Ο Τάκης μιλάει για όλους και για όλα
Ένα εξαιρετικό ταλέντο που το Χόλιγουντ θα υποδεχόταν με ανοιχτές αγκάλες γιατί η Ελλάδα ως γνωστόν τρώει τα παιδιά της. Και όμως ο Τάκης Ζαχαράτος δεν τρώγεται από κανέναν… Σε μια εξαιρετική παράσταση στο θέατρο «Αλίκη» με τίτλο «I am what I am» καθηλώνει το κοινό, που απολαμβάνει έναν μοναδικό σόουμαν που από πιτσιρίκι ονειρευόταν να γίνει καλλιτέχνης.
Ένας είναι ο Ζαχαράτος, και δεν είναι τυχαίο που οι παραστάσεις του είναι από τον Οκτώβριο sold out. Σε μια διαφορετική συνέντευξη-αφήγηση της ζωής του μέχρι σήμερα μάθαμε απίστευτα περιστατικά και γεγονότα που τον σημάδεψαν.
"Γεννήθηκα στην ωραιότερη πόλη, την Πάτρα, που μου πρόσφερε πάρα πολλά. Οι γονείς μου Χαρίκλεια και Δημήτρης, αυτοδημιούργητοι. Ο μπαμπάς σιδηρουργός, η μαμά οικιακά, έχω δύο αδέλφια, τον Σωτήρη και την Ιωάννα. Δεν είμαστε πλούσια οικογένεια, όμως περνούσαμε και καλά και με δυσκολίες. Υπήρχε πολύ γέλιο αλλά και αυστηρότητα και πειθαρχία, γιατί ο μπαμπάς ήταν αθλητής. Είμαι πολύ τυχερός που είχα αυτούς τους γονείς. Ήταν τελείως διαφορετικοί, ταίριαζαν όμως απόλυτα. Δεν τους είδα ποτέ -μέχρι πριν 5 χρόνια που «έφυγε» η μαμά μου- να γκρινιάξουν, παρόλο που ήταν 45 χρόνια μαζί. Ήταν ερωτευμένοι. Είναι αξιοθαύμαστο πώς ο μπαμπάς το αντιμετώπισε όταν του «έφυγε» μια γυναίκα που ήταν μαζί τόσα χρόνια και τον είχε στα πούπουλα. Μαγκιά, γενναίος άνθρωπος».
Η Νάντια στο καμαρίνι
«Ήμουν μαθητής μέτριος, του 7 και του 12. Έλεγα “δεν με ενδιαφέρει το μάθημα, εγώ θα φοράω λαμπερά κοστούμια, θα τραγουδάω και θα κάνω σόου” και μου έλεγε μια καθηγήτρια Αγγλικών: “Καλά δεν ντρέπεσαι να τα λες αυτά;”. Το μόνο που ευχαριστιόμουν ήταν το διάλειμμα οπότε και έκανα μιμήσεις τους καθηγητές. Ο μπαμπάς μου μας είχε βάλει στον αθλητισμό. Ξεκίνησα με στίβο, ήμουνα πολύ καλός στα σπριντ, έχω πάρει μετάλλια, μετά έκανα ενόργανη, και αργότερα έπαιζα βόλεϊ. Δεν σταμάτησα ποτέ να γυμνάζομαι. Η αδερφή μου έτρεχε 800 μέτρα, ο αδελφός μου έκανε ακόντιο, σφαίρα, δίσκο, μποξ και είχε τα πιο πολλά μετάλλια και είναι φυσιοθεραπευτής σε ομάδες. Τελειώνοντας το Λύκειο ήθελα να γίνω γυμναστής. Μεγάλο μου πρότυπο η Νάντια Κομανέτσι. Στο καμαρίνι μου έχω πάντα φωτογραφία της».
