Back to Top
#TAGS Αιγιάλεια Δελτίο Ειδήσεων Κορωνοϊός Καταλήψεις ΧΑΡΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ
Αγγελίες
Μην ψάχνεις, βρες στο
THE BEST

SPOTLIGHT

/

Βίκυ Φειδία: Οι μεγάλες ανατροπές της ζωής της και το νέο ξεκίνημα

Βίκυ Φειδία: Οι μεγάλες ανατροπές της ζω...
Μπακοπούλου Άντυ
[email protected]

Η κόρη του αείμνηστου, πασίγνωστου γιατρού με την ομώνυμη κλινική μίλησε στο thebest.gr για όσα τη ρωτάει – ακόμα- ο κόσμος

Πολλές φορές η ζωή σου επιφυλάσσει μεγάλα «up & down», ανατρέποντας οικογενειακά ονόματα και κοινωνικό status. Η συμπολίτισσα Βίκυ Φειδία είναι η ζωντανή απόδειξη. Πάντα λεπτεπίλεπτη, με φυσικά, κοριτσίστικα μακριά μαλλιά και μεγάλα γαλάζια μάτια δεν απέχει πολύ από το κορίτσι που «υπονόμευε» στα eighties το παραδοσιακό κλίμα στο Αρσάκειο και τους καλούς τρόπους της λεγόμενης old society της αλλοτινής Πάτρας.

Μοναχοκόρη του αξέχαστου γιατρού Μιχάλη Φειδία και της υπέρκομψης συζύγου του Ηρώς, έχει δυο αδελφούς, γιατρούς, οι οποίοι ζουν σε Αμερική και Γρεβενά. Ο κόσμος στην πόλη μας, όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει, τη ρωτάει διαρκώς πώς χάθηκε η οικογενειακή περιουσία ώστε εκείνη να αλλάζει τα πιο απρόσμενα επαγγέλματα. Εκείνη πάντως επιμένει να τολμάει, ως μητέρα τριών αγοριών. Την έχουμε δει μεταξύ άλλων, να καθαρίζει την πλατεία Ολγας, ενώ έχει εργαστεί και ως εκσκαφέας στο Πρώτο Νεκροταφείο.

Πώς οδηγήθηκε όμως μέχρι εκεί έχοντας μεγαλώσει «στα πούπουλα»; Αφοπλιστικά άμεση (και με μια εικόνα που «φέρνει» σε μια εναλλακτική Βανέσα Παραντί) μας αφηγήθηκε την ιστορία της ζωής της:

 «Ημουν παιδί του κέντρου και μαθήτρια του Αρσακείου. Από εκείνα τα χρόνια ήμουν αντισυμβατική και ατίθαση, δεν μου άρεσαν ούτε τα στερεότυπα ούτε το διάβασμα και τότε βέβαια ούτε μου περνούσε από το μυαλό να ανησυχήσω για το βιοπορισμό και το επαγγελματικό μου μέλλον. Απολάμβανα τις πολυτέλειες που μου παρείχε η οικογένειά μου και συμμετείχα σε όλες τις αφορμές για διασκέδαση και καλή ζωή.  Στο σχολείο πάντως περισσότερο με ενδιέφερε να συζητήσω και να συνυπάρξω με τις κυρίες που εργάζονταν εκεί, παρά να ακολουθήσω τη συμπεριφορά και τα κλισέ στα οποία προέτρεπε η κλειστή κοινωνία των γονιών μου. Παρά το οικογενειακό υπόβαθρο είχα πολλές ανασφάλειες και μια μόνιμη κόντρα με τον καθωσπρεπισμό»

 Πώς θυμάσαι τους γονείς σου;

 Ο πατέρας μου ήταν ορθοπαιδικός, ένας επιφανής γιατρός της εποχής του. Πολύ όμορφος, ευγενής και τρυφερός ώστε του είχα μεγάλη αδυναμία. Σκεφτόταν περισσότερο με την ψυχή και λιγότερο με τη λογική. Ηταν πάντα εξαιρετικά στοργικός και ευαίσθητος με το προσωπικό. Από αυτόν κληρονόμησα μια ιδιαίτερη συναισθηματική νοημοσύνη- και αυτό θεωρώ πως ήταν ό,τι πολυτιμότερο μου άφησε. Η μητέρα μου ήταν σικ και λαμπερή. Το πρότυπο της κοκέτας συζύγου γιατρού που έκανε καταπληκτικές δεξιώσεις. Θυμάμαι πως ταξιδεύαμε πάρα πολύ, τον καιρό που δεν συνηθιζόταν όπως συμβαίνει σήμερα. Τα καλοκαίρια μέναμε στο ξενοδοχείο «Αβέρωφ» (τώρα Porto Rio) και συναναστρεφόμαστε με συγκεκριμένες παρέες, ένα «κλειστό» μεγαλοαστικό κλαμπ.

