Back to Top

SPOTLIGHT

/

Μιχάλης Δημητρακόπουλος: Ο Πατρινός barista που έφτασε στην κορυφή του κόσμου ξεκινώντας από την Ρήγα Φεραίου μιλάει στο thebest!

Μιχάλης Δημητρακόπουλος: Ο Πατρινός  barista που έφτασε στην κορυφή του κόσμου ξεκινώντας από την Ρήγα Φεραίου μιλάει στο thebest!

Η αρχή και η πορεία μίας πετυχημένης διαδρομής

Έχοντας αγγίξει την κορυφή και με τον τίτλο του δεύτερου καλύτερου barista του κόσμου στις αποσκευές του επέστρεψε, πριν λίγο καιρό, στην Ελλάδα από την Βοστώνη, ο Πατρινός Μιχάλης Δημητρακόπουλος.

Από τον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου... στην κορυφή του κόσμου 

 

Διαγωνίστηκε στο World Coffee Events, επιλέχτηκε στους έξι κορυφαίους barista του κόσμου, φτάνοντας στον τελικό της διοργάνωσης στην οποία συμμετείχαν ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου σε όλη την υφήλιο.

Αφετηρία για για μία πορεία γεμάτη επιτυχίες και διακρίσεις ήταν η Ρήγα Φεραίου. Στα 25 του, αποφασισμένος να εξελίχθει πάνω στο αντικείμενο του, αποφάσισε να αφήσει τον πολυσύχναστο πεζόδρομο και να βρεθεί στην Αθήνα. Προορισμός του ήταν ένα από τα καλύτερα μαγαζιά στην Αθήνα, το Underdog, στο θησείο. Πιστεύει στις ομάδες και μέχρι σήμερα πορεύεται έχοντας στο πλευρό του τους ίδιους ανθρώπους. Μάλιστα πλέον είναι και συνιδιοκτήτης στο Rubbit Punch, στο Παγκράτι.

Η αρχή για μία πορεία με διακρίσεις και τίτλους έγινε το 2016...

 

Με όπλα του τις γνώσεις, την προσήλωση και πάνω από όλα την αγάπη του για τον καφέ ο Πατρινός Μιχάλης Δημητρακόπουλος κέρδισε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα 2016 world Coffee events στη Σαγκάη. Για την ακρίβεια, το «World Coffee in Good Spirits Championship» τον έστεψε… παγκόσμιο πρωταθλητή του καφέ.

Τότε, μετά από πολλούς διαγωνισμούς και το πανελλήνιο πρωτάθλημα της HORECA 2016 που του έδωσε το «εισιτήριο» για να εκπροσωπήσει την χώρα μας στο εξωτερικό... ο νεαρός barista κατάφερε να σηκώσει την ελληνική σημαία!

Συνέντευξη: Κωνσταντίνα Τσίχλα

Πριν λίγο καρό επέστρεψες στην Ελλάδα έχοντας κερδίζει τον τίτλο του δεύτερου καλύτερου barista σε παγκόσμιο επίπεδο….

Ουσιαστικά ήταν η δεύτερη φορά που διαγωνίστηκα. Η πρώτη φορά ήταν το 2016 που εκπροσώπησα την Ελλάδα στον διαγωνισμό των barista που λέγεται «καφές και αλκοόλ» και ακολούθησε αυτός ο διαγωνισμός που είναι ο και ο πιο σημαντικός.

Με κάνει να νιώθω πολύ περήφανος το να εκπροσωπώ την χώρα μου

Ήταν στόχος αυτή η διάκριση;

Πάντα μου άρεσε αυτό που κάνω τώρα. Φαντάσου ότι παράστησα τη σχολή Ηλεκτρολογίας στην οποία μπήκα γιατί μου άρεσε πάρα πολύ το επάγγελμα που επέλεξα και τελικά κάνω, ο καφές. Συμμετείχα στους διαγωνισμούς γιατί ως άνθρωπος και επαγγελματίας, θέλω αυτό που έχω στα χέρια μου να το φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ. Θέλω να βάζω τα δυνατά μου για να πετύχω το 100% αυτού που μπορώ και έχω δυνατότητα να κάνω. Αυτό έκανα όταν μου δόθηκε η ευκαιρία σε αυτούς τους διαγωνισμούς.

