Back to Top
#TAGS ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ Αιγιάλεια Νάσος Νασόπουλος Τέμπη Πόλεμος στη Μέση Ανατολή Δίκη Τεμπών
Αγγελίες
Μην ψάχνεις, βρες στο
THE BEST

ΒΙΒΛΙΟ

/

Μια υπέροχη βραδιά για τα «ΤΑΜΑΤΑ» της Γιώτας Κοντογεωργοπούλου στο κατάμεστο UPPER HOUSE CAFE στην Αθήνα

Μια υπέροχη βραδιά για τα «ΤΑΜΑΤΑ» της Γ...

Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε η Ηρώ Λεχουρίτη, συνθέτης, ερμηνεύτρια

Το νέο αστυνομικό θρίλερ της δημοσιογράφου και συγγραφέα Γιώτας Κοντογεωργοπούλου, «ΤΑΜΑΤΑ», παρουσιάστηκε παρουσία πλήθους κόσμου τη Δευτέρα 30 Μαρτίου στην Αθήνα, από τις εκδόσεις BELL και το βιβλιοπωλείο «Monogram». στο UPPER HOUSE CAFE.

Η παρουσίαση ήταν μια προφεστιβαλική εκδήλωση στο πλαίσιο του 7ου Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας Agatha που θα διεξαχθεί τον ερχόμενο Μάιο στην Αθήνα.

Για το βιβλίο και τη συγγραφέα μίλησαν οι Ιάσων Φωτήλας, Υφυπουργός Πολιτισμού και  Βίκυ Χασάνδρα, συγγραφέας, σεναριογράφος

Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε η Ηρώ Λεχουρίτη, συνθέτης, ερμηνεύτρια.

Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Νίκος Ελευθερίου.

Αναφερόμενη στα  «Τάματα», η συγγραφέας ανέφερε ότι σε επίπεδο κατηγοριοποίησης είναι ένα αστυνομικό θρίλερ, αλλά στην πραγματικότητα, είναι μια ιστορία για το τραύμα, την ενοχή και τα όρια του ανθρώπινου νου.

«Το έγκλημα είναι μόνο η αφετηρία. Αυτό που πρωτίστως με ενδιαφέρει δεν είναι τόσο το “ποιος το κάνει”, αλλά το “τι συμβαίνει μέσα στον άνθρωπο που το κάνει. Ποιο είναι το τραύμα που τον οδηγεί. Πώς κάτι που νομίζουμε ότι έχουμε αφήσει πίσω, βρίσκει τρόπο να επανέλθει και να καθορίσει συμπεριφορές και πορείες» ανέφερε.

«Πώς η εικόνα που έχουμε για κάποιον μπορεί να μην έχει καμία σχέση με αυτό που πραγματικά είναι.

Και πώς, τελικά, το σκοτάδι δεν βρίσκεται εκεί που το περιμένουμε.

Για αυτό και διάλεξα την Κέρκυρα.

Έναν τόπο φωτεινό, σχεδόν ειδυλλιακό.

Πάντα ο τόπος είναι το σημείο εκκίνησης για μένα και πάντα ο τόπος, είναι η Ελλάδα. Ξεκινάω από μια εικόνα που έρχεται σχεδόν από το πουθενά. Στην προκειμένη περίπτωση η εικόνα που μου ήρθε στο νου, όταν σκέφτηκα να ξεκινήσω το νέο μου βιβλίο, ήταν το πρωινό του Μεγάλου Σαββάτου στο νησί και η σκηνή που πέρασε από μπροστά μου ήταν να προχωράει η λιτανεία στο Λιστόν και ένα παιδί που έπρεπε να βρίσκεται μαζί με τους άλλους μουσικούς στην Παλαιά Φιλαρμονική, να λείπει και να μην μπορούν να το εντοπίσουν οι δικοί του από το μπαλκόνι.

Η Κέρκυρα είναι το νησί που το Πάσχα παντρεύει  το φως με το σκοτάδι και τη θλίψη με την Ανάσταση. Το πρωινό του Μεγάλου Σαββάτου, αυτά συμβαίνουν σε απόσταση αναπνοής το ένα από το άλλο. Περνάει η λιτανεία σε βαρύ πένθιμο κλίμα  και αμέσως μετά, πέφτουν σαν βροχή οι μπότηδες που σηματοδοτούν την πρώτη Ανάσταση. Αυτό, σαν αλληλουχία, αποτυπώνει το «κύμα» της ζωής. Πάνω σε αυτό δόμησα την ιστορία μου και λογικά αυτή η σκέψη που κάποτε είχα κάνει κοιτώντας από τα media τα έθιμα του νησιού, αυτενέργησε και ήρθε στην επιφάνεια ξαφνικά, τη στιγμή που την είχα ανάγκη. Όταν έψαχνα δηλαδή την έμπνευση.