«Τι ρίζα είναι αυτή Χριστέ μου;»
«Στην έκθεση ήμουν πολύ καλός, στη Χημεία Α΄ Γυμνασίου έμεινα. Είχαμε έναν Καρατζά που ήταν αυστηρός. Μια μέρα μάς βάζει διαγώνισμα. Ήμασταν στο μπαλκόνι με μια συμμαθήτριά μου και λέει: “Τη βάψαμε, θα μας βάλει διαγώνισμα, τι θα κάνουμε;”. Όλοι τρέμανε, γράφανε σκονάκια. Της απαντάω: “Θες αγάπη μου να μη γράψουμε; Άστο σε μένα”. Βγαίνω από το σχολείο, πάω στην πλατεία Πυροσβεστίου, παίρνω το 131 και ζήτησα το τηλέφωνο του σχολείου. Το σήκωσε η γυμνασιάρχης και λέω: “Έχει πρόβλημα η σύζυγος του Καρατζά και είναι στο νοσοκομείο”. Του ζητάω δημόσια συγγνώμη σήμερα. Βλέπω τον χριστιανό να τρέχει, να του έχουν φύγει τα πουκάμισα και να γκρεμοτσακίζεται στις σκάλες…».
Ο Τάκης παίρνει φόρα και δεν σταματά. «Είχαμε μια άλλη καθηγήτρια που το “ε” το έλεγε “ι”, ίδια η Αλίκη Νικολαΐδου. Έκανε μάθημα με την τσάντα για να μην της την πάρουνε. Είχε ένα ξανθό, φρικτό μαλλί, που έβγαινε πράσινο, η ρίζα άστα να πάνε. Πλησίασε το θρανίο μου και της λέω: “Τι ρίζα είναι αυτή Χριστέ μου, χάλια!” και ενώ περιμένω να με πετάξει έξω, μου απαντά: “Τι χρώμα να βάλω;”. Της λέω: “Φωτίστε το, βάλτε λίγο χρυσό μέσα, πολύ σαντρέ”».
«Μια μέρα έκανα σκανταλιά και με πήγαν στη γυμνασιάρχη. Εκεί κλαίω ψεύτικα και αρχίζω και λέω ότι έχουν χωρίσει οι γονείς μου γιατί μια αλλοδαπή πήρε τον πατέρα μου και έχουμε προβλήματα στο σπίτι. Με λυπήθηκε η γυναίκα. Πήγα σπίτι και μου λέει η μάνα μου: “Με ξεφτίλισες, δεν πρόκειται να έρθω ποτέ ξανά σχολείο, ούτε για να πάρω βαθμούς”. Έβαλα την αδελφή μου να τους πάρει. Ήταν ωραία και καλοντυμένη κι εγώ της φόρεσα κάτι ρούχα που μαζέψαμε για τους φτωχούς, μια σκοτσέζικη φούστα με εγκράφα, ένα μποτίνι από αυτά που φορούσαν οι αγρότισσες, με ένα κοτσίδι το μαλλί πιασμένο και έβαλε τα κλάματα για τον πατέρα που μας παράτησε».
Το «χρυσό» ψαλίδι
Ο Τάκης έχει πολλούς φίλους από το σχολείο. «Ακόμα έχω έναν φίλο, τον Άγγελο Μπρούζο, που μου έμαθε να κάνω την Βλαχοπούλου και σε αυτόν πειραματιζόμουν και του έκανα μεζ με την κουκούλα για να μάθω! Πήγαινε η αδελφή μου να κουρευτεί σε μια καταπληκτική κομμώτρια και πήγαινα μαζί της για να παρακολουθώ, και έτσι άρχισα να κουρεύω τις συμμαθήτριές μου. Μια κυρία που είχε ινστιτούτο αισθητικής με σύστησε σε μια πελάτισσά της. Ήμουν 12 χρόνων και είχε βουίξει η Πάτρα για έναν μικρό που κουρεύει καταπληκτικά! Πελατεία, χαμός, έπαιρνα χαρτζιλίκι, οι γονείς μου επέμεναν να πάω σε σχολή για να πάρω δίπλωμα. Πήγα στη Ρούλα Χριστοπούλου, με έβαλε να κάνω διάφορα και έπαθε σοκ. Κάλεσε όλους τους μαθητές και με έδειχνε. Ήμουν καλός παντού».
