Το βιβλίο του παρουσιάζεται σήμερα το απόγευμα, στις 7.30 στην αίθουσα του δικηγορικού συλλόγου της Πάτρας
«Όλα τριγύρω αλλάζουνε, αλλά στην Πάτρα όλα τα ίδια μένουν». Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι αυτός- σε ανάπτυξη- ο τίτλος του βιβλίου του Διονύση Ζακυνθινού που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Το Δόντι και παρουσιάζεται απόψε το απόγευμα, στις 7.30 στην αίθουσα του δικηγορικού συλλόγου της Πάτρας.
Γιατί το «Όλα τριγύρω αλλάζουνε», δεν είναι απλώς μια συλλογή κειμένων. Είναι ένα ταξίδι στην ψυχή της Πάτρας, μια περιδιάβαση σε δρόμους γνώριμους αλλά και ξεχασμένους, σε στιγμές της πόλης που άλλοτε πληγώνουν κι άλλοτε συγκινούν. Ο συγγραφέας, με την κριτική ματιά του δημοσιογράφου και τη νοσταλγία του Πατρινού που δεν έπαψε ποτέ να ελπίζει, συνθέτει μέσα από εξήντα κείμενα- ψηφίδες, το παζλ μιας πόλης που ακόμη αναζητά τον προσανατολισμό της.
Πρόκειται για άρθρα που δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες «Πελοπόννησος» και «Γνώμη» την περίοδο 2015-2025, επεξεργασμένα και επικαιροποιημένα, ώστε να αποκτήσουν διαχρονικότητα. Ο Ζακυνθινός δεν στέκεται μόνο στην κριτική. Καταθέτει ιδέες, προτάσεις και, πάνω απ’ όλα, μια βαθιά πίστη στις δυνατότητες της Πάτρας. Από το κυκλοφοριακό και την αποβιομηχάνιση μέχρι το Καρναβάλι, τον πολιτισμό και τον τουρισμό, τα κείμενά του λειτουργούν σαν καθρέφτης, κι άλλοτε σαν κάλεσμα για δράση.
Με το «Όλα τριγύρω αλλάζουνε», μας προσκαλεί να ξαναδούμε την πόλη με εποικοδομητικό πείσμα, να σταματήσουμε να την αντιμετωπίζουμε με μιζέρια και εσωστρέφεια και να την αγαπήσουμε ξανά. Να την κοιτάξουμε με άλλα μάτια.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το «Όλα τριγύρω αλλάζουνε»;
Η ώθηση δόθηκε από έναν άνθρωπο που μπήκε απρόσμενα στη ζωή μου, με στήριξε, με πίστεψε και πιστεύει σε μένα. Με βοήθησε να πιστέψω στον εαυτό μου, να συνειδητοποιήσω ότι με τον γραπτό λόγο «το έχω».
Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στη μητέρα σου και στη φίλη σου, την Άντρη…
Η συχωρεμένη η μάνα μου δεν πίστευε ότι θα γινόμουν δημοσιογράφος. Μου έλεγε: «Εσύ θα γίνεις δημοσιογράφος; Αν γίνεις, να μην έχω μάτια να σε βλέπω και αυτιά να σε ακούω». Όμως, έβαλε πλάτη, στερήθηκε πολλά, για να κυνηγήσω το όνειρό μου και να γίνει πραγματικότητα. Όσο για την Άντρη, ήταν το στήριγμα μου, ο άνθρωπος μου, που μου έδωσε μεγάλη δύναμη και με ενέπνευσε να κάνω αυτό το σημαντικό βήμα. Αναμφίβολα, το βιβλίο αυτό της ανήκει.
Τα κείμενα είναι «επικαιροποιημένα άρθρα» που έχουν δημοσιευτεί στη διάρκεια της δημοσιογραφικής σου πορείας. Τι ήταν το πιο δύσκολο στην επιλογή και την επανεπεξεργασία τους;
Η επικαιροποίησή τους. Δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Και όπως αναφέρω στον πρόλογο του βιβλίου μου, εύχομαι και ελπίζω κάποιες διαπιστώσεις μου να έχουν ακυρωθεί με θετικό πρόσημο για την Πάτρα.
Γιατί αποφάσισες να μη συμπεριλάβεις τις χρονολογίες και τις εφημερίδες των αρχικών δημοσιεύσεων;
Δεν πιστεύω ότι αυτό θα βοηθούσε τον αναγνώστη. Μάλλον θα τον κούραζε. Ούτως ή άλλως, θίγω διαχρονικά προβλήματα και καταθέτω ιδέες, προτάσεις, για το πώς θα ήθελα να δω την Πάτρα στο μέλλον.
Αν σου ζητούσαν να συμπυκνώσεις σε μια φράση το μήνυμα του βιβλίου, ποια θα ήταν;
Ως πόλη κάνουμε βήματα, όχι άλματα.