 

Mιχάλης και Ηρώ Φειδία

Mιχάλης και Ηρώ Φειδία

Με το βλέμμα στα μεσιτικά της πόλης

Με το βλέμμα στα μεσιτικά της πόλης

Ποιες «φουρτούνες» αντιμετώπισες μεταγενέστερα; Εχεις αλλάξει όπως ξέρω διάφορες δουλειές

 Ο πατέρας μου πέθανε στα 73 του και η μητέρα μου πρόσφατα. Όλα άλλαξαν για μένα. Από τον πρώτο μου γάμο απέκτησα δυο γιους- 24 και 23 ετών σήμερα- και έχω να υπερηφανεύομαι πως ο πρώτος βγήκε νικητής από τη μάστιγα των ναρκωτικών. Βιώσαμε δραματικές καταστάσεις αλλά τώρα έχει ξεφύγει, με εμένα πάντα στο πλευρό του. Σπουδάζει γραφιστική ενώ ο δεύτερος ετοιμάζεται για εξετάσεις. Το δεύτερο σύζυγό μου τον έχασα από ανακοπή όταν ο τρίτος γιος μου (σήμερα μαθητής της α γυμνασίου) ήταν μόλις επτά μηνών. Εκτοτε ο αγώνας μου ήταν αδιάκοπος για να τα φέρω βόλτα. Με τη βοήθεια και τη συμπαράσταση της οικογένειας Νίκου Δούρου εργάστηκα ως πωλήτρια. Μετά βρήκα δουλειά σαν καθαρίστρια στην πλατεία Ολγας. Ταυτόχρονα, έπρεπε να παρακολουθώ μήπως συμβεί κάτι στα παιδιά από τις εξαρτήσεις που παραμόνευαν και ακόμα τις φοβάμαι κάθε στιγμή. Πέρασα και ένα υπέροχο οκτάμηνο στο Α Νεκροταφείο. Ηταν οι καλύτερες εβδομάδες της ζωής μου. Με υπέροχους συναδέλφους και το πιο τρυφερό χιούμορ, κάτι που ακούγεται σουρεάλ σε περιβάλλον θρησκευτικής πίστης και πόνου, προσπάθησα να ανταπεξέλθω στις απαιτήσεις της εκσκαφής των μνημείων. Όλα αυτά τα χρόνια συνειδητοποίησα ότι περισσότερο μπορούν να σου σταθούν οι ξένοι άνθρωποι παρά οι δικοί σου. Ομολογώ βέβαια πως το αναρχικό μου πνεύμα και η ιδιοσυγκρασία μου, συχνά δυσκολεύουν τους ανθρώπους να με πλησιάσουν.

 

Τι σε ρωτάει ο κόσμος και τι απαντάς;

 Ολοι μου λένε: Βρε Βίκυ πού πήγαν τόσα λεφτά; Πώς συνέβησαν όλα αυτά; Εγώ πλέον χαμογελάω, ίσως αρχικά να με πείραζε λίγο. Να ξέρετε δεν είναι ό,τι καλύτερο να κριτικάρεις ένα παιδί λόγω της αναγνωρισιμότητας του πατέρα του. Εξηγουμαι λοιπόν: Οι γονείς μου ήταν κοσμοπολίτες αλλά όχι νοικοκύρηδες. Τους άρεσε η καλή ζωή και ευχαριστιούνταν τα χρήματά τους. Το κτίριο της κλινικής στην Καραισκάκη δεν ήταν δικό μας. Εγώ έκανα με τη σειρά μου διαχειριστικά λάθη και ένα ωραίο διαμέρισμα που είχα στην κατοχή μου, επέλεξα πρόσφατα να το χρησιμοποιήσω για να έχουν τα παιδιά μου το καθένα το δικό του σπίτι. Θέλω να είναι εξασφαλισμένα, μόνο αυτό με νοιάζει».

 Οι επιδιώξεις σου σήμερα;

 Προτεραιότητα είναι τα παιδιά μου. Να είναι καλά κι ευτυχισμένα σε ό,τι κι αν κάνουν. Όταν στέκομαι στα πόδια μου και δεν μπαίνω στο σπίτι στενοχωρημένη μπορούν να βασίζονται σε μένα. Εύχομαι το κράτος να βοηθούσε περισσότερο μητέρες με παιδιά που ζουν δίχως σύζυγο. Εγώ με τον καιρό κατάλαβα ότι δεν μου αρέσουν ούτε οι κοσμικότητες, ούτε οι πολυτέλειες. Αυτό που απολαμβάνω είναι κυρίως η θάλασσα, κολυμπάω όλο το χρόνο. Εχω θέληση να αγωνιστώ επαγγελματικά αλλά παράλληλα δεν θέλω να παραμελήσω το μικρό μου γιο. Ετσι, κάνω ένα καινούριο βήμα στον κτηματομεσιτικό κλάδο. Συνεργάζομαι με ένα γραφείο αξιοποιώντας το επικοινωνιακό μου χάρισμα, τον ενθουσιασμό και τις διασυνδέσεις μου. Στο δικό μου χώρο είμαι με τον τρόπο μου μοναχική και το τελευταίο πράγμα που με απασχολεί είναι ο σύντροφος. Εύχομαι η ιστορία μου να εμπνεύσει όσους περνούν δύσκολα, να μην χάνουν το θάρρος τους και να έχουν στόχους»

Spotlight