Αυτή  η εναλλαγή είναι η ίδια η ζωή.

Γιατί και στη ζωή, το φως και το σκοτάδι δεν είναι αντίθετα. Είναι αλληλένδετα.

Αυτό είναι που προσπαθώ να πω μέσα από αυτή την ιστορία: ότι κάθε φως κουβαλά τη σκιά του αλλά και ότι ακόμη και μέσα στο βαθύτερο σκοτάδι υπάρχει η υπόσχεση μιας Ανάστασης,

Δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι στον πυρήνα αυτής της ιστορίας μου, στα ΤΑΜΑΤΑ βρίσκονται παιδιά -άλλοτε ως θύματα άλλοτε ως θύτες.

Όλοι ήρωες, τόσο οι ενήλικες, όσο και οι έφηβοι, έχουν δεχθεί πλήγματα κατά την παιδική και εφηβική τους ηλικία. Θέλω να πω ότι  είμαστε η παιδική μας ηλικία. Τα βιώματα που μας καθορίζουν εγγράφονται στα τρυφερά χρόνια της ζωής μας και εκεί, γεννιούνται και οι θύτες και τα θύματα. Είναι η αγάπη που πήραμε ή δεν πήραμε. Ήταν σαφέστατα μεγάλο ρίσκο να εστιάσω σε αυτό, καθώς είναι ένα θέμα που αγγίζει ευαίσθητες χορδές, αλλά και ένα θέμα που χτυπάει καμπανάκια στις μέρες μας ιδίως σε ό,τι αφορά τους εφήβους. Υπ΄αυτή την έννοια τα ΤΑΜΑΤΑ λειτουργούν και λίγο σαν καθρέφτης της κοινωνίας που διαχρονικά δημιουργήσαμε, από το 1950 οπότε και ξεκινάει χρονικά η ιστορία στην παλιά Περίθεια της Κέρκυρας, μέχρι και σήμερα το 2026.

Αυτός ήταν ο δεύτερος βασικός μου στόχος σε αυτό το βιβλίο. Να αναδείξω τις νοσηρότητες του κόσμου που οικοδομήσαμε», επεσήμανε η Γιώτα Κοντογεωργοπούλου.

 Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

 Μεγάλο Σάββατο, Κέρκυρα.

Σε ένα παλιό κτίριο στο Λιστόν, ένα παιδί βρίσκεται δολοφονημένο.

Πάνω στο σώμα του, ένα παράξενο σημάδι· 

ένα μήνυμα που οδηγεί σε έναν σκοτεινό, ξεχασμένο τόπο.

Όσοι βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην παλιά πολυκατοικία γίνονται ύποπτοι.

Ζωές φαινομενικά ήσυχες αρχίζουν να ραγίζουν.

 Ένα κέρινο τάμα.

Ένα εγκαταλελειμμένο χωριό.

Ένα αλλόκοτο κορίτσι.

Ένα πολύνεκρο τροχαίο.

Μια σχέση στην εντατική.

Και το βουητό των μελισσών.

 Κάθε τάμα, μια ιστορία.

Κάθε υπόσχεση, ένα ψέμα.

Κι ένα παιδί συνεχίζει να δείχνει τον δρόμο

προς κάτι που κανείς δε θέλει να θυμηθεί.

Η λύση βρίσκεται εκεί που κανείς δε θέλει να κοιτάξει.

 Ένα σκοτεινό αστυνομικό θρίλερ για τη μνήμη, την ενοχή και τα δεσμά που δεν λύνονται ούτε με τον θάνατο. 

Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr

Culture
Βιβλίο
["\u0393\u03b9\u03ce\u03c4\u03b1 \u039a\u03bf\u03bd\u03c4\u03bf\u03b3\u03b5\u03c9\u03c1\u03b3\u03bf\u03c0\u03bf\u03cd\u03bb\u03bf\u03c5","\u0392\u03b9\u03b2\u03bb\u03af\u03bf ","\u03a4\u03ac\u03bc\u03b1\u03c4\u03b1"]
826223
Follow us on Facebook
Follow us on Facebook

Culture