Πώς βλέπεις να έχει αλλάξει ο ρόλος του δημοσιογράφου σήμερα, στην εποχή των social media και της τεχνητής νοημοσύνης;
Στην εποχή των social media, πολλοί, μέσα από την ασφάλεια του πληκτρολογίου, έχουν αναδείξει εαυτούς σε ρόλο δημοσιογράφου, εισαγγελέα, εκφράζοντας άποψη επί παντός επιστητού, σαν ειδικοί, για θέματα που είναι παντελώς άσχετοι, συχνά και με τοξικό ύφος. Σ’ αυτό το περιβάλλον, ο ρόλος του δημοσιογράφου έχει υποχωρήσει, ενώ μεγάλη χαμένη είναι και η έγκυρη δημοσιογραφία, η σωστή πληροφόρηση, εφόσον κυριαρχούν η παραπληροφόρηση και τα fake news. Όσο για την τεχνητή νοημοσύνη, σε λίγα χρόνια θα τα έχει σαρώσει όλα, καταπίνοντας πολλά επαγγέλματα, μεταξύ των οποίων και αυτό του δημοσιογράφου. Δυστυχώς, για εμάς….
Τι σημαίνει σήμερα «καλή δημοσιογραφία»; Είναι θέμα ύφους, ήθους ή επιμονής;
Να εξομολογηθώ την αμαρτία μου, είμαι λάτρης της αμερικανικής σχολής δημοσιογραφίας, που δεν χαρίζεται ούτε στη μάνα της. Για μένα «καλή δημοσιογραφία» είναι η έρευνα, το πάθος να αποκαλύψεις την αλήθεια, κόντρα σε θεούς και δαίμονες. Βλέποντας ταινίες όπως «Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου», «Απαγορευμένα Μυστικά», ζηλεύω τις σκηνές στις αίθουσες σύνταξης των αμερικανικών εφημερίδων, όπου κυριαρχούν η ένταση και η προσήλωση στο κυνήγι της έρευνας, της αποκάλυψης. Επομένως, ναι, η καλή δημοσιογραφία είναι ο συνδυασμός ενός σοβαρού υποβάθρου γνώσεων, ύφους ήθους, επιμονής και αγάπης γι’ αυτό που κάνεις.
Στα κείμενά σου διαφαίνεται μια βαθιά αγάπη για την Πάτρα αλλά και μια έντονη απογοήτευση από τα τεκταινόμενα. Ποια θεωρείς τη μεγαλύτερη πληγή της πόλης σήμερα;
Προσωπικά πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πληγή της Πάτρας είναι το γεγονός ότι -μετά από το κύμα της αποβιομηχάνισης που την έπληξε τη δεκαετία του 1990- πορεύεται στα τυφλά, χωρίς σχέδιο, ταυτότητα, πυξίδα και προσανατολισμό. Δεκαετίες τώρα, δεν ξέρουμε, δεν έχουμε αποφασίσει, τι πόλη θέλουμε να είμαστε. Απλώς, περιμένουμε να ζήσουμε από τους φοιτητές. Έως πότε;
Αν είχες τη δυνατότητα να αλλάξεις ένα πράγμα στην Πάτρα «από αύριο το πρωί», ποιο θα ήταν αυτό;
Ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα. Να σταματήσουμε να προσεγγίζουμε το μέλλον με μιζέρια και εσωστρέφεια. Και να προβάλλουμε έναν καλώς εννοούμενοι εγωισμό, ως η τρίτη πόλη της Ελλάδας που κάποτε μεγαλουργούσε. Επομένως, γιατί με οδηγό το ένδοξο παρελθόν να μην επιδιώξουμε ένα λαμπρότερο μέλλον; Είναι καλύτεροι σε άλλες πόλεις, μικρότερης δυναμικής και εμβέλειας, που μας έχουν φορέσει γυαλιά;
Αν το Δημοτικό Θέατρο «είχε φωνή», τι νομίζεις θα μας έλεγε σήμερα;
Θα μας έβριζε! Μην σου πω ότι αν μπορούσε θα μας έριχνε και μερικές ξυλιές για την κακοποίηση που έχει υποστεί. Υπάρχει κατά τη γνώμη σου ένα ρεαλιστικό «όραμα ανάπτυξης» για την πόλη ή ακόμη ψάχνουμε την ταυτότητά μας; Όπως ανέφερα και προηγουμένως, ως πόλη, δεν έχουμε ταυτότητα, σχέδιο, πυξίδα και προσανατολισμό. Και το χειρότερο, δεν κάνουμε καμία σχετική προσπάθεια. Έχουμε σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, όπως το Πανεπιστήμιο, το λιμάνι μας, ο εμβληματικός Ιερός Ναός του Αγίου Ανδρέα, κ.α. Είναι καιρός πια οι παραγωγικοί φορείς να συνεννοηθούν, να συντονιστούν και να σχεδιάσουν μακροπρόθεσμα, με τη βοήθεια ειδικών, προς τα πού και πώς θέλουμε να πάμε.
Τι θέλεις να μείνει στον αναγνώστη από το βιβλίο σου;
Ένας γόνιμος προβληματισμός για την αγαπημένη μας πόλη, πώς θα μπορέσουμε, όλες και όλοι μαζί, να την κάνουμε καλύτερη….
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr
