«Ήμουν άνεργη και είχα καρκίνο»: Η Katherine LaNasa μιλά για την επιτυχία που ήρθε μετά τα πενήντα στο «The Pitt»

Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο BBC Woman, η ηθοποιός Katherine LaNasa αναφέρθηκε στη βράβευσή της με Emmy σε ηλικία 56 ετών, καθώς και στον πρωταγωνιστικό της ρόλο στο «The Pitt».

Όπως τόνισε, η σημαντική αυτή διάκριση ήρθε όχι μόνο μετά τα πενήντα της, αμφισβητώντας τα ηλικιακά στερεότυπα, αλλά και έπειτα από μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο στη ζωή της.

Όπως εξήγησε: «Ήμουν άνεργη και είχα καρκίνο. Ζούσα μακριά από το Χόλιγουντ, καρκινοπαθής, και τρομακτικά άνεργη. Ήταν μια πραγματικά δύσκολη περίοδος. Και μετά, πήρα τον ρόλο. Νιώθω, κυριολεκτικά, έτοιμη να βάλω τα κλάματα, γιατί αγαπάω τη ζωή μου, όπως κι αν είναι. Ακόμα και όταν φοβάμαι. Ξέρετε, αγαπώ τα παιδιά μου, τον σύζυγό μου και τη ζωή. Αγαπώ τη φύση, τη μαγειρική, αγαπώ τη γη. [Αυτή η επιτυχία] λοιπόν είναι τόσο όμορφη και αναπάντεχη και συγκινητική. Σαν μια φέτα παραδείσου. Τόσο απίστευτα ωραία».

«Ζούσα μακριά από το Χόλιγουντ, καρκινοπαθής, και τρομακτικά άνεργη. Ήταν μια πραγματικά δύσκολη περίοδος. Και μετά, πήρα τον ρόλο. Νιώθω, κυριολεκτικά, έτοιμη να βάλω τα κλάματα, γιατί αγαπάω τη ζωή μου, όπως κι αν είναι. Ακόμα και όταν φοβάμαι».

Δεν είναι μόνο η καλλιτεχνική αξία του «The Pitt», πιστοποιημένη από πλήθος βραβείων, όπως της Καλύτερης Δραματικής Σειράς στις Χρυσές Σφαίρες 2026, ένας καλός λόγος να το παρακολουθήσουμε. Είναι και το γεγονός ότι αποτελεί έναν τρομακτικό αντικατοπτρισμό του αμερικανικού συστήματος υγείας, όπως γράφει, μεταξύ άλλων, η Adrian Horton σε άρθρο της στην Guardian.

«Αν βρισκόσασταν κολλημένοι στην αίθουσα αναμονής των επειγόντων του φανταστικού ιατρικού κέντρου του Πίτσμπουργκ, που είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα σήμαινε, όπως και στις πραγματικές αίθουσες, ώρες αναμονής (εκτός αν πεθαίνατε, αλλά ίσως ακόμα και τότε), τουλάχιστον θα είχατε πολλά να διαβάσετε» γράφει η Horton στην εισαγωγή του άρθρου της. «Φόρμες εισαγωγής και ιατρικά έγγραφα, καταρχήν. Επιγραφές που προειδοποιούν ότι “επιθετικές συμπεριφορές δεν θα γίνουν ανεκτές”, μια απάντηση στην πραγματική έξαρση βίας κατά των επαγγελματιών υγείας. Μια αναμνηστική πλάκα για τα θύματα του μαζικού πυροβολισμού στο PittFest, στο οποίο είχε βουτήξει η μισή πρώτη σεζόν, σαν ένα απίστευτα τρομακτικό, αιματοβαμμένο και πολύ αμερικανικό τραύμα. Ετικέτες ομοιοπαθητικών θεραπειών, μέσα σε τσάντες Ziploc, στα χέρια κάποιου επίδοξου ασθενή με βαθιά δυσπιστία απέναντι στη δυτική ιατρική και τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες. Διαφημιστικό υλικό για ολόκληρο το νοσοκομειακό σύστημα, για το οποίο το “The Pitt” λειτουργεί σαν μια φτωχή, ξεβαμμένη, διαρκώς πολιορκημένη κύρια είσοδος».

Με αυτό τον τρόπο η αρθρογράφος μάς δίνει μια γενική εικόνα του αμερικανικού συστήματος υγείας, στο οποίο η τηλεοπτική σειρά επέστρεψε με έναν δεύτερο κύκλο επεισοδίων που «με κάποιον τρόπο, φαίνεται ακόμα πιο ανανεωμένος». Άλλωστε η σειρά έχει χαρακτηριστεί πολλάκις ως το πιο ακριβές ιατρικό δράμα που αναπτύχθηκε ποτέ για την αμερικανική τηλεόραση, «το οποίο σε μεγάλο βαθμό δεν θυσιάζει τον επιστημονικό ρεαλισμό χάριν της ψυχαγωγίας».

Η σειρά «The Pitt» έχει χαρακτηριστεί πολλάκις ως το πιο ακριβές ιατρικό δράμα που αναπτύχθηκε ποτέ για την αμερικανική τηλεόραση, «το οποίο σε μεγάλο βαθμό δεν θυσιάζει τον επιστημονικό ρεαλισμό χάριν της ψυχαγωγίας».

Και άλλες σειρές έχουν τιμήσει τον ηρωικό αγώνα των γιατρών, αλλά η συγκεκριμένη στρέφει τους προβολείς και στους μέχρι σήμερα αφανείς ήρωες ενός νοσοκομείου, από τους νοσηλευτές και το διοικητικό προσωπικό μέχρι τους κοινωνικούς λειτουργούς και τους τραυματιοφορείς. Αναδεικνύει τις εύθραυστες ισορροπίες ενός περιβάλλοντος όπου ανά πάσα στιγμή «κάτι μπορεί να κλιμακωθεί σε καταστροφικό βαθμό, όπως συμβαίνει συχνά». Και μπορεί αυτή να είναι μια καλή συνταγή για τηλεοπτικό σασπένς, αλλά οι δημιουργοί του «The Pitt» «γνωρίζουν ότι αυτή είναι και η πραγματική κατάσταση του αμερικανικού συστήματος υγείας, όπου η συστημική βαρβαρότητα συνυπάρχει με τον ατομικό ηρωισμό».

Δείτε το απόσπασμα της συνέντευξης της Katherine LaNasa: