Ούτε το Δημοτικό Μέγαρο της Πάτρας «γλίτωσε» από τα συνθήματα και τις αφίσες – ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Οι εξωτερικοί τοίχοι του Δημαρχείου της Πάτρας, φαίνεται πως… εμπνέουν αυτούς που γράφουν συνθήματα, αλλά και τους αφισοκολητές. Και μπορεί τα μηνύματα που θέλουν να περάσουν να είναι πολιτικά, ωστόσο το κτίριο επί της οδού Μαιζώνος, έχει χαρακτηριστεί ως «έργο τέχνης» από το Υπουργείο Πολιτισμού και (πρέπει να) προστατεύεται ως μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.

Ωστόσο, μια βόλτα έξω από την έδρα του Δημάρχου Πατρέων είναι ικανή να καταλάβει κανείς ότι το κτίριο – κόσμημα της πόλης, πέρα από τα συνθήματα και τις αφίσες, παρουσιάζει και σημάδια φθοράς με τους «φουσκωμένους» από τα βαψίματα τοίχους (για να καλύψουν τα συνθήματα), αλλά και από την υγρασία που έχει αρχίσει να εισχωρεί στο κάτω μέρος του καταστρέφοντας τις ξύλινες ισόγειες πόρτες του.

Οικία του σταφιδέμπορα Ράλλη Μακρυγιάννη

Το νεοκλασικό κτίριο της Μαιζώνος, μεταξύ Βότση και Παντανάσσης, αποτελεί την έδρα του Δήμου από το μακρινό από το 1897. Αρχικά άνηκε στον σταφιδέμπορα Ράλλη Μακρυγιάννη. Ηταν εγγονός του Πανάγου Μακρυγιάννη, του πρωτοπαλίκαρου του Θόδωρου Κολοκοτρώνη που είχε τραυματιστεί στη μάχη του Γηροκομείου, το 1821 όπως μας πληροφορεί το Ιστορικό Λεξικό των Πατρών του Κωνσταντίνου Ν. Τριανταφύλλου.

Το κτίριο αρχικά ανήκε στον αδελφό του Ιωάννη και πέρασε στα χέρια του το 1886. Στη σταφιδική κρίση του 1911, που οδήγησε σε χρεοκοπία τους σημαντικότερους επιχειρηματίες, η Εθνική Τράπεζα έβγαλε το ακίνητο σε πλειστηριασμό.

Με κονδύλια από το δημοτικό ταμείο, που έφταναν στο ποσόν των 120.000 δραχμών, ο τότε δήμαρχος Δημήτριος Βότσης υπέγραψε το συμβόλαιο μεταβίβασης.

Το 1929 όταν αποφασίστηκε η διακόσμηση του εσωτερικού του, όπως μας πληροφορεί ο Δημήτρης Παπανικολάου, διευθυντής της Δημοτικής Πινακοθήκης.

Οι ελαιογραφίες του Θωμόπουλου

Το έργο ανατέθηκε στον Επαμεινώνδα Θωμόπουλο, κορυφαίο Πατρινό ζωγράφο, καθηγητή της σχολής Καλών Τεχνών και ακαδημαϊκό.

Φιλοτέχνησε 16 ελαιογραφίες, από τις οποίες πέντε είναι εμπνευσμένες από την παράδοση της περιοχής όπως αποτυπώνεται στο ποίημα του Γ. Δροσίνη «Το ονειροπόλημα». Στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου έχουν τοποθετηθεί οι προσωπογραφίες του Πατρέα, του Αγίου Ανδρέα και του Παλαιών Πατρών Γερμανού.

Υπουργείο Πολιτισμού: Έργο τέχνης

Έτσι στα 1983 το Υπουργείο Πολιτισμού χαρακτηρίζει ως έργο τέχνης το κτίριο. Συγκεκριμένα στο ΦΕΚ 273/Β/29-4-1983 αναφέρονται τα εξής:

«Χαρακτηρίζουμε ως έργο τέχνης που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία σύμφωνα με το Ν 1469/1950 το Δημαρχιακό Μέγαρο Πατρών στις οδούς Βότση, Μαιζώνος 108 και Παντανάσσης, ιδιοκτησίας του Δήμου Πατρέων, γιατί πρόκειται για ένα πολύ αξιόλογο κτίριο που χαρακτηρίζεται από συμμετρία στη διαμόρφωση των όψεων, πλούτο διακοσμητικών στοιχείων και έντονες νεοκλασικές επιδράσεις.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν στον όροφο οι παραστάσεις μετ α κορινθιακά επίκρανα, οι μαρμάρινοι εξώστες με τη νεοκλασική σιδεριά που στηρίζονται σε μαρμάρινα φουρούσια στα πλαίσια των ανοιγμάτων κλπ., ενώ στο ισόγειο στα μορφολογικά στοιχεία του κτιρίου διαφοροποιούνται και παρουσιάζουν χαρακτηριστική λιτότητα».

Μάλιστα, λέγεται ότι το ισόγειο του κτιρίου, όταν ακόμη ανήκε στην οικογένεια Μακρυγιάννη, χρησιμοποιούνταν για τον σταυλισμό των ζώων της οικογένειας.

Το κτίριο υπέστη ζημιές στους σεισμούς του 1993, όποτε αφαιρέθηκαν οι πίνακες και επανήλθαν μετά την ολοκλήρωση των επισκευών στα τέλη του 2000, ενώ προστέθηκαν άλλα δέκα έργα του ζωγράφου.

Δείτε φωτογραφίες του Δημήτρη Χριστοδουλόπουλου για τη σημερινή εικόνα του κτιρίου: