Θυμάστε τον διευθυντή του Σχολείου του…δρόμου;

Θα θυμάστε βεβαίως το 64^ο Δημοτικό Σχολείο, το γνωστό σε όλους ως Σχολείο του …δρόμου, το οποίο  ήταν μοιρασμένο σε δύο παλαιά και εντελώς ακατάλληλα κτίρια, στην μια και την άλλη πλευρά ενός δρόμου. Είναι το περίφημο σχολείο που τα παιδιά έβγαιναν για διάλλειμα στο οδόστρωμα και το αυτοσχέδιο αυτό προαύλιο,  οριζόταν από μία… αλυσίδα!!!

Το να πεταχτεί ένας μαθητής στο δρόμο και να τον πατήσει ένα διερχόμενο όχημα, ήταν ό,τι πιο λογικό και αναμενόμενο. Και δεν ήταν ο μόνος κίνδυνος που εγκυμονείτο.

Υπήρχε λοιπόν σε αυτό το σχολείο ένας διευθυντής, ο Κωνσταντίνος Τζούδας, που όλοι οι δημοσιογράφοι τον γνώριζαν καλά, καθώς είχε δώσει αγώνες για να αλλάξει αυτή η απαράδεκτη κατάσταση και να αποκτήσουν τα παιδιά ένα σχολείο χωρίς να κινδυνεύει η ζωή τους.

Και το κατάφερε, καθώς επί θητείας του Δημήτρη Κατσικόπουλου, κατασκευάστηκε ένα νέο σύγχρονο   κτίριο.

Αυτόν λοιπόν τον εκπαιδευτικό θεώρησαν καλό να διώξουν ορισμένοι «γαλάζιοι»  για λόγους που έχουν να κάνουν με τις πολιτικές του πεποιθήσεις.

Και τι έκαναν όταν έφτασε η ώρα των κρίσεων των διευθυντών; Επειδή με βάση όλα τα προαπαιτούμενα και τις  προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, ο Τζούδας είχε βαθμό δέκα, τον βαθμολόγησαν στην προφορική συνέντευξη με  βαθμό πρώτου πατώματος…υπογείου. Και επειδή ούτε με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να τον κόψουν, καθώς στο σύνολο ήταν και πάλι ψηλά, τον μετέφεραν απλώς σε άλλο σχολείο.

Γιατί για το 64 που το πήρε αχούρι και το έκανε σχολείο, δίνοντας ομηρικές μάχες, δεν ήταν πλέον καλός.

Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο πορεύεται η εκπαίδευση στην Ελλάδα. Οι μπλέ διώχνουν τους πράσινους και οι πράσινοι τους μπλέ. Σαν … ματς.