Πώς αισθάνεσαι για το αποτέλεσμα;

Στα 25 μου χρόνια όμως, θεώρησα ότι για να εξελίξω αυτό που έκανα και το επάγγελμά μου, ήταν καλό να έρθω στην Αθήνα

 

Με κάνει να νιώθω πολύ περήφανος το να εκπροσωπώ την χώρα μου. Το βλέπω και λίγο συναισθηματικά.

Ξεκίνησες από την Πάτρα, με τελευταίο σταθμό την Ρήγα Φεραίου. Πώς πήρες την απόφαση να φύγεις;

Δεν είναι ότι ήθελα να φύγω, ότι είχα κάτι αρνητικό για την Πάτρα ή κάτι θετικό από την Αθήνα. Στα 25 μου χρόνια όμως, θεώρησα ότι για να εξελίξω αυτό που έκανα και το επάγγελμά μου, ήταν καλό να έρθω στην Αθήνα... και το έκανα.

Ποια ήταν η πορεία που ακολούθησες φεύγοντας από την Πάτρα;

Δεν μου αρέσει να αλλάζω πολλά μαγαζιά. Ποτέ δεν ήθελα να έχω στο βιογραφικό μου πενήντα μαγαζιά. Από τη στιγμή που εγκαταστάθηκα στην Αθήνα μέχρι και σήμερα είμαι με την ίδια ομάδα ανθρώπων.

Δεν μου αρέσει να αλλάζω πολλά μαγαζιά... Πιστεύω στις ομάδες

 

Γενικά, πιστεύω στις ομάδες. Θέλω να ξέρω λοιπόν ότι είμαι σε μία ομάδα και ότι κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ έτσι ώστε να πάει μπροστά όλη η ομάδα. Όταν ήρθα στην Αθήνα, ξεκίνησα στο Underdog, στο θησείο, το οποίο στο χώρο του καφέ είναι, αν όχι το πιο δυνατό, ένα από τα πιο δυνατά μαγαζιά. Στη συνέχεια με την ομάδα μου φτιάξαμε και το Rubbit Punch, στο Παγκράτι, στο οποίο είμαι συνιδιοκτήτης.

Υπάρχει κάτι που σε αγχώνει;

Ττο μόνο δύσκολο και αγχωτικό είναι ότι δεν προλαβαίνω να κάνω πολλά πράγματα εκτός δουλειάς. Πολλές φορές μου στέλνουν μηνύματα φίλοι, γνωστοί να βρεθούμε και απαντάω μετά από τρεις μέρες για παράδειγμα. Με αγχώνει λοιπόν να μπορέσω να τους ικανοποιήσω όλους …(γελάει)

Οι διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο

 

Είναι αναπόφευκτό κακό το να μένει πίσω η προσωπική ζωή;

Φαίνεται πως, ναι. Δε με πειράζει πολύ όμως …

Πόσο σημαντικό είναι να έχει κάποιος έναν τίτλο σε αυτό το χώρο;

Οι διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο. Όταν πηγαίνεις στο εξωτερικό και κερδίζεις σημαντικούς τίτλους αυτός που έρχεται στον χώρο σου για να πιει τον καφέ σου, ξέρει πως έχεις γνώσεις και αγάπη πάνω στο αντικείμενο.  Αν και δεν έχεις να αποδείξεις κάτι, βλέπεις και αισθάνεσαι, με έναν τρόπο, ότι σε σέβονται… είναι διαφορετικά τα πράγματα.

Λόγω της δουλειάς και των διαγωνισμών έχεις ταξιδέψει αρκετά…

Πράγματι, και είναι ωραίο αυτό γιατί συναντάς διαφορετικές κουλτούρες. Ήρθα σε επαφή με φιλόξενους λαούς και μου αρέσει και το γεγονός ότι είχα και την ευκαιρία να γνωρίσω και πολλές διαφορετικές κουζίνες, πέρα από την Μεσογειακή.

Γενικά είμαι ένας άνθρωπος που θέλει να τελειοποιεί, όσο είναι εφικτό, αυτό με το οποίο έχει αποφασίσει να ασχοληθεί

 

Λάτρεψα την Ταϊλάνδη αλλά όπου και να πας, στο πλαίσιο διαγωνισμών για παράδειγμα, βλέπεις ανθρώπους που προσπαθούν γι΄ αυτό που προσπαθήσεις κι εσύ… το καφέ, κι αυτό είναι πολύ όμορφο.

Θα ήθελα να πάμε λίγα χρόνια πίσω, να μου πεις αν θυμάσαι τον πρώτο καφέ που ήπιες και τον πρώτο που έφτιαξες…

Θα σου πω για espresso. Ο πρώτος που ήπια ήταν όσο πήγαινα ακόμα σχολείο, στο 8ο Λύκειο. Δοκίμασα και είπα: «Τι είναι αυτό; Πολύ ωραίο είναι»… Εκεί άρχισα να αναρωτιέμαι τι είναι καλώς καφές και τι όχι. Προσπάθησα λοιπόν από τότε να φτιάχνω καλούς καφέδες.

Δεν σκέφτηκα ούτε πόσα χρήματα μπορώ να βγάλω ούτε μέχρι πού μπορώ να φτάσω

 

Την απόφαση να ασχοληθείς σοβαρά και επαγγελματικά με τον καφέ, πότε την πήρες;

Από εκείνα τα χρόνια. Ό,τι και να έλεγαν οι γονείς ας πούμε, εγώ ήθελα να κάνω αυτό που μου αρέσει. Δεν ήθελα να βάλω όρια και φραγμούς σε αυτό, παρά μόνο να γίνω όσο καλύτερος μπορούσα.

Γενικά είμαι ένας άνθρωπος που θέλει να τελειοποιεί, όσο είναι εφικτό, αυτό με το οποίο έχει αποφασίσει να ασχοληθεί. Δεν σκέφτηκα ούτε πόσα χρήματα μπορώ να βγάλω ούτε μέχρι πού μπορώ να φτάσω.

Το περιβάλλον σου πώς είχε αντιδράει με την απόφαση σου;

Ήταν περίεργο. Ο μόνος όμως που μπορεί να αποφασίσει για εσένα, είσαι εσύ ο ίδιος. Είμαστε οι επιλογές μας για τις οποίες είμαστε υπεύθυνοι. Από εκεί και πέρα, η πορεία  και ο χρόνος κυρίως θα δείξει αν αυτές ήταν λάθος ή όχι.

Αυτό που έχει σημασία είναι να υπάρχει μία ισορροπία ανάμεσα στο γλυκό, το πικρό, το όξινο

 

Τι σημαίνει για σένα η λέξη «καφές»;

Τον βλέπω σαν μία καλή παρέα. Όταν ακούω αυτή τη λέξη, έχω στο μυαλό μου ένα καλό ρόφημα.

Υπάρχουν μυστικά στον καφέ;

Δεν υπάρχουν μυστικά. Υπάρχει αντίληψη. Το θέμα είναι λοιπόν να μπορείς να καταλάβεις αν είναι ή δεν είναι καλό αυτό που έχεις φτιάξει. Μπορώ να πω ότι αυτό που έχει σημασία είναι να υπάρχει μία ισορροπία ανάμεσα στο γλυκό, το πικρό, το όξινο. Να υπάρχει ισορροπία σε αυτό που σερβίρεις.

Ο καφές είναι ένα γεωργικό προϊόν. Κάθε σοδειά είναι διαφορετική και δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει

 

Μία αλήθεια για τον καφέ;

Ο καφές είναι ένα γεωργικό προϊόν. Κάθε σοδειά είναι διαφορετική και δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε εμείς είναι να δοκιμάζομε και ξανά και ξανά την καφέ έτσι ώστε να διαπιστώσουμε αν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις και τις προσδοκίες μας.

Από εδώ και πέρα τι υπάρχει τι υπάρχει στα σχέδια σου;

Να καταφέρω να έρθω στην Πάτρα και να χαλαρώσω με φίλους και γνωστούς. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να είμαι χαμογελαστός και χαίρομαι αυτά που ζω.

 

 

Σχόλια

Spotlight