Αχαΐα- Bullying εις βάρος εκπαιδευτικών: η ευθύνη των γονέων, οι επιθέσεις και οι αστήριχτες μηνύσεις- «Λες και είμαστε εγκληματίες»

Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνουν τα περιστατικά bullying εις βάρος εκπαιδευτικών, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας, Σπύρο Ψαρρά, ο οποίος κάνει λόγο για μια κατάσταση που σε αρκετές περιπτώσεις έχει βγει εκτός ελέγχου.

Οι εκπαιδευτικοί, όπως επισημαίνει, βρίσκονται αντιμέτωποι με πιέσεις που δεν περιορίζονται μόνο στους μαθητές, αλλά επεκτείνονται και στους γονείς, είτε με απειλές, είτε λεκτικές επιθέσεις του τύπου «θα δεις τι θα σου κάνω», είτε το «παιδάκι μου, ο κανακάρης μου» ή «στο σπίτι είναι όλα καλά, πως τα κάνει αυτά στο σχολείο;»

Όπως αναφέρει ο κ. Ψαρράς στο thebest.gr, «δεν είναι κρυφό ότι μεγάλη μερίδα μαθητών εμφανίζει παραβατική συμπεριφορά εντός του σχολείου, με αποτέλεσμα συχνά οι καθηγητές να γίνονται στόχος οργανωμένων επιθέσεων από ομάδες μαθητών». Ο ίδιος τονίζει ότι το φαινόμενο του εργασιακού bullying είναι διάχυτο, σημειώνοντας πως σχεδόν όλοι οι εκπαιδευτικοί έχουν βιώσει απειλές ή λεκτικές επιθέσεις.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη στάση ορισμένων γονέων, οι οποίοι, «αντί να αντιλαμβάνονται την παραβατική συμπεριφορά των παιδιών τους και να συνεργαστούν με τους εκπαιδευτικούς, κάνουν πολλές φόρες άδικες επιθέσεις εναντίον μας ή άλλες φορές καταθέτουν ακόμα και αστήριχτες μηνύσεις, με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να βρίσκονται στα αστυνομικά τμήματα, στις δικαστικές αίθουσες, αποτυπώματα, φωτογραφίες λες και είναι κοινοί εγκληματίες».

Την ίδια ώρα, ασκεί κριτική και προς το Υπουργείο, κάνοντας λόγο για απουσία ουσιαστικής στήριξης, ενώ επαναφέρει το αίτημα για θεσμοθέτηση νομικής κάλυψης των εκπαιδευτικών, τουλάχιστον σε επίπεδο περιφέρειας. Επίσης, προτείνει την υιοθέτηση ενός νέου θεσμικού πλαισίου για την αντιμετώπιση των φαινομένων αυτών, με έμφαση στην ενίσχυση της υποστήριξης εντός των σχολικών μονάδων. Όπως σημειώνει ο κ. Ψαρράς, παρά τις προσπάθειες των διευθύνσεων για συνεργασία με τους γονείς, το πρόβλημα παραμένει σύνθετο.

Σύμφωνα με τον ίδιο, πρόκειται για ένα ζήτημα που ξεπερνά τα όρια του σχολείου, καθώς έχει κοινωνικές και ψυχολογικές διαστάσεις. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται η ενίσχυση των σχολείων με ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και δομές συμβουλευτικής υποστήριξης, τόσο για τους μαθητές που εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά όσο και για τα θύματα.

Όπως καταλήγει, η εικόνα έχει επιδεινωθεί μετά την πανδημία, με την επιστροφή στη σχολική κανονικότητα να συνοδεύεται από αλλαγές στη συμπεριφορά και τη λειτουργία της σχολικής κοινότητας, η οποία, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, αποτελεί μικρογραφία της σύγχρονης κοινωνίας.