Η σύζυγος του Περιφερειάρχη Νεκτάριου Φαρμάκη, Εύη Παππά, ξεκαθαρίζει: Δεν θα μετακομίσουμε στην Πάτρα

Οκτώ μήνες πέρασαν από τις περιφερειακές εκλογές. Πώς είναι σήμερα η καθημερινότητά της οικογένειας; Έχετε βρει τις ισορροπίες σας;

Η εκλογή του Νεκτάριου στη θέση του Περιφερειάρχη ασφαλώς σηματοδότησε μία σημαντική αλλαγή στην οικογενειακή καθημερινότητα. Ωστόσο, αυτό ήταν ένα ενδεχόμενο που γνωρίζαμε και είχαμε «επεξεργαστεί». Έτσι, δεν… πέσαμε από τα σύννεφα και τελικά δεν δυσκολευτήκαμε να προσαρμοστούμε και να βρούμε τους ρυθμούς μας. Αυτό, βέβαια, απαιτεί ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια και από τους δυο μας, αλλά η απάντηση είναι, ναι. Έχουμε βρει τις νέες ισορροπίες…

Εύη, τί θυμάσαι έντονα από την προεκλογική περίοδο;

Θυμάμαι πολύ άγχος, μεγάλη αγωνία και μεγάλο αγώνα. Θυμάμαι όμως και όλους αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους που γνωρίσαμε και οι οποίοι άνοιξαν την αγκαλιά τους στον Νεκτάριο, πιστεύοντας στο όραμα και τις ικανότητές του. Τελικά, αυτή η μεγάλη αγκαλιά που μας άνοιξαν τόσοι πολλοί, είναι η πιο ισχυρή ανάμνησή μου. Και η πιο γλυκιά…

Έχετε δυο υπέροχα παιδιά τί έχουν καταλάβει από την αλλαγή; Παραπονιούνται για την απουσία του μπαμπά τους; Τον καλούν στο τηλέφωνο για να μιλήσουν μαζί του;

Ναι, έχουμε δύο παιδιά, την Αρετή και το Θανάση. Και ναι μεν είναι αλήθεια πως ο μπαμπάς λείπει περισσότερο από το σπίτι, τελικά όμως είναι αλήθεια πως τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε και γι’ αυτό ανταποκρίνονται πάρα πολύ καλά. Μπορεί να μην καταλαβαίνουν ακόμα καλά τι ακριβώς κάνει ο μπαμπάς τους, όμως καταλαβαίνουν πως έχει αναλάβει μία μεγάλη ευθύνη έναντι πάρα πολλών ανθρώπων και πρέπει να τα καταφέρει. Βέβαια, μιλάνε συνεχώς μαζί του και επίσης, ο Νεκτάριος προσπαθεί να είναι κοντά στα παιδιά με κάθε τρόπο.

Πόσο δύσκολο είναι να συνδυάσεις το ρόλο της δικηγόρου, της συζύγου και της μητέρας, με δεδομένο ότι ο Νεκτάριος έχει ένα απαιτητικό πρόγραμμα και απουσιάζει από το σπίτι λόγω των υποχρεώσεών του στην Περιφέρεια;

Δεν θα πω ότι είναι εύκολο, αλλά στον ίδιο ρόλο βρισκόμουν και προτού ο Νεκτάριος γίνει Περιφερειάρχης. Μπορεί να βρισκόταν στο Αγρίνιο αλλά και πάλι ήταν πολύ απασχολημένος με το γραφείο, την Περιφέρεια, την πολιτική. Το μόνο που έχει αλλάξει είναι ότι πλέον δεν είναι διαρκώς κοντά μας. Όμως, ας μην… τραγικοποιούμε κιόλας τις αποστάσεις! Μία ώρα είναι η απόσταση από την Πάτρα μέχρι το Αγρίνιο…

Αλήθεια εσύ, προλαβαίνεις να βλέπεις τον κύριο Περιφερειάρχη ή εμείς – τα ΜΜΕ- τον βλέπουμε πιο πολύ; Εννοώ έχετε χρόνο για να περνάτε μαζί ή είναι πολυτέλεια αυτό πλέον;

Ο χρόνος είναι ένα σχετικό μέγεθος. Και εννοώ ότι στον χρόνο, ποτέ δεν έχει σημασία το «πολύ», αλλά το «καλό». Γνωρίζω ότι ο σύζυγός μου «κουβαλάει» στις πλάτες του τις ανάγκες και τα όνειρα 700.000 ανθρώπων. Και αυτό είναι κάτι που όχι μόνο σέβομαι, αλλά και θαυμάζω και στηρίζω. Θέλω να πετύχει. Και για τον ίδιο, αλλά και για τον τόπο μας. Γι’ αυτό και η προσωπική μας σχέση δεν έχει γίνει «μικρότερη», αλλά πιο «ποιοτική». Έχουμε έρθει ακόμα πιο κοντά, με έναν διαφορετικό τρόπο. Της δικής του ευθύνης να είναι ένας καλός Περιφερειάρχης και της δικής μου ευθύνης να τον βοηθήσω.