Ο Τάκης στο Πεζικό
«Πήγα στρατό και πέρναγα υπέροχα. Μου έλεγε η μάνα μου: “Θα πας και θα δεις τι θα περάσεις. Θα πάρω το αίμα μου πίσω γι’ αυτά που μου έχεις κάνει”. Το βράδυ έχω δώσει σόου σε ένα μαγαζί, έχω μοιράσει αυτόγραφα ως Αλίκη, έχω αρχίσει τις μεταμφιέσεις και πηγαίνω ντίρλα στο σπίτι στις 5. Στις 6 έπρεπε να με πάνε στα Γιάννενα. Εκεί έκανα σόου, παραστάσεις, νομίζω ότι η ζωή μου στο στρατό θα μπορούσε να γίνει ταινία με τίτλο “Ο Τάκης στο Πεζικό”. Συνάντησα τον Λαζόπουλο σε ένα στρατόπεδο, τότε που τον είχαν βάλει με το ζόρι στον στρατό. Είπα στον διοικητή μου ότι κάνω μιμήσεις και μου ζήτησε να κάνω μερικές στη Βραδιά του Οπλίτη. Γίνεται χαμός. Δεν φύλαξα ποτέ σκοπιά, παρόλο που δεν ήμουν Ι5. Είχα έναν εξαιρετικό λοχαγό, τον κ. Φελέκη, που έψαξα και τον βρήκα αργότερα γιατί τον αγαπούσα πολύ».
Η συνάντηση με τη Ρούλα
«Τελειώνω το στρατό και είχε κανονίσει η μάνα μου να ανοίξω κομμωτήριο, έχω και τις πελάτισσές μου, αλλά εγώ της ανακοινώνω ότι θέλω να γίνω ηθοποιός. “Σιγά μην ψωμολυσσάξεις. Άμα αξίζεις θα σε βρούνε”, μου λέει. Έχω ανοίξει το κομμωτήριο και μια μέρα πάω σε ένα μαγαζί και τραγουδάνε “Τα Παιδιά από την Πάτρα”. Η παρέα μου ζητά να μου δώσουν το μικρόφωνο, το πήρα και τραγούδησα. Έρχεται η Κορομηλά στην Πάτρα και της λέει για εμένα το παιδί που έπαιζε μπουζούκι. Όπως λοιπόν κάθομαι στο κομμωτήριό μου, φουλ από κόσμο, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει η Κορομηλά με σπασμένο πόδι και πατερίτσες και δυο-τρεις μαζί της. Κάθεται στον καναπέ, μια πελάτισσα λιποθυμά γιατί δεν πιστεύει στα μάτια της, περίμενε να τελειώσω με τις πελάτισσες και μου κάνει πρόταση να πάω στην εκπομπή της. Την θερμοευχαριστώ…. Όπως και τη Βάσια Τριφύλλη που έκανε τότε το “Ραντεβού στα Τυφλά” αλλά και τον Γιάννη Ζουγανέλη που είχε το “Απίστευτα και όμως Ελληνικά”. Είχαν εκπομπές με τεράστια θεαματικότητα και έτσι ξεκίνησα την καριέρα μου. Κουρεύω στην Πάτρα, πηγαινοέρχομαι Αθήνα και αρχίζουν οι προτάσεις. Ξεκίνησα να δουλεύω στο “Aχ Μαρία” με την Πωλίνα, τον Μπίγαλη… μπήκε το νερό στο αυλάκι».
