Πάτρα: Πλήθος κόσμου στην εκδήλωση παρουσίασης του ιστορικού ντοκουμέντου «Ημερολόγιο Κατοχής» του Δημήτριου Λάγαρη- ΦΩΤΟ

Το πρωτότυπο ημερολόγιο δωρήθηκε στο Μουσείο Τύπου της ΕΣΗΕΠΗΝ για τον εμπλουτισμό της ιστορικής συλλογής

Στην κατάμεστη αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση παρουσίασης του ιστορικού ντοκουμέντου «Ημερολόγιο Κατοχής» του Δημήτριου Λάγαρη.

Το Ημερολόγιο Κατοχής παρουσίασαν ο δικηγόρος και ιστορικός Χρήστος Α. Μούλιας, ο διευθυντής Σύνταξης της εφημερίδας Γνώμη Μαρίνος Κ. Γράψας, καθώς και ο δημοσιογράφος και επιμελητής της έκδοσης Δημήτρης Σ. Αβραμίδης, οι οποίοι αναφέρθηκαν στη σημασία του τεκμηρίου για την ιστορική μνήμη της περιόδου της Κατοχής.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, το πρωτότυπο του Ημερολογίου προσφέρθηκε στο Μουσείο Τύπου της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου Ηπείρου και Νήσων, προκειμένου να ενταχθεί στη συλλογή του ως πολύτιμο ιστορικό τεκμήριο. Το παρέλαβε η πρόεδρος του Μουσείου και δημοσιογράφος Μαρίνα Ριζογιάννη, η οποία ευχαρίστησε για τη δωρεά που εμπλουτίζει το αρχειακό υλικό και την ιστορική καταγραφή της περιόδου.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «ΓΝΩΜΗ».

Το βιβλίο

Το «Ημερολόγιο Κατοχής» του Δημητρίου Λάγαρη αποτελεί ένα μοναδικό ντοκουμέντο για την Πάτρα της Κατοχής. Η πρώτη εγγραφή είναι στις 23 Απριλίου του 1941 και η τελευταία στις 20 Σεπτεμβρίου του 1944.

Στις σελίδες του καταγράφεται συστηματικά η ζωή στην πόλη και ένα παράδειγμα είναι αρκετό. Στην εγγραφή της 8ης Νοεμβρίου του 1941 το στάρι πωλείται προς 800-1.000 δραχμές. Στην εγγραφή της 30ής Αυγούστου του 1943 η τιμή του σταριού έχει εκτοξευθεί στα 58 εκατ. δραχμές η οκά.

Ταυτόχρονα ο Λάγαρης δεν διστάζει να στηλιτεύσει συμπεριφορές τοπικών παραγόντων που συνεργάστηκαν με τις αρχές κατοχής ενώ επιδεικνύει και εξαίρετες αφηγηματικές αρετές. Κορυφαία στιγμή του η εκκένωση της Μονής Γηροκομείου μετά την επίταξή της από τις Ιταλικές αρχές κατοχής.

Ο συγγραφέας

Ο Δημήτριος Λάγαρης (1913-1978) υπήρξε ένας διακεκριμένος Πατρινός δημοσιογράφος με μια σταδιοδρομία που άρχισε περίπου το 1930 και ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Υπήρξε εκ των ιδρυτών της Ένωσης Συντακτών καθώς και του Μουσείου Τύπου της Ένωσης.

Υπηρέτησε σε διάφορα μέσα ενημέρωσης και στα μεταπολεμικά χρόνια διετέλεσε αρχισυντάκτης της «Πελοποννήσου». Ήταν συγγραφέας των βιβλίων, «Σοφία Παλαιολόγου, η Πατρινοπούλα αυτοκράτειρα της Ρωσίας» και «Πέντε χρόνια αίματος δόξης και σκλαβιάς».