Πάτρα: Παρουσίαση του βιβλίου "Μελαία" του Παναγιώτη Φράγκου, στο σπίτι του Παλαμά

Οι εκδόσεις Αρμός και το βιβλιοπωλείο "Γωνιά του βιβλίου-Παπαχρίστου" προσκαλούν το κοινό στην εκδήλωση παρουσίασης του νέου βιβλίου του Παναγιώτη Φράγκου με τίτλο: "Μελαία, Ένας Κόσμος Νέφους και Καταλλαγής", Μια αληθινή ιστορία.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 19 Απριλίου 2026 και ώρα 18:00 στην “Στέγη Γραμμάτων Κωστής Παλαμάς” στην οδό Κορίνθου 241 πλησίον της Κολοκοτρώνη, στην Πάτρα.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Θεόδωρος Παπαθεοδώρου, Ραδιοφωνικός Παραγωγός, Συγγραφέας,

Βίκυ Κρούσκα, Φιλόλογος, Συγγραφέας,

Γεωργία Πετροπούλου, Φιλόλογος, Διευθύντρια Γαλλικού Ινστιτούτου Πατρών, Μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Άμυνας DCI.

Διαβάζει η Αφροδίτη Σκαλτσά - Δημητρακοπούλου,  Βιβλιοκριτικός - αναγνώστρια, μέλος των "Ταξιδευτών της Πρόζας".

Συντονίζει η Ελευθερία Στεργιοπούλου, Ραδιοφωνική Παραγωγός.

Ο συγγραφέας του βιβλίου Παναγιώτης Φράγκος γεννήθηκε στην Καστέλλα του Πειραιά στα τέλη του 1948. Στη μνήμη του παραμείνανε οι ολάνθιστοι πανσέδες στις πρασιές του νηπιαγωγείου του. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο ΕΚΠΑ και Δημοσιογραφία και Δημόσιες σχέσεις στο Ελληνοαμερικανικό Ινστιτούτο. Εργάσθηκε ως δημόσιος υπάλληλος σε φερώνυμο υπουργείο. Το «Μελαία, ένας κόσμος νέφους και καταλλαγής – μία πραγματική ιστορία», είναι το δεύτερο βιβλίο του, που εκδίδεται μετά το «Ο Στεναγμός του Ίκαρου», 2024, εκδόσεις Μωβ σκίουρος. 

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Μια αληθινή ιστορία. Πραγματική Ιστορία, γίνεται μυθιστόρημα. Φονική καταιγίδα, σκοτώνει τους γονείς μπρος στα μάτια των μικρών παιδιών τους. Η ψυχή τους σημαδεύεται διαφορετικά. Το χρέος στην αδελφή σημαδεύει το αγόρι. Το τραύμα παίρνει τη λαλιά του κοριτσιού, το κάνει την «τρελή του χωριού». Η δυναμική της γλώσσας, η ηθογραφική και ψυχολογική εμβάθυνση στους χαρακτήρες, η ως τα όρια του κυνικού περιγραφή των συνθηκών της χώρας, το 2ο μισό του 20ου αιώνα, η «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», που δεν ανέχεται τους «ασθενείς» και λιπαίνει την παθογένεια της κοινωνίας, παρακινεί τον ψυχοθεραπευτή Γιώργο Γιαννούση, να αποτυπώσει σε επίμετρο, στο τέλος του έργου τις σκέψεις του. Οι φυλακίσεις, τα άσυλα, η ανέχεια, η ηλιθιότητα της εξουσίας, βάζουν τη βούλα τους, στην ψυχή της Κοινωνίας. «Πεινούσε. Πεινούσαν. Άνθρωποι, τοπία, πετούμενα και σερνάμενα, εξουσιαστές και θύματα, ψυχές και σώματα. Τίποτα δεν ανάσαινε… Όλα πλοκάμια μιας ξεδιάντροπης, ανεξέλεγκτης εξουσίας… Ερχόταν η δεύτερη παρουσία του ανθρώπου στην αχρειότητά του… Χόρεψε τα πάθη σου Μελαία, ζήτα και πιε κρασί φεγγαροβαπτισμένο… Φεύγα Μελαία, πιε κρασί Μελαία… – Μελαία πετά… Σελήνη τρώει…