Ο Τάκης και η Άντζελα
«Έχω απίστευτα περιστατικά με την Άντζελα Δημητρίου. Γκρεμίζει την Ελλάδα με το “Εσύ τι λες”, είναι Καρναβάλι στην Πάτρα και θα εμφανιστεί σε ένα κέντρο με 3.000 κόσμο. Μου λέει μια φίλη μου, σαΐνι στις φάρσες, “ντύσου Άντζελα να πάμε”. Μπαίνω στο μαγαζί που έχουν χορό οι ανθοπώλες και φοράω μίνι μαύρο με μανσέτα λευκή και γιακά λευκό. Ο κόσμος δεν είναι μασκαρεμένος. Με περνάνε για την Άντζελα. Έρχεται ο πρόεδρος και μου λέει ότι θέλει να με δει στο καμαρίνι της η Άντζελα. Μόλις με βλέπει μου λέει: “Έχεις χοντρά πόδια πρέπει να αδυνατίσεις”. Θεά… Με παροτρύνει να τραγουδήσω για δέκα λεπτά. Βγαίνω σε 3.000 κόσμο, ίδια Άντζελα, πέφτει το μαγαζί. Τελειώνω και έρχεται μια κοπέλα και μου δίνει μια ανθοδέσμη νομίζοντας ότι είμαι η Δημητρίου. Βλέπω την Άντζελα στην κουίντα να καπνίζει και να με παρακολουθεί. “Έτσι κάνω εγώ;”. Καπάκι ντυμένος Άντζελα τραγούδησα Καζαντζίδη. Έκαψα τον εγκέφαλο του κόσμου!».
Ο έρωτας του πρίγκιπα
«Στο “Ribas” εμφανίζομαι ως Άντζελα με τουαλέτα συγκλονιστική και με… χτίζει ο κόσμος στο λουλούδι. Βλέπω έναν ωραίο μελαχροινό με άλλους 30 σκούρους που με κοίταγε. Αυτός ήταν Άραβας πρίγκιπας billionaire που είναι ερωτευμένος μαζί μου, αλλά δεν ξέρει ότι είμαι αγόρι που κάνει τη γυναίκα και επιμένει να με δει. Εγώ, για να μην τον χάσουμε από πελάτη, δεν του το αποκαλύπτω. Υποτίθεται ότι είμαι παντρεμένη και μόλις τελειώνω το πρόγραμμά μου έρχεται ο άντρας μου και με παίρνει και φεύγουμε για να τον έχω στην καψούρα. Ένα βράδυ, ένα παιδί από το Αγρίνιο θέλει να ντυθώ Δημητρίου για να κάνει έκπληξη σε φίλο του. Πάω στο Αντίρριο, στο κλαμπ, αλλά δεν με άφησε ο επιχειρηματίας να μπω μέσα. Μη νομίζεις ότι ήμουν αποδεκτός από όλους, γιατί αυτό που έκανα τότε ήταν πολύ προχωρημένο. Από το “Caravan” με Ρόκκο και Μαζωνάκη άρχισα να γίνομαι γνωστός. Μετά πήγα στο “Café Greg” και ήρθε ένα βράδυ η Βουγιουκλάκη και η Μαρινέλλα, έγινε χαμός».
Οι μεγάλες συνεργασίες
«Συνεργάστηκα με Βουτσινά, με Μιχάλη Κακογιάννη στην ταινία “Πάνω, κάτω και πλαγίως” πριν γίνω γνωστός. Με είδε στην τηλεόραση και του άρεσα. Έκανα μια τραβεστί που ήταν αγόρι. Έπρεπε να βάλω τα κλάματα σε μια σκηνή και μου λέει: “Θα βάλεις τα κλάματα ή θα πάμε στο δωμάτιο;”. Μου λέει ο Τζώρτζογλου: “βάλ’ τα για να μην πας”. Το δωμάτιο ήταν ένα μέρος όπου ο σκηνοθέτης σε μείωνε και σε πρόσβαλε μέχρι να ξεσπάσεις. Σημαντικές συνεργασίες με Κραουνάκη, Ελένη Δήμου, Σοφία Σπυράτου στις χορογραφίες, μετά με τον σπουδαίο Γιάννη Ξανθούλη και τον Δημήτρη Παπάζογλου. Έφερα ένα άλλο είδος στη διασκέδαση, είχα πορεία ανοδική και ευχαριστώ όλους όσοι στάθηκαν στο πλευρό μου».
Της Τζώρτζιας Συρίχα-News Σαββατοκύριακο
Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr
