Πάτρα: Στα κεραμίδια οι κάτοικοι στο ανατολικό διαμέρισμα- «Τι περιμένουμε; Να υπάρξει νεκρός ή να πάρουμε εμείς τα όπλα;»

«Τι περιμένουμε για να γίνει κάτι; Να υπάρξει νεκρός ή να πάρουμε εμείς οι κάτοικοι τα όπλα;» αναφέρει στο thebest.gr το μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Πολιτιστικών Συλλόγων του Ανατολικού Διαμερίσματος, Δημήτρης Δημητρόπουλος, μετά και το τελευταίο περιστατικό με τη ληστεία εις βάρος αθλήτριας και τον σοβαρό τραυματισμό της, στην περιοχή του καταυλισμού του Ριγανόκαμπου, στην Πάτρα.

Ο κ. Δημητρόπουλος, δεν κρύβει την αγανάκτησή του για την κατάσταση που επικρατεί εδώ και χρόνια στην περιοχή, επιρρίπτοντας ευθύνες στη δημοτική αρχή: «Με τις μέχρι σήμερα παρεμβάσεις μας για το σοβαρότατο αυτό θέμα -όχι μόνο για εμάς που μένουμε εδώ, αλλά και για ολόκληρη την πόλη- έχουμε επανειλημμένως τονίσει την παραβατικότητα, η οποία είναι συνεχώς αυξανόμενη, παρά τις όποιες επεμβάσεις κάνει η αστυνομία. Είναι σαν κάποιοι φορείς, και ειδικά ο Δήμος Πατρέων, που είναι ο πρώτος υπεύθυνος για αυτή την αθλιότητα, να λέει "φέρτε μου έναν νεκρό για να κάνω κάτι". Με το τελευταίο περιστατικό, ήρθαμε πάρα πολύ κοντά στο να συμβεί αυτό ακριβώς. Θα επέμβουμε σε αυτόν τον άθλιο καταυλισμό όταν τραυματιστεί σοβαρά ένας συμπολίτης μας; Ή θα πρέπει να πούμε "ο Θεός να βάλει το χέρι του";»

Επίσης, περιγράφει το καθημερινό κλίμα ανασφάλειας που βιώνουν οι κάτοικοι, φέρνοντας ως παράδειγμα τη δική του εμπειρία: «Τα προβλήματα είναι καταγεγραμμένα, τα γνωρίζουν όλοι εδώ και πολλά χρόνια, και εμείς τα βιώνουμε καθημερινά. Μόνο στο δικό μου σπίτι έχουν προσπαθήσει να μπουν τρεις φορές, την τελευταία το κατάφεραν και το σπίτι έμεινε ανοιχτό για μέρες, διότι απουσιάζαμε στο εξωτερικό. Τα θέματα διαρρήξεων, παρενοχλήσεων, επεμβάσεων είναι καθημερινά, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Και επαναλαμβάνω, η δημοτική αρχή περιμένει έναν νεκρό για να ενεργοποιηθεί;»

Όπως λέει, το Πρωτοδικείο έδωσε άδεια παραμονής σε δέκα οικογένειες έως ότου βρεθεί κατάλληλος χώρος μεταστέγασης, ωστόσο στον καταυλισμό παραμένουν πολύ περισσότερες: «Το ερώτημα παραμένει: ο κ. Δήμαρχος, η δημοτική αρχή, επί δώδεκα χρόνια ασχολήθηκαν ενεργά με αυτό το ζήτημα; Ασχολήθηκαν να βρουν έναν άλλο χώρο, για να λυθεί αυτό το έκτρωμα; Αυτή τη στιγμή, πέρα από τις δέκα νόμιμες οικογένειες, υπάρχουν στον καταυλισμό ακόμα πενήντα. Εμείς δεν είμαστε εναντίον των Ρομά, αυτό που ζητάμε είναι να μπει ένα φρένο στην παραβατικότητα και να γίνουν όλα τα προβλεπόμενα. Μετά τις εξαγγελίες Χρυσοχοΐδη ότι η αστυνομία θα είναι συνεχώς παρούσα με ειδικό κλιμάκιο, βλέπουμε ότι αυτό εφαρμόζεται χαλαρά. Σωστά λένε ότι δεν γίνεται να είναι ένας αστυνομικός για κάθε πολίτη, αλλά η παραβατικότητα είναι εδώ. Εμείς, οι νομοταγείς πολίτες, τι πρέπει να κάνουμε; Να πάρουμε τα όπλα και το νόμο στα χέρια μας; Αυτό μας λένε;»

Οι φωτιές και τα καμένα λάστιχα

Στο τραπέζι μπαίνει και το ζήτημα των πυρκαγιών και της καύσης λάστιχων από τους κατοίκους του καταυλισμού, με τον κ. Δημητρόπουλο να εκφράζει ανησυχία τόσο για την ασφάλεια όσο και για τη δημόσια υγεία: «Ανά πάσα στιγμή, από τις φωτιές που βάζουν, κινδυνεύουμε να καούμε. Πήραμε από την πυροσβεστική τα συμβάντα των τελευταίων χρόνων και είναι πάρα πολλά. Τι περιμένουμε; Να καούμε και μετά να τους μετακινήσουμε εκτάκτως; Περιμένουν στη δημοτική αρχή ένα σοβαρό γεγονός για να δράσουν; Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι ο Δήμος Πατρέων δεν προχωρά στη μεταστέγασή τους υπό τον φόβο ότι μια άλλη περιοχή θα αντιδράσει. Αυτό δεν δίνει λύση. Εδώ και δώδεκα χρόνια είμαστε στο σημείο μηδέν.»

Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζει για τις επιπτώσεις στο πόσιμο νερό: «Σε σχέση με τα λάστιχα και κάθε λογής αντικείμενα που καίνε, δίπλα βρίσκονται οι ανοιχτές δεξαμενές της ΔΕΥΑΠ και όλα τα αιωρούμενα σωματίδια πέφτουν μέσα στο νερό που πίνουμε. Ποιος μας εγγυάται ότι τα σωματίδια που μπαίνουν μέσα είναι αβλαβή; Θα πρέπει πρώτα να αρρωστήσουμε;»