"Η γυναίκα συνεχίζει να διεκδικεί τα αυτονόητα"

Με αφορμή τη σημερινή ημέρα για τη παγκόσμια  γιορτή της Γυναίκας η Αντιδήμαρχος Εθελοντισμού, Ισότητας Φύλλων, ΜΗΚΥΟ, και Ένταξης Μεταναστών, Ήρα Κουρή, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Η σημερινή ημέρα είναι αφιερωμένη στη γυναίκα  και στον αγώνα που καταβάλει  καθημερινά σε όλο τον κόσμο αλλά και στη χώρα μας για να διεκδικεί  τα αυτονόητα. Δηλαδή την αξιοπρέπεια και τη θέση που της αρμόζει σε μια κοινωνία η οποία, παρά την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της , εξακολουθεί να την αμφισβητεί. Δυστυχώς  η ισότητα των δυο φύλων  είναι διακριτή μόνο στα χαρτιά. Η γυναίκα και σήμερα παλεύει  ως μάνα, σύζυγος,  εργαζόμενη, επιχειρηματίας,  επιστήμονας, πολιτικός,  στην πόλη και στην ύπαιθρο, μάχεται σε κάστρα καθαρά ανδρικά μέχρι πρότινος, με  σύνεση, ιδιαίτερη ευαισθησία και σεβασμό.  Ο ρόλος της πολυδιάστατος αλλά και δύσκολος! Η σύγχρονη Ελληνίδα γυναίκα καταδεικνύει κάθε μέρα σε όλους τους τομείς  ικανότητα, γνώσεις, επιστημοσύνη,  θέληση, αποφασιστικότητα. Είναι πρωταγωνίστρια στην οικογένεια, στην εργασία της, στη δημόσια ζωή. Στηρίζει  αλλά δεν στηρίζεται. Επενδύει αλλά δεν επενδύουν εύκολα σ’ αυτή. Η  Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις πανευρωπαϊκά όσον αφορά την ισότητα των φύλων. Στην  οικογένεια αμφισβητείται ο πολυσχιδής ρόλος της. Αναγκαίο βέβαια θεωρείται να συμβάλει οικονομικά  στις ανάγκες της σύγχρονης καθημερινότητας αλλά επιφορτίζεται και με πολλές άλλες υποχρεώσεις. Οι κοινωνικές αντιλήψεις  για το ρόλο της γυναίκας εξακολουθούν να τροφοδοτούνται στα  διαδραματιζόμενα μέσα στην οικογένεια, παρά τη νομική και πολιτειακή προστασία  της. Κακοποιήσεις κάθε είδους, ψυχολογικές, σωματικές, ηθικές ή έρχονται στην επιφάνεια ή υποκρύπτονται κάτω από το βάρος του φόβου, της ανοχής λόγω της παρουσίας παιδιών αλλά και των ενοχών που επιβάλλει η κοινωνική κατακραυγή. 66% ανέρχεται το ποσοστό γυναικών που ανέχονται την ενδοοικογενειακή βία. Στην  εργασία τα πράγματα είναι πιο δύσκολα.  Σήμερα, Ελληνίδες αμείβονται κατά 22 % λιγότερο από τον άνδρα για ίση εργασία, γεγονός που σημαίνει και χαμηλότερες συντάξεις. Το 20% των γυναικών ηλικίας 65 ετών και άνω κινδυνεύει από φτώχεια.  Οι διευθυντικές θέσεις είναι γένους αρσενικού ενώ η ανεργία είναι γένους θηλυκού. Στην Κυβέρνηση, σε Επιχειρήσεις, Τράπεζες, στη Δημόσια Διοίκηση, σε Ανώτατα Δικαστήρια οι γυναίκες συμμετέχουν σε χαμηλό ποσοστό. Επίσης ο ιός του εκβιασμού της μέσω σεξουαλικών παρενοχλήσεων βρίσκεται σε επιδημιακή κατάσταση. Οι Ελληνίδες είναι «πρωταθλήτριες» στην ανασφάλιστη εργασία και στη μερική απασχόληση. Εργάζονται υπερωριακά αλλά δεν πληρώνονται.  Οι εργοδότες τις αξιόλογες εργασιακές θέσεις και τις προοπτικές επαγγελματικής ανέλιξης τις προσφέρουν σε άνδρες. Οι γυναίκες χρειάζονται να καταβάλλουν διπλό κόπο για να πετύχουν παρόμοιες ευκαιρίες αφού αντιμετωπίζονται με καχυποψία και απαξίωση, χωρίς συμπαράσταση και  κατανόηση από τους συναδέλφους τους ή ανωτέρους. Επίσης στην οικογένεια δεν βρίσκει την απαραίτητη υποστήριξη για την ανέλιξή της στον επαγγελματικό τομέα. Η καριέρα είναι ακόμη ανδρικό προνόμιο ανάμεσα στα δύο φύλα.

Ας μην  ξεχνάμε και τη γυναίκα της  υπαίθρου. Η αγρότισσα  είναι αντιμέτωπη με νοοτροπίες και συμπεριφορές που  χαρακτηρίζουν τις κλειστές κοινωνίες γι’ αυτό και τα αυτονόητα είναι πολύ λιγότερα ή ανύπαρκτα. Μακριά από τα αστικά κέντρα δεν ενημερώνεται ούτε καν για την υγεία της. Βέβαια  συνηθισμένη στα εμπόδια και στις δυσκολίες της ζωής της αγωνίζεται με την προσφορά της στη γη, στην οικογένεια, στα κοινά. Τίποτα  δεν χαρίστηκε στη γυναίκα. Αυτό σημαίνει ότι έμαθε να αγωνίζεται και να πολεμά τις αντιξοότητες. Έχει όμως πολύ δρόμο ακόμη για  την ισοτιμία της, για τη συμμετοχή  της στη διαμόρφωση των όρων σε θέματα που την αφορούν άμεσα όπως η εργασία, η ασφάλεια, η εξέλιξη, οι επιλογές στη ζωή της.  Η γυναίκα έχει αποθέματα αντοχής, πίστη στον εαυτό της, γι’ αυτό και μπορεί να συνδυάσει οικογένεια και καριέρα. Με ευσυνειδησία και προγραμματισμό μπορεί να αντεπεξέλθει στις ποικίλες υποχρεώσεις, όμως χρειάζεται την υποστήριξη της πολιτείας, της κοινωνίας, της οικογένειας».