Back to Top
ΠΑΤΡΙΝΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ 2020

ART

/

Παυλίνα Ανδριοπούλου: Η Πατρινή χορεύτρια του Δημήτρη Παπαϊωάννου στο thebest

Παυλίνα Ανδριοπούλου: Η Πατρινή χορεύτρια του Δημήτρη Παπαϊωάννου στο thebest

Όσοι μαγεύεστε από τους αλληγορικούς, ποιητικούς κόσμους του διεθνούς έλληνα Super Star του χοροθεάτρου Δημήτρη Παπαϊωάννου, ίσως έχετε θαυμάσει στη σκηνή την πατρινή χορεύτρια και στενή του συνεργάτιδα

Όσοι μαγεύεστε από τους αλληγορικούς, ποιητικούς κόσμους του διεθνούς έλληνα Super Star του χοροθεάτρου Δημήτρη Παπαϊωάννου, ίσως έχετε θαυμάσει στη σκηνή την πατρινή χορεύτρια και στενή του συνεργάτιδα Παυλίνα Ανδριοπούλου. Ακολουθώντας τον στις παγκόσμιες εξορμήσεις των θεαμάτων του, ως κομμάτι της κάθε συμβολικής του φαντασμαγορίας και αναπάντεχης οφθαλμαπάτης, έχει πολλά να μας διηγηθεί.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στο περιοδικό Best Άντυ Μπακοπούλου ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Julian Mommert

Ποια είναι η σχέση σου με την πάτρα; ο χορός ήταν η αφορμή να αποχαιρετήσεις την πόλη μας;

Μεγάλωσα στις γειτονιές των Υψηλών Αλωνίων και των Συνόρων. Πήγα στο 7ο Λύκειο και «μοίραζα» τον ελεύθερο χρόνο μου σε μαθήματα ή πρόβες χορού και σε προπονήσεις βόλευ. Τελικά επέλεξα το δρόμο της τέχνης αποφασίζοντας να σπουδάσω χορό στην Αθήνα, όπου και δραστηριοποιούμαι μέχρι σήμερα. Δυστυχώς στην Πάτρα έχω εμφανιστεί λίγες φορές, καθώς επαγγελματικά στην πόλη έχω συνεργαστεί μόνο με την Τατιάνα Λοβέρδου για το ΔΗΠΕΘΕ στο Δημοτικό Θέατρο και έχω παρουσιάσει ένα χορευτικό ντουέτο στο Act. Οι επαγγελματικές μου υποχρεώσεις κάνουν τις επισκέψεις μου στην Πάτρα όλο και πιο αραιές, αλλά η οικογένεια μου και οι φίλοι μου ζουν ακόμα εκεί δίνοντας μου πάντα ένα λόγο να επιστρέφω.

Πώς προέκυψε η συνεργασία με το Δημήτρη Παπαιωάννου; Είναι κάτι σαν το alter ego σου ως χορεύτρια;

Η πρώτη επαφή με το Δημήτρη Παπαϊωάννου έγινε κάπως τυχαία όταν κοινοί φίλοι με πρότειναν για την παράσταση «Μεσα». Δουλεύοντας μαζί από τα τέλη του 2010, η επαγγελματική μας σχέση έχει αλλάξει πολλές φορές χαρακτήρα, ξεκινώντας ως ερμηνεύτρια, περνώντας στο κομμάτι της παραγωγής και τελικά αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση των προβών. Ο Δημήτρης έχει ένα μοναδικό ταλέντο να επιλέγει τον κατάλληλο ερμηνευτή και συνεργάτη διαλέγοντας ανθρώπους που θα τον εμπνεύσουν να φανταστεί κάτι γι’ αυτούς, φτιάχνοντας υλικά που ξεκινούν από τις προσωπικότητές τους, πράγμα που κάνει τη δημιουργική διαδικασία να ρέει πιο εύκολα. Ο Δημήτρης έχει μια συγκλονιστική ματιά και αστείρευτη φαντασία, ξεκινώντας από μια φοβερή, αναπάντεχη λεπτομέρεια για να ολοκληρώσει ένα παραστασιακό θέαμα. Είναι αυστηρός και απαιτητικός σε επίπεδο πρόβας και παραγωγής, καταφέρνοντας όμως με αυτό το τρόπο να διατηρεί πάντα σε υψηλό επίπεδο τη ποιότητα του έργου του και ταυτόχρονα προστατεύοντας εμάς τους ερμηνευτές μέσα σε αυτό. Τα χρόνια της συνεργασίας αυτής πέρα από την αμοιβαία καλλιτεχνική εμπιστοσύνη έχουν φέρει και μια πιο προσωπική σχέση συζητώντας για διαφορετικά καλλιτεχνικά και μη πλάνα, ανταλλάσσοντας συμβουλές και γνώμες.

Μίλησέ μας για το πώς δημιουργούνται αυτές οι μαγικές παραστάσεις χοροθεάτρου που έχουν ξεφύγει από τα ελληνικά σύνορα.

Συνήθως ξεκινάμε από μια θεματική αφετηρία, πάνω στην οποία οι ερμηνευτές αυτοσχεδιάζουν, «χτίζοντας» έτσι σταδιακά τη παράσταση. Οι πρόβες των αυτοσχεδιασμών μοιάζουν με παιχνίδι, καθώς με την εμπλοκή και την οδηγία του Παπαϊωάννου, «παίζουμε» ελεύθερα με παντός είδους υλικά -ξύλα, σωλήνες, χαρτιά, αφρολέξ. Απ’ όσα ανακαλύψουμε σε αυτό το στάδιο επιλέγει όσα δείχνουν πιο ενδιαφέροντα και παραστάσιμα, ενώ η δραματουργία και η δομή προκύπτουν συνήθως αργότερα. Οι ήρωες πια στα έργα του Δημήτρη έχουν ισχυρή ενεργειακή υπόσταση, υπερισχύοντας του «σεναρίου», πορευόμενοι μέσα από μια διάσπαση προσωπικοτήτων, γίνονται οι ίδιοι σύμβολα με αναφορές στη ζωή, το θάνατο, την ύπαρξη, την ιστορία, την κουλτούρα.

Πλέον ο Δημήτρης Παπαιωάννου είναι ένας παγκόσμιος σούπερ σταρ του χορού στο είδος του. Πώς έχεις βιώσει τα διαρκή ταξίδια μαζί του σε άλλες χώρες του κόσμου; Πώς ήταν το ξένο κοινό;

Από τον Σεπτέμβρη του 2015 είμαστε συνεχώς «στο δρόμο». Αρχικά με το «Still Life» και εν συνεχεία με τον «Μεγάλο Δαμαστή» έχουμε βρεθεί σε Βραζιλία, Αμερική, Χιλή, Ιαπωνία, Χονγκ Κονγκ, Αυστραλία, Ρωσία, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία κ.α. Στα τέλη του φετινού Νοεμβρίου ο «Μεγάλος Δαμαστής» κάνει φινάλε και ξεκινάμε αμέσως πρόβες για τη νέα παραγωγή. Ηταν απίστευτη η εμπειρία αυτής της τεράστιας περιοδείας και οι παραστάσεις είχαν μεγάλη απήχηση. Οι αντιδράσεις του κοινού στο εξωτερικό είναι πιο θαρραλέες και αυθόρμητες απ’ ότι στην Ελλάδα και έχει ενδιαφέρον να παρατηρεί κάνεις την ποικιλομορφία τους από χώρα σε χώρα. Στο Παρίσι, στο θρυλικό θέατρο della Ville, ο κόσμος χτύπαγε τα πόδια για να δείξει τον ενθουσιασμό του, μια στιγμή που πραγματικά με συγκίνησε. Είναι πολύ ιδιαίτερο συναίσθημα να βρίσκεσαι επί σκηνής και ανάμεσα στους θεατές να σε παρακολουθούν ονόματα όπως ο Μιχάηλ Μπαρίσνικοφ, η Λόρι Άντερσον, η Εμμα Στόουν, η Κέιτ Μπλάνσετ, ο Αλμοδόβαρ κ.α.

Λόγω αυτής της διεθνούς επιτυχίας, θεωρείς πως ενδέχεται να εγκατασταθεί ο Δημήτρης Παπαιωάννου σε άλλο μέρος του κόσμου;

Δεν σκοπεύει νομίζω να μετακομίσει στο εξωτερικό. Η Ελλάδα τον εμπνέει και χαίρεται πάντα να επιστρέφει σπίτι του. Δεν ξέρω βέβαια αν θα μπορούσε να αλλάξει γνώμη, σε περίπτωση που του προταθεί κάτι απρόσμενο και εξαιρετικό. Αυτή τη περίοδο, η προσοχή του έχει στραφεί στο νέο έργο που θα προετοιμάσουμε στο χώρο που μας έχει ευγενικά παραχωρήσει το Μέγαρο Μουσικής. Θα δημιουργηθεί όπως πάντα, σιγά- σιγά, ομαδικά, από το μηδέν. Δεν υπάρχει ακόμα ούτε τίτλος, ούτε ιστορία. Για πρώτη φορά, οι περισσότεροι χορευτές θα είναι ξένοι.

Ο χορός είναι πλέον πολύ πιο δημοφιλής στο ευρύτερο κοινό από τις προηγούμενες δεκαετίες. Σε τι οφείλεται αυτό;

Ο χορός είναι σίγουρα σήμερα πολύ πιο δημοφιλής από παλιότερα. Σε αυτό έχουν συμβάλει αρκετά το Φεστιβάλ Αθηνών μαζί με την Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και το Μέγαρο Μουσικής, που έχουν φέρει στο ελληνικό κοινό παραστάσεις του εξωτερικού, ενώ παράλληλα έχουν χρηματοδοτήσει και προωθήσει ελληνικές παραγωγές. Το Υπουργείο Πολιτισμού έχει επαναφέρει τις επιχορηγήσεις στον χώρο των παραστατικών τεχνών δίνοντας έτσι βήμα στους Έλληνες δημιουργούς. Έχουμε καλλιτέχνες που πραγματικά αξίζει να παρακολουθήσεις.

Εσένα προσωπικά, τι και ποιους σου αρέσει να παρακολουθείς από το χώρο σου;

Θα έλεγα πως δεν προτιμώ τις μονοδιάστατες παραστάσεις χορού που βασίζονται μονάχα στην κίνηση. Με ενδιαφέρουν κυρίως το χοροθέατρο και η περφόρμανς. Αποζητώ στη σκηνή την υποκριτική, το χορό και την εικαστική διάσταση, ένα θέαμα δηλαδή πιο ολοκληρωμένο. Αγαπημένη μου είναι μια υπερρεαλιστική ομάδα από το Βέλγιο, οι Peepping Tom, των οποίων οι παραστασεις εμπεριέχουν όλα τα παραπάνω. Επίσης, απολαμβάνω τις δουλειές των Ann Teresa de Keersmaeker και William Forsythe. Όσον αφορά την ελληνική σκηνή περιμένω πάντα με ενδιαφέρον τις ανατρεπτικές δουλειές των Χρήστου Παπαδόπουλου και του Ευρυπίδη Λασκαρίδη.

Με τι ασχολείσαι αυτό το διάστημα και πώς ζεις σαν «Αθηναία»;

Πρόσφατα παρουσίασα ένα χοροθεατρικό σόλο στο θέατρο «Ροές» με τίτλο Πύθωνος 36, σε συνεργασία με τη Βάσω Γιαννακόπουλου η οποία υπέγραψε και τη σκηνοθεσία. Αυτό ήταν ένα σημαντικό βήμα για μένα, το να βρεθώ και πάλι στην δημιουργική διαδικασία έξω από το πλαίσιο του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Την παράσταση την αγκάλιασε πολύ το αθηναϊκό κοινό και ο στόχος μας είναι να την παρουσιάσουμε και στην Πάτρα. Αυτές τις μέρες είμαι μεταξύ παραστάσεων με το «Πύθωνος 36» και το «Μεγάλο Δαμαστή» και προετοιμασίας για τη νέα παραγωγή του Παπαϊωάννου.

Η Αθήνα πια είναι το σπίτι μου, με τους φίλους μου ζούμε στην ίδια γειτονιά, κοντά στο σταθμό Λαρίσης. Μας αρέσουν οι βόλτες στο Κουκάκι και το Παγκράτι, οι μαζώξεις στα σπίτια με συζητήσεις και παιχνίδια.

Best View