Μέσα από τη δουλειά σου ως μαχόμενη δικηγόρος αλλά και από τις κοινωνικές -φιλικές επαφές σε πλησιάζει ο κόσμος για προσωπικές χάρες;

Με πλησιάζει πολύς κόσμος. Όμως, όχι τόσο με την έννοια του «ρουσφετιού», αλλά κυρίως για να επισημάνει προβλήματα και ελλείψεις, να κάνει υποδείξεις και να δώσει συμβουλές. Με άλλα λόγια, μάλλον λειτουργώ ως… γέφυρα. Και αυτό, πέρα από λογικό, νομίζω πως είναι και σημαντικό. Κυρίως για το Νεκτάριο… Γιατί μετατρέπομαι σε έναν ακόμα δίαυλο αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας του με την κοινωνία και πιστεύω βαθιά πως ένα δημόσιο πρόσωπο που δεν έρχεται σε επαφή με την κοινωνία, δεν μπορεί να την υπηρετήσει κιόλας.

Είσαι το πιο στενό του πρόσωπο. Η ενασχόλησή του με την Περιφέρεια ήταν έκπληξη ή το περίμενες; Σε όλο αυτό τον ενθάρρυνες ή μήπως δεν ήθελες να ανακατευτεί με αυτή την υποψηφιότητα;

Ο Νεκτάριος ήταν πολιτικοποιημένος από πολύ νέος, αλλά και πολύ παθιασμένος με τον τόπο του, με τη δικαιοσύνη, με την ανάγκη να επικρατήσει μία νέα λογική αλήθειας. Γι’ αυτό και η ενασχόλησή του με την αυτοδιοίκηση, μάλλον ήταν μία φυσιολογική εξέλιξη της εμπλοκής του με τα κοινά. Όσο για μένα, πιστεύω πως όταν αγαπάς έναν άνθρωπο δεν τον αποθαρρύνεις ποτέ από το να κάνει αυτό που ο ίδιος θέλει και αγαπάει. Γιατί μόνο έτσι γίνεται ευτυχισμένος. Και μόνο αν κάνει αυτό που θέλει, μπορεί να πετύχει. Στέκεις στο πλευρό του λοιπόν, τον βοηθάς και τον ενθαρρύνεις. Έτσι λειτούργησα με τον Νεκτάριο…

Έχει περάσει από το μυαλό σου να ασχοληθείς και εσύ με την πολιτική;

Ναι, αλλά… όχι σοβαρά. Προέρχομαι και εγώ από μία έντονα πολιτικοποιημένη οικογένεια, όμως δεν κάνουμε όλοι για όλα. Και πέρα από αυτό, οφείλουμε να ιεραρχούμε προτεραιότητες και στόχους. Για μένα λοιπόν, προτεραιότητα ήταν η επιστήμη μου και η οικογένειά μου. Άρα, η πολιτική δεν με απασχολεί. Και αυτό, βέβαια, ισχύει πολύ περισσότερο από τη στιγμή που ο Νεκτάριος θέλησε να εμπλακεί ενεργά με την πολιτική. Έτσι κι αλλιώς, θεωρώ πολύ σημαντικούς τους ρόλους που ήδη έχω και για τους οποίους μιλήσαμε πιο πριν…

Για σημαντικά θέματα της περιφέρειας ο Περιφερειάρχης μας ζητάει τη γνώμη σου; Ή επιλέγει να αφήνει εκτός οικογενειακής εστίας τα ζητήματα αυτά;

Ο Νεκτάριος είναι ένας άνθρωπος που μιλάει με πολλούς και ακούει πολλούς. Τελικά, όμως, τις σημαντικές αποφάσεις τις παίρνει μόνος του. Σε ό,τι αφορά τα ζητήματα της Περιφέρειας, μιλάμε αρκετές φορές. Όμως, τελικά αποφασίζει αυτός, μαζί με τους συνεργάτες του. Επίσης, όμως, η οικογενειακή εστία δεν μπορεί να αποτελεί μία… προέκταση της Περιφέρειας, αλλά και έναν χώρο χαλάρωσης και ξεκούρασης για τον Νεκτάριο. Κατά συνέπεια μη νομίζετε ότι… τον αφήνω να λέει και πολλά! (γέλια)

Είναι στα σχέδιά σας να αφήσετε το Αγρίνιο και να μετακομίσετε στην Πάτρας;

Όχι. Τουλάχιστον όχι προς το παρόν, γιατί δεν θέλω να προδικάσω το μέλλον. Όμως, έχουμε αποφασίσει πως δεν θα θέλαμε, ούτε να αφήσουμε το σπίτι μας, ούτε να ανατρέψουμε πλήρως τη ζωή μας. Τα παιδιά έχουν το σχολείο τους, εγώ τη δουλειά μου. Και ο Νεκτάριος όμως, αγαπάει πολύ τον τόπο του και το σπίτι του. Δεν θα ήθελε να τα αποχωριστεί. Εξάλλου, όπως σας είπα, δεν βρίσκεται και… στη ξενιτιά. Δίπλα μας, στην Πάτρα, βρίσκεται.

Σήμερα ο κόσμος πώς σε αντιμετωπίζει;

Θεωρώ, με τον ίδιο τρόπο που με αντιμετώπιζε και παλιότερα. Και αυτό είναι κάτι που το προσπαθώ και εγώ. Δεν άλλαξε κάτι στην Εύη, επειδή ο Νεκτάριος είναι ο Περιφερειάρχης. Και δεν πρέπει να αλλάξει!