Η ψευδαίσθηση της οντότητας και ο αυτοσαρκασμός της κακιάς ώρας

Λένε πως όποιος αυτοσαρκάζεται έχει το «Γνώθι σ΄αυτόν» και είναι γενικά δείγμα ενός ανθρώπου ακομπλεξάριστου και κοινωνικού. Κι αν πίσω απο την φαινομενική ειλικρίνεια του αυτοσαρκασμού κρύβεται το σαράκι της ματαιοδοξίας; Αναρωτηθήκατε ποτέ, αν εκείνοι που αρέσκονται στον αυτοσαρκασμό, το κάνουν γιατι δεν έχουν κάτι άλλο να επιδείξουν; Γιατι κάπως πρέπει να τραβήξουν την προσοχή, να προκαλέσουν τον γέλωτα και να γίνουν, έστω κι έτσι επίκεντρο του ενδιαφέροντος;

Οι εκλογές είναι μια περίοδος που ειδικότερα τα τελευταία χρόνια προσφέρεται για τέτοιου είδους συμπεριφορές. Άσχετοι, αμόρφωτοι, άνθρωποι που δεν έχουν ούτε διάθεση ούτε όρεξη για εμπλοκή στα κοινά -στην λογική της προσφοράς και του καλού του τόπου- ασχολούνται, θέτουν εαυτο στη διάθεση ενός κόμματος και κάνουν την αυτοπροβολή τους. Μοστράρουν με ηλίθια, εξεζητημένα -στην καλύτερη περίπτωση αστεία- σποτάκια και ατάκες για να κερδίσουν τη συμπάθεια, αλλα κυρίως την προσοχή μας. 

Θα έλεγε κανείς στην αργκο, πως "έχει χαθεί η μπάλα"! Δεν έχει σημασία αν έχεις γνώσεις, αν έχεις όρεξη, αν είσαι τίμιος, ειλικρινής ή ακόμη κι αν έχεις σωας τας φρένας. Αρκεί που θα γεμίσεις το ψηφοδέλτιο ενος πανικοβλημένου κόμματος που κυνηγά "με το ντουφέκι" υποψήφιους για να έχει λόγο ύπαρξης.

Και το γελοίον του πράγματος συνεχίζεται σε μια αέναη προσπάθεια για προβολή, ύπαρξη, περιστροφή γύρω απο έναν άξονα που έχει στρεβλώσει.

Και οι εντυπώσεις διασκεδάζονται και οι άνθρωποι μπερδεύονται. Και η ουσία χάνεται.. όταν θα πάνε να ψηφίσουν τον υποψήφιο με το πιο γελοίο προεκλογικό σποτάκι ή την υποψήφια με το εντυπωσιακότερο μπούστο.

Τέτοιο κατάντημα μην το εκλαμβάνετε ως προβολή. Αυτο-παραμυθιάζεστε! Γελάει ο κόσμος. Αν σας "ψηφίσει" ως οντότητα, είναι κι αυτός γελοίος!