Back to Top
#TAGS Αιγιάλεια Δελτίο Ειδήσεων Κορωνοϊός Ιανός ΧΑΡΤΗΣ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ
Αγγελίες
Μην ψάχνεις, βρες στο
THE BEST

ΜΟΥΣΙΚΗ

/

Τι έλεγε στο thebest.gr ο Αγάθωνας το 2017, λίγο πριν εμφανιστεί στην Πάτρα

Τι έλεγε στο thebest.gr ο Αγάθωνας το 20...

Μεταξύ άλλων είχε μιλήσει για την αδερφική σχέση του με τον Μπάμπη Γκολέ

Αρκετές φορές είχε εμφανιστεί στην Πάτρα ο ρεμπέτης Αγάθωνας και τον Φεβρουάριο του 2017 λίγο πριν την εμφάνισή του  στην ΑΙΓΛΗ (Veso Mare) στον Χορό του Καραγκιόζη, μαζί με την KOMPANÍA είχε μιλήσει στο thebest.gr και την Κωνσταντίνα Τσίχλα. Είχε αναδερθεί στην αδελφική σχέση του με τον Πατρινό ρεμπέτη Μπάμπη Γκολέ, στο ρεμπέτικο τραγούδι και στη Eurovision.

Την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου θα βρεθείτε στην Πάτρα. Ποιά είναι η σχέση σας με την πόλη;

Με την Πάτρα έχω μια ιδιαίτερη σχέση. Μάλιστα το 1985 είχα παίξει για μια ολόκληρη σεζόν. Πέρα από αυτό, ήμουν αδελφικός φίλος με τον μεγάλο ρεμπέτη Μπάμπη Γκολέ. Τον θυμάμαι πάντα με συγκίνηση, οπότε θεωρώ την πόλη του και «δικιά μου».

Έκλεισε ένας κύκλος για το ρεμπέτικο τραγούδι με τον θάνατο του Μπάμπη Γκολέ;

Όχι. Οι συνοδοιπόροι του ζουν ακόμη οπότε δεν έχει κλείσει. Και ούτε πρόκειται, αφού το ρεμπέτικο τραγούδι θα συνεχιστεί από τη νέα γενιά που μπορεί να είναι και καλύτερη. Έτσι ελπίζουμε. Όπως δεν έκλεισε ο κύκλος όταν πέθανε ο Τσιτσάνης γιατί ζούσαν κάποιοι άλλοι. Το ρεμπέτικο δεν είναι μουσειακό είδος. Είναι ολοζώντανο. Ακόμα και αν πεθάνουν όλα τα είδη μουσικής, το ρεμπέτικο θα ζει.


Τι θα ακούσουμε την Τετάρτη;

Δεν έχω ιδέα… Δεν ξεκινάω μια μουσική βραδιά έχοντας προγραμματίσει κάτι. Ποτέ δεν είχα χαρτί και πρόγραμμα μπροστά μου. Ανεβαίνω πάνω και παίζω… «ό,τι μου έρθει».  Ξεκινάω με ότι θέλω και μετά ζητάω από τον κόσμο τραγούδια με βάση αυτά που έπαιξα αρχικά. Ζητάνε λοιπόν ότι θέλουν παραμένοντας στο κλίμα με το οποίο ξεκίνησα, και κατά 99% εγώ εκπληρώνω τις επιθυμίες τους. Αυτό γίνεται πάντα.

Τελικά αγαπάει ακόμα αρκετός κόσμος το ρεμπέτικο τραγούδι;

Το ρεμπέτικο πάντα το αγαπούσαν και θα το αγαπούν λίγοι. Όπως συμβαίνει με όλα τα δύσκολα πράγματα. Τα αγαπούν λίγοι. Ακόμα και στην εποχή που γράφονταν τα καταλάβαιναν λίγοι. Κάποια στιγμή βέβαια το ρεμπέτικο έγινε μόδα αλλά μας «καπέλωσε» ξανά το «σκυλάδικο». Για τους πολλούς είναι τα ευτελή. Το ρεμπέτικο τραγούδι δεν χρειάζεται υποστήριξη. Αυτό μας υποστηρίζει. Όταν όλοι μας θα έχουμε πεθάνει, αυτό θα ζει.

Φέρατε στην επιφάνεια το ρεμπέτικο τραγούδι με τη συμμετοχή σας σε έναν Ευρωπαϊκό διαγωνισμό…

Στην Eurovision δεν πήγα με ρεμπέτικο τραγούδι. Έτσι νόμιζαν κάποιοι άσχετοι. Δεν εκπροσώπησα το ρεμπέτικο εκεί. Πήγα με ένα τραγούδι των Koza Mostra γιατί δεν είχα τι να κάνω. Πήγα σαν έκτο μέλος του συγκροτήματος. Είπα να κάνω την πλάκα μου και θα την ξανά κάνω όποτε χρειαστεί. Πέρασα καλά.
 Τι έμεινε από αυτή την ιστορία;


Έγινα γνωστός και σε ανθρώπους που δεν έπρεπε και τώρα «πληρώνω τη νύφη». Υπάρχουν κάποιοι «μπουρτζόβλαχοι» που με σταματάνε στο δρόμο και μου λένε… «ό,τι τους κατέβει». (να τα γράψετε αυτά που λέω).

