Πάτρα: Καθήλωσε τους σινεφίλ το ντοκιμαντέρ "Ρίφενσταλ: Στην καρδιά του Τρίτου Ράιχ"

Με μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ταινία, το ντοκιμαντέρ "Ρίφενσταλ: Στην καρδιά του Τρίτου Ράιχ-Riefenstahl" Γερμανικής παραγωγής 2024 σε σκηνοθεσία Άντρες Βάϊελ, ξεκίνησε ο Β' κύκλος προβολών της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας για τη φετινή περίοδο που θα ολοκληρωθεί στις 6 & 7 Απριλίου 2026.

Η ταινία που αφορούσε στην αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, την Γερμανίδα ηθοποιό, σκηνοθέτιδα και φωτογράφο Λένι Ρίφενσταλ (22/8/1902 - 8/9/2003), η οποία συνδέθηκε με το ναζιστικό καθεστώς του Χίτλερ, δημιουργώντας υποδειγματικές από τεχνικής άποψης ταινίες που ουσιαστικά χρησιμοποιήθηκαν για προπαγανδιστικούς σκοπούς του Τρίτου Ράιχ, καθήλωσε τους σινεφίλ.

Η ταινία εντυπωσίασε κυρίως για το τεράστιο πραγματικά εύρος των στοιχείων που παρουσίασε με πολύ υλικό από τηλεοπτικές εμφανίσεις της Ρίφενσταλ έως και μαγνητοφωνημένα τηλεφωνικά αποσπάσματα.

Είναι γεγονός πως παρακολουθώντας αυτό το σχεδόν δίωρο ντοκιμαντέρ που είχε προβληθεί και στο 27ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης, ο σκηνοθέτης επιδέξια μας έδειχνε στοιχεία της προσωπικότητας της Ρίφενσταλ που άλλοτε μας έκαναν να την δούμε με κάποια συμπάθεια και άλλοτε να μείνουμε με το στόμα ανοικτό για το πώς μπόρεσε αυτή η ευφυής καλλιτέχνις να μείνει απαθής έως αδιάφορη μπροστά στα πρωτοφανή εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όπως τους θαλάμους αερίων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως το Νταχάου. «Χάσαμε τον πόλεμο» λέει σε μία στιγμή σε συνέντευξη της στο BBC ωστόσο 11 χρόνια αργότερα το 1976 σε μία εκπομπή της Γερμανικής τηλεόρασης με καλεσμένη της δίπλα μία συνομήλικη της Γερμανίδα ακτιβίστρια, από τη μειοψηφία που αντιστάθηκε στο καθεστώς, η Ρίφενσταλ «λύγισε», φωνάζοντας σχεδόν πως δεν ήξερε, ούτε φανταζόταν τα όσα τρομερά αποκαλύφθηκαν μετά.

Η ταινία, υπόδειγμα του είδους του ντοκιμαντέρ, δεν έδωσε ξεκάθαρη απάντηση στο τί ήταν τελικά αυτή η γυναίκα που παραδέχθηκε πως έπεσε θύμα της «μαγείας» του Χίτλερ, και που με ένταση και σθένος διέψευδε πως ήταν φίλη και είχε ερωτική σχέση με τον Γκέμπελς. Ωστόσο το συμπέρασμα ίσως να είναι πως ήταν μία καλή ηθοποιός πάνω απ’ όλα, μία γυναίκα έξω από τα καθιερωμένα, πρωτοποριακή και στα προσωπικά της καθώς ο τελευταίος της σύντροφος ήταν 40 χρόνια νεότερος της, που σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, ήταν εν τέλει αφελής, αδαής μην καταλαβαίνοντας σε τι μεγάλο κακό έτεινε κι αυτή με τον καλλιτεχνικό της τρόπο, χείρα βοηθείας.

Από τα ντοκουμέντα της ταινίας και η παρέλαση των αθλητικών ομάδων στην Ολυμπιάδα του Βερολίνου το 1936 που η ίδια κινηματογράφησε με εντολή του Χίτλερ, χρησιμοποιώντας πολλές κάμερες και μία ματιά που για πολλούς «ωραιοποίησε» τα δρώμενα. Στην παρέλαση πολλές από τις εθνικές αντιπροσωπείες χαιρετούσαν με τον χαρακτηριστικό τρόπο του καθεστώτος. Στα πλάνα είδαμε και την Ελλάδα του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά τότε.

Τέλος να κάνουμε μνεία στην τελευταία σκηνή με τη Ρίφενσταλ, στα 97 της πλέον χρόνια, και ενώ ετοιμάζεται για μία συνέντευξη, κοιτάζει τον καθρέφτη της, φτιάχνει το μακιγιάζ της και δίνει κάποιες οδηγίες για καλύτερο φωτισμό. Μία ντίβα, άραγε αφελής ή εν τέλει πονηρή, έως το τέλος!

*Εκ των υποστηρικτών επικοινωνίας των προβολών της Κινηματογραφικής Λέσχης Πάτρας στο σινέ Πάνθεον κάθε Δευτέρα & Τρίτη, είναι και το thebest.gr.

Κείμενο: Τ. ΜΑΡΤΑΤΟΣ