ψαράδες και ψαρέματα (Λ. Λοϊσιος, 1961), Πρόσωπο με πρόσωπο (Ροβήρος Μανθούλης, 1966), και οι τρεις ταινίες μικρού μήκους της σκηνοθέτιδας Φρίντας Λιάππα, Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις (1977), Απεταξάμην (1980) και Μετά 40 μέρες (1972).

Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος επιστρατεύει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της ώστε να «ξαναζωντανέψει» ταινίες ορόσημα του ελληνικού κινηματογράφου, βγάζοντάς τα από το χρονοντούλαπο της ιστορίας..., αναφέρει η σχετική ανακοίνωση.

Επιμέλεια ανάρτησης: Τ. ΜΑΡΤΑΤΟΣ