Άνθρωποι που δεν θα έπρεπε να τους κοιτάω και να με κοιτάνε μου μιλάνε μόνο και μόνο για να ακούσω... βλακείες. Είναι ενοχλητικοί. Και είναι για όλους μας. Επειδή δεν μπορούν να συναντήσουν τον Πάριο ή τον Νταλάρα στο δρόμο βρίσκουν εμένα και «κάνουν, ράνουν», βρίζουν. Αυτό ήταν το μόνο κακό της δημοσιότητας.

Δεν την θέλατε αυτή τη δημοσιότητα;

Μου έφτανε και μου περίσσευε ο κόσμος που με ήξερε. Άλλωστε όπως είπα το ρεμπέτικο είναι για τους λίγους. Εμένα με ήξεραν και πριν την Eurovision αφού γυρίζω κυριολεκτικά σε όλο τον κόσμο από το 1979. Εγώ πάει 6 φορές στην Αυστραλία και 10 στην Αμερική. Όταν κάποιος θέλει να καλέσει έναν εκπρόσωπο του ρεμπέτικου στην χώρα του, θα καλέσει από έναν κύκλο καλλιτεχνών μέσα στον οποίο ανήκω κι εγώ. Δεν είχα ανάγκη να με μάθουν οι διάφοροι «μπουρτζόβλαχοι» που με έμαθαν τώρα.

Θα συμβουλεύατε ένα νέο παιδί που θέλει να προχωρήσει στη μουσική να πάει στη Εurovision;

Όχι. Δεν έχει να κερδίσει κάτι. Θα γνωρίσει όλους τους ανώμαλους της Ευρώπης. Δεν κέρδισε ποτέ τίποτα κανένας από αυτούς που πήγαν. Οι περισσότεροι εξαφανίστηκαν. Ο άλλος π.χ (Γιώργος Αλκαίος) πήγε στη Μύλο. Βέβαια δεν είμαι σε θέση να δίνω συμβουλές σε κανέναν άνθρωπο. Κι αν κάποιος διαβάσει αυτή την απάντησή μου, ας την διαγράψει αμέσως. Εκπροσωπώ μόνο τον εαυτό μου και κανέναν άλλον.

Ποιά θα λέγατε ότι είναι η πιο ωραία ανάμνηση σας  απ' όλα αυτά τα χρόνια στο τραγούδι;

Θα γυρίσω στην αρχή της συζήτησης μας και θα σου πω ότι ήταν οι στιγμές που συναντιόμασταν με τον Μπάμπη (Γκολέ) και παίζαμε για εμάς. Έχουμε παίξει πολύ οι δυο μας για εμάς και τους φίλους μας σε ταβέρνες. Μάλιστα αυτές οι συναντήσεις υπάρχουν ηχογραφημένες σε κασέτες. Είχαμε κάνει και ένα cd σε δύο κομμάτια. Ένα είχα εγώ και ένα ο Μπάμπης.

Φυσικά όμορφες ήταν και οι συναντήσεις με σημαντικούς μουσικούς. Τσιτσάνης. Ρούκουνας, Μοσχονάς κ.α.  Μου έχει μείνει η γνωριμία και το παίξιμο με τεράστιους μουσικούς και τραγουδιστές. Αυτό δε το αλλάζω με τίποτα.

Από εδώ και πέρα τι αναζητάτε; Ποιός είναι ο στόχος σας;

Δεν έκανα ποτέ σχέδια και ποτέ δεν είχα στόχους. Αν είχα σκοπούς θα γινόμουν σκοπευτής και αν είχα σχέδια θα γινόμουν σχεδιαστής. Περιμένω … ό,τι έρθει. Η ζωή είναι μικρή. Σημασία έχει να χαμογελάμε. Θα ήθελα μόνο να πεθάνω παίζοντας πάνω στο πάλκο.

Η Ελλάδα του σήμερα;

Τα πράγματα για την Ελλάδα ήταν πάντα δύσκολα απλώς εμείς το μάθαμε τώρα. Από παιδάκι θυμάμαι τον Καραμανλή να μιλάει για λιτότητα. Πριν τη Χούντα και πριν πάει στο εξωτερικό. Όταν επέστρεψε πάλι έλεγε το ίδιο. Παράγουμε τα πάντα και μας τα παίρνουν τσάμπα. Φτάσαμε σε μαύρο χάλι.

Παρόλα αυτά η Ελλάδα τα καταφέρνει πάντα γιατί έχει αυτά που δεν έχουν οι άλλοι. Έτσι πιστεύω ότι θα γίνει και τώρα. Δεν χρειάζεται να παίρνουμε τα πράγματα τόσο σοβαρά. Μαθαίνουμε για συνανθρώπους μας που αυτοκτονούν εξαιτίας των οικονομικών δυσκολιών. Δεν αξίζει τον κόπο. Δεν χρειάζονται πολλά για να ζήσεις. Νομίζουμε ότι χρειαζόμαστε πολλά. Όχι. Μόνο φίλους, τους δικού μας. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη τον άλλο άνθρωπο. Όχι τα λεφτά.

Culture