Υπό Κατάληψη το thebest.gr / ΠΑΤΡΑ Ανοιχτή συνέλευση ενάντια στο νέο ποινικό κώδικα

ΝΕΟΣ ΠΟΙΝΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΚΑΙ ΚΩΔΙΚΑΣ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Πριν από λίγες ημέρες κατατέθηκε προς διαβούλευση το σχέδιο

τροποποιήσεων στον Ποινικό Κώδικα(ΠΚ) και τον Κώδικα Ποινικής

Δικονομίας(ΚΠΔ). Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, σε ανακοίνωσή του,

αναφέρει ότι το παρόν νομοσχέδιο στοχεύει «στην πάταξη της μικρο-

μεσαίας παραβατικότητας, την πρόληψη της οικολογικής καταστροφής

μέσω εμπρησμών, των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, την

επιταχυνση και ποιοτική αναβάθμιση της ποινικής δίκης». Με μια πρώτη

ματιά αντιλαμβανόμαστε ότι το κράτος επικαλείται προνοιακές

διαθέσεις, αφενός για να αποπροσανατολίσει τον δημόσιο διάλογο από

τα πλήρως ανεπαρκή μέτρα δασοπροστασίας, καθώς και το γεγονός ότι

επανειλημμένα εκτάσεις καμένης γης έχουν περάσει όλως τυχαίως σε

χέρια κεφαλαιούχων με «αναπτυξιακές» βλέψεις. Αφετέρου προσπαθεί να

κατευνάσει τις κοινωνικές αντιδράσεις που έχουν προκαλέσει η εμπλοκή

ατόμων συνάφειας με κυβερνητικά στελέχη στην υπόθεση βιασμού και

μαστροπείας της 12χρονης, η εμπλοκή υψηλόβαθμων μπάτσων στην

υπόθεση, μεταξύ άλλων, παροχής κάλυψης σε οίκους ανοχής (Greek

Mafia), το «εγχειρίδιο επιβίωσης» γυναικοκτόνων που παρουσίασε σε

τηλεοπτικό πάνελ ο Μπαλάσκας, η επί 12 χρόνια συγκάλυψη του

Λοβέρδου για την διαπόμπευση οροθετικών γυναικών, οι αμέτρητες

μακροχρόνιες και κοστοβόρες δίκες που, κεκλεισμένων των θυρών,

επανατραυματίζουν τις επιζώσες έμφυλης βίας λόγω δυσπιστίας και

δυστυχώς η λίστα δεν έχει τέλος. Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι οι δύο από

τις τέσσερις στοχεύσεις είναι προσχηματικού χαρακτήρα και οι

πραγματικές στοχεύσεις είναι «η πάταξη της μικρο-μεσαίας

παραβατικότητας» και η επιτάχυνση και ποιοτική αναβάθμιση της

ποινικής δίκης, 

προφανώς εις βάρος των υπόδικων, κάτι που έχει

αποδειχτεί περίτρανα και σε περιπτώσεις κρατούμενων απεργών πείνας,

των οποίων τα αυτονόητα αιτήματα έφταναν να εξετάζονται μετά από

βδομάδες, οδηγώντας την υγεία τους σε οριακή κατάσταση.

Μιλώντας για τον νέο ΠΚ, δεν θα μπορούσαμε να μην κάνουμε και μια

αναφορά στην ουσία της έννοιας του νόμου ως εργαλείο του κράτους και

της εξουσίας γενικότερα. Το κράτος, μέσω των νόμων, προσπαθεί να

ορίσει τι είναι καλό ή κακό, σωστό ή λάθος, δίκαιο ή άδικο, ηθικό ή μη.

Βάσει μιας θρησκευτικής φύσεως έμπνευση και λογική που στοχεύει στην

καλλιέργεια της υποταγής σε μια ανώτερη εξουσία, ο κόσμος της

κυριαρχίας επιχειρεί, μέσω των νόμων, να διαστρεβλώσει το πηγαίο

αίσθημα δικαίου κάθε ανθρώπου. Να εξηγήσουμε στο σημείο αυτό πως

ορίζουμε ως πηγαίο αίσθημα δικαίου το βασισμένο στις ελευθεριακές

αξίες της ισότητας, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας και της

ελευθερίας, ένστικτο που μας οδηγεί στο να βρίσκουμε το δίκαιο στην

(παράνομη) πράξη απαλλοτρίωσης μιας μάνας που κλέβει για να ταΐσει

το παιδί της και το άδικο στην (νόμιμη) πράξη του εργοδότη της να την

απολύσει για το λόγο αυτό. Με την αναγωγή στο «ανθρώπινο» αίσθημα

δικαίου γίνεται εύκολα αντιληπτή η πρόφαση του κράτους όσον αφορά

στην εδραίωση, εφαρμογή και τήρηση των νόμων. Ενώ προβαλεται η

διασφαλίση της (φαινομενικής) κοινωνικής συνοχής και της ομαλής

συμβίωσης, στην πράξη προστατεύουν την ιδια την υπαρξη του κρατους

και την ομαλή και ανεμποδιστη αναπαραγωγή του κεφαλαίου σε βαρος

μας, γεγονός που καταδεικνύει και η κατά περίπτωση ελαστικότητα στην

εφαρμογή των νόμων (Μαρινάκης, Μίχος, Γεωργιάδης, Λεβέντηδες κλπ).

Ορισμένες από τις αλλαγές που φέρνει το νέο νομοσχέδιο και θεωρούμε

ιδιαίτερα σημαντικές, καθώς και ενδεικτικές της κρατικής και ταξικής

καταπίεσης και εκδικητικότητας, είναι οι εξής:

- οι ποινές αυξάνονται τόσο επί των κατά συρροή πλημμελημάτων (από 8

έτη το μέγιστο όριο γίνεται 10), όσο και επί των κακουργημάτων (από τα

20 έτη το μέγιστο όριο γίνεται 25), για τα οποία κακουργήματα αυξάνεται

εν γένει το όριο της κάθειρξης στα 20 έτη, από τα 15 που ίσχυε έως

σήμερα.