Back to Top

ART

/

Ελευθερία Τσαφούλια flash back: «Όταν χόρευα στο Moulin Rouge…»

Ελευθερία Τσαφούλια flash back: «Όταν χόρευα στο Moulin Rouge…»
Μπακοπούλου Άντυ
[email protected],

Με αφορμή τα 130 χρόνια του θρυλικού παριζιάνικου καμπαρέ μιλήσαμε με την πατρινή που έχει «πατήσει» το πάλκο του

To μυθικό παριζιάνικο καμπαρέ- αξιοθέατο Moulin Rouge, που άνοιξε τις πόρτες του στη Μονμάρτη το 1889 συνδέοντας το όνομά του με τις τρελές νύχτες γεμάτες καν- καν, τον Τουλούζ Λοτρέκ, τη Μιστενγκέ και την Κολέτ, γιορτάζει φέτος τα 130 χρόνια του και από τις 6 Οκτωβρίου θα παρουσιάζει ένα επετειακό υπερθέαμα με 60 καλλιτέχνες επί σκηνής. Με αφορμή αυτόν τον εορτασμό ολοένα και πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για την πλούσια ιστορία των θεαμάτων του, ενώ εδώ στο thebest.gr παρουσιάζουμε την πατρινή που έχει χορέψει στη διάσημη σκηνή του: τη γνωστή καθηγήτρια χορού και χορογράφο Ελευθερία Τσαφούλια, ιδιοκτήτρια της ομώνυμης σχολής. Συγκεκριμένα, εμφανιζόταν  εκεί για ενάμισι χρόνο τη δεκαετία του ’90, αφότου αποφοίτησε από την αθηναική σχολή χορού της Ραλλούς Μάνου, συμμετείχε σε μιούζικαλ και τελειοποίησε τις σπουδές της στην Αγγλία. Η ένταξή της στο δυναμικό του Moulin Rouge της επέτρεψε να χορεύει ταυτόχρονα σε μια σημαντική ομάδα σύγχρονου χορού στο Παρίσι και βέβαια να έχει μια μοναδική εμπειρία ζωής από την «πόλη του φωτός».

Τί έχει να μας διηγηθεί λοιπόν από εκείνα τα χρόνια;

«Στην εποχή μου νομίζω ήμουν η μοναδική ελληνίδα που εμφανιζόταν στο Moulin Rouge. Ηξερα πως το ίδιο είχε κάνει και ο Πάνος Μεταξόπουλος. Με διάλεξαν σε οντισιόν, επέλεξαν δηλαδή δυο ανάμεσα σε τριάντα κορίτσια. Ημασταν μια ομάδα κοριτσιών και αγοριών από διαφορετικές χώρες, που είχαν αναλάβει τις «θεματικές» χορογραφίες του όλου σόου, δηλαδή τα νούμερα για το καν – καν και το παλιό Παρίσι, όπως και το κομμάτι με τα βαλς και τους ρετρό χορούς. Επίσης παρουσιάζαμε μοντέρνες χορογραφίες με διεθνείς πολιτισμικές αναφορές σε εντυπωσιακό φολκλόρ ύφος. Στα καμαρίνια ετοιμαζόμασταν ανά πέντε άτομα. Ντυνόμαστε και μακιγιαριζόμασταν μόνες μας με την επιμέλεια κάποιων ειδικών αμπιγιέζ. Μαζί μας εμφανίζονταν ακροβάτες, τραγουδιστές και οι ημίγυμνες κοπέλες με τα φτερά, οι οποίες βέβαια έπαιρναν τις διπλάσιες αμοιβές από εμάς. Σε μένα δεν χρειάστηκε ποτέ να κάνουν παρατηρήσεις στις πρόβες ή για το βάρος μου. Αυτό που θυμάμαι περισσότερο από τότε ήταν πως ευχαριστήθηκα να χορεύω! Μιλάμε για έξι μέρες την εβδομάδα και κάθε τόσο διπλές παραστάσεις. Εκτέθηκα σε ένα τεράστιο κοινό από όλο τον κόσμο. Θυμάμαι πως η οργάνωση και ο συντονισμός ήταν απίστευτα, δεν είχαν καμία σχέση με την προυπηρεσία μου σε παραστάσεις στην Ελλάδα. Το Moulin Rouge δεν ήταν πάντως μόνο το κέντρο, ήταν και συμκμετοχές μας σε φιλανθρωπικά events και τηλεοπτικές εκπομπές, αλλά και σε ειδικά προγράμματα με guests. Είχαν έρθει και ο Ελτον Τζον και η Μαντόνα. Ο μισθός μου επέτρεπε να ζω άνετα στο Παρίσι και να είμαι μέλος μιας ομάδας σύγχρονου χορού, καθοριστικής για την πορεία μου. Εννοείται πως εκείνα τα χρόνια δεν θα τα ξεχάσω ποτέ…»

Σχόλια

Best View