DECO

/

Αννα Μαρία Ρογδάκη: «Δεν με ενδιαφέρουν τα κοινότυπα»

Αννα Μαρία Ρογδάκη: «Δεν με ενδιαφέρουν τα κοινότυπα»
Μπακοπούλου Άντυ

Η grand dame των Diamond Events μίλησε στο thebest.gr ομολογώντας πως νιώθει ευλογημένη δουλεύοντας σε Ελλάδα, Ευρώπη και Ασία

Εμφυτα λαμπερή και απολαυστικά εκκεντρική στο ντύσιμό της, η Αννα Μαρία Ρογδάκη έχει κατορθώσει τα τελευταία χρόνια να ξεχωρίσει στο wedding planning και γενικότερα στη διακόσμηση και την παραγωγή εκδηλώσεων εντός και εκτός συνόρων, ενώ πολύ τακτικά την βλέπουμε να συναναστρέφεται εγχώριους celebrities και εκπροσώπους των βασιλικών κύκλων. Μέσω της εταιρίας Diamond Events ταξιδεύει διαρκώς, δίχως να χάνει την φαντασία, το πάθος, το χιούμορ και το γλυκό της χαμόγελο. Είναι κάτι σαν την καλή νεράιδα που με το μαγικό της άγγιγμα μεταμορφώνει το σκηνικό του παραμυθιού της ζωής μας- αν και είναι μελαχρινή, πληθωρική, τα γυαλιά της έχουν κρύσταλλα, το κιμονό της αστράφτει ολοκέντητο και οι μπουτονιέρες της είναι αμέτρητες…  

 

Συνομιλήσαμε μαζί της για το τοπίο του κλάδου της, την προσωπική της αισθητική, τις μεγάλες αγάπες της και άλλα πολλά.

 

Σε ποια γειτονιά μεγάλωσες, σε ποιο σχολείο πήγες, ποιες είναι οι αγαπημένες σου γωνιές και συνήθειες στην πόλη μας;

 Είμαι παιδί του κέντρου, μεγάλωσα Γούναρη και Αγίου Ανδρέου και έπαιξα αμέτρητες φορές κυνηγητό στην πλατεία Πίνδου που ήταν απέναντι από το σπίτι μου. Το σχολείο μου πάντα ήταν το πιο κοντινό στο σπίτι μου, έτσι πήγα στο 3ο Δημοτικό, στο 2ο Γυμνάσιο και στο 7ο Λύκειο. Αγαπώ την Πάτρα και αν και μου δόθηκε πολλές φορές η ευκαιρία να μείνω Αθήνα ή ακόμα και στο εξωτερικό, δεν την αλλάζω, έστω και αν αυτό σημαίνει ταξίδια χωρίς τέλος.. Το πιο αγαπημένο μου είναι καφές στο κέντρο, με φίλους, που δε χρειάζεται καν να έχεις ραντεβού γιατί τους συναντάς έτσι κι αλλιώς.. 

 Πότε κατάλαβες την κλίση σου στην αισθητική και την οργάνωση; Ποια ήταν η αφορμή να μπεις στο χώρο;

 Δεν το κατάλαβα ποτέ. Μάλλον γεννήθηκα με αυτό. Ίσως είναι κληρονομικότητα, αφού η μητέρα μου είχε σαν χόμπι τη διακόσμηση. Για μένα είναι ένα κομμάτι του εαυτού μου, ενώ δε φαντάστηκα ποτέ να το κάνω επάγγελμα. Αφορμή ήταν ο σύζυγος μου, ο Γιωργος Διαμαντόπουλος, που αποφάσισε να ιδρύσει την Diamond Events. Τότε δεν ήξερα αν ήθελα να ασχοληθώ με τη διακόσμηση, παρόλο που έχω κάνει σχετικές σπουδές στο Λονδίνο για να μάθω περισσότερα για δίκη μου χρήση. Ένας γάμος φίλων ήταν η αρχή για να καταλάβω ότι εγώ τελικά ήμουν φτιαγμένη για τα events. 

Θεωρείς πως έχεις ένα δικό σου ύφος που χαρακτηρίζει τη δουλειά σου και την κάνει αναγνωρίσιμη;

 Ναι. Έχω δικό μου ύφος και πιστεύω ότι οι δουλειές μου, παρόλο που δεν είναι ίδιες (βαριέμαι με το ίδιο) έχουν ένα χαρακτήρα πιο ιδιαίτερο, γιατί τα κοινότυπα δε με ενδιαφέρουν. Θέλω το διαφορετικό, θέλω να ξεχωρίζει η δουλειά μου και να βγάζει χαρά και συγκίνηση. Είναι αυτό που οι φίλοι μου λένε «Ρογδακίστικο στυλ»...

Ποιες θα έλεγες πως είναι σήμερα οι κυρίαρχες τάσεις στα wedding events και γενικότερα στις εκδηλώσεις με ιδιαίτερη επιμέλεια και deco;

Τα wedding events είναι ολόκληρες παραγωγές. Έχω δει και έχω συμμετάσχει σε απίστευτους γάμους στην Ασία και την Ευρώπη. Έχω εντυπωσιαστεί πραγματικά. Γίνονται όμως υπέροχοι γάμοι και εκδηλώσεις στη χώρα μας, που είναι ένας από τους πιο ρομαντικούς προορισμούς στον κόσμο. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη τάση, όλα είναι στη μόδα αρκεί να έχουν χαρακτήρα και ισορροπία. Θα μπορούσα ωστόσο να πω ότι το vintage έχει παραχωρήσει τη θέση του στο πιο ρομαντικό στυλ με αρκετές luxury αναφορές και άπειρα κεριά και φωτισμούς.

Τί διαφορές εντοπίζεις στις απαιτήσεις των πελατών μεταξύ Ελλάδας και εξωτερικού;

Θα ξεκινήσω από τις ομοιότητες και θα πω ότι όλοι θέλουν ένα επιτυχημένο event. Οι διαφορές αφορούν την κουλτούρα, το βιοτικό επίπεδο, τη θρησκεία και πολλά άλλα. Εδώ πρέπει να πω ότι στο εξωτερικό το event planning είναι αναγκαίο. Στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα ζευγάρια που πιστεύουν ότι μπορούν να οργανώσουν το γάμο τους χωρίς τη βοήθεια των ειδικών. Εννοείται -και δεν το λέω επειδή με συμφέρει- η εμπειρία μετράει πολύ και το μάτι του ειδικού έχει πολύ μεγάλη διαφορά στο αποτέλεσμα. Είναι σαν να αποφασίσεις να εγχειριστείς μόνος σου, χωρίς να πας στο γιατρό... Οι ξένοι πελάτες λοιπόν δεν συζητούν να κάνουν event χωρίς τον planner. Εκεί λοιπόν κρίνεσαι διαφορετικά και κυρίως από το επίπεδο των υπηρεσιών, την πρωτοτυπία και το ιδιαίτερο design.

Ποια θα αποκαλούσες επιτεύγματα από την ως τώρα πορεία σου στον κλάδο;

Νιώθω ευλογημένη ειδικά τα τελευταία τρία χρόνια.  Βραβεύτηκα από μεγάλους οργανισμούς στο επίπεδο του design για τη δουλειά μου σε γάμους Ελλήνων αλλά και ξένων πελατών. Είναι ιδιαίτερη τιμή αυτή, είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και πέρα για πέρα αξιοκρατικό. Βρέθηκα σε μεγάλο παγκόσμιο συνέδριο στη Γκόα της Ινδίας και παρόλο που μου είχαν κοπεί τα πόδια, μίλησα για τους γάμους στην Ελλάδα, μπροστά στους μεγαλύτερους wedding planners στον κόσμο και χειροκροτήθηκα πολύ. Βρέθηκα στο Λευκο Παλάτι στο Βελιγράδι για την οργάνωση του γάμου του Πρίγκιπα Φίλιππου της Σερβίας και είχα την τιμή και τη χαρά να ζήσω μια καταπληκτική εμπειρία και να αποσπάσω θετικά σχόλια και ευχαριστίες από το Παλάτι. Πέρα όμως και πάνω από όλα, θεωρώ ότι το μεγαλύτερο επίτευγμα μου είναι ότι έχω μετατρέψει τους πελάτες σε φίλους. Αυτή η ξεχωριστή σχέση που για μένα μετράει τόσο πολύ.

Τί απολαμβάνεις και τί σε ενοχλεί στο χώρο;

 Εύκολη ερώτηση, δύσκολη απάντηση. Πώς μπορεί κανείς να μη θίξει κανέναν και ταυτόχρονα να πει την αλήθεια; Θα το πω λοιπόν γιατί δεν μπορώ. Απολαμβάνω τον υγιή ανταγωνισμό. Θεωρώ ότι όλοι έχουν δικαίωμα στη δουλειά αυτή, αν και για μένα δεν είναι δουλειά. Με ενοχλούν αυτοί που ξεκινούν να δηλώνουν event planners χωρίς εμπειρία και προσπαθούν να αποκτήσουν πελάτες με αθέμιτο τρόπο. Ας κάνει ο καθένας τη δουλειά του και ο κόσμος θα κρίνει. Είναι άλλωστε τόσο πασιφανές. 

Οι μεγάλες αγάπες και αδυναμίες στη ζωή σου- συναισθηματικά και υλικά.

Υλικά δεν έχω καμία αγάπη, έχοντας βαθιά επίγνωση ότι είμαι σπάταλη, με τρύπιες τσέπες και κάκιστη σχέση με το χρήμα. Συναισθηματικά όμως αλλάζει. Η μεγαλύτερη μου αγάπη έχει επτά γράμματα: ΘΕΟΔΩΡΑ. Ο Γιώργος μου, το ταίρι μου, η ήρεμη δύναμη που χωρίς αυτόν θα ήταν όλα ανοργάνωτα τουλάχιστον. Η δουλειά μου, αγαπημένοι άνθρωποι στην οικογένειά μου, τα ανίψια μου Νίκος και Σμαράγδα. Και αυτή η αγάπη που με πόνεσε πολύ φέτος, ο λατρεμένος μου αδελφός  Θεόδωρος που η έλλειψη του με ισοπέδωσε. Όμως η αγάπη, όπως έλεγε η μητέρα μου, υπάρχει πάντα, έστω και σε διαφορετικές μορφές και διαστάσεις. Εγώ κρατάω αυτό και προχωρώ με την καρδιά μου ανοιχτή.

 

 

Σχόλια

Best View