Καταρρέει το Δημόσιο

Σημάδια διάλυσης εμφανίζει το ελληνικό δημόσιο αφού στις υπηρεσίες του εκκρεμούν προς επίλυση πάνω από 800.000 υποθέσεις πολιτών, ενώ ένας σημαντικός αριθμός υπαλλήλων του δηλώνει ωσεί παρών στην εργασία του.
Πρόκειται για μια μορφή διαμαρτυρίας που την ασπάζεται ολοένα και περισσότερη μερίδα του προσωπικού, εκφράζοντας έτσι την αντίθεσή του στις συνεχείς περικοπές των αποδοχών του που θυμίζει πλέον φιλοδώρημα.

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες οι φάκελοι να σχηματίζουν στοίβες στα γραφεία και γενικότερα να επικρατεί μια απροθυμία στην εξυπηρέτηση του πολίτη.

Σύμφωνα μάλιστα με συνδικαλιστικούς κύκλους η παραγωγικότητα των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα έχει μειωθεί κατά τουλάχιστον 30% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2011.

Το κλίμα που τείνει να λάβει χαρακτηριστικά ανοιχτής ανταρσίας αφού πολλοί υπάλληλοι έχουν κηρύξει «λευκή ανταρσία», έχει μεταφερθεί στους αρμόδιους υπουργούς και ιδιαίτερα στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, που αναζητά μέτρα καταστολής του συγκεκριμένου κινήματος ανυπακοής.

Μέσα σ’ αυτά εντάσσεται κι ο εκφοβισμός του προσωπικού που έχει κατεβάσει τα μολύβια ή μάλλον τα δάχτυλα από τα πληκτρολόγια των ηλεκτρονικών υπολογιστών με απειλές περί παραπομπής τους στο Πειθαρχικό Συμβούλιο και κατάργηση του πριμ παραγωγικότητας.

Η κατάσταση που μπορεί να παρομοιασθεί με αρχή του χάους γίνεται ακόμη δυσκολότερη καθώς εδώ κι ένα περίπου χρόνου η κρατική μηχανή παραμένει ουσιαστικά ακέφαλη.

Κι αυτό γιατί έχει λήξει η θητεία των πεισσότερων προϊσταμένων και δεν έχουν ορισθεί, πλην ελαχίστων περιπτώσεων, οι αντικαταστάτες τους.

Υπ’ ατμόν οι προϊστάμενοι

Ετσι σε πολλά τμήματα που οι επικεφαλής τους βρίσκονται υπ’ ατμόν ή ήδη έχουν αποχωρήσει συνταξιοδοτούμενοι οι υπάλληλοι, μη έχοντας καθοδήγηση, αποφεύγουν να ασχοληθούν με μείζονα θέματα π.χ. όπως το κυνήγι της εισφοροδιαφυγής.

Προκειμένου να δικαιολογήσουν την παρουσία τους ίσα ίσα που ασχολούνται με τη διεκπεραίωση υποθέσεων ρουτίνας.
Συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των δημοσίων υπαλλήλων παραδέχονται σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ότι υπάρχει μια γενικότερη τάση αδιαφορίας μεταξύ των συναδέλφων τους για την άσκηση των καθηκόντων τους.

Την αποδίδουν, όμως, στο «ψαλίδι» που έχει πέσει στις αποδοχές τους και στην παντελή έλλειψη κινήτρων για μεταλύτερη αποδοτικότητα.

«Και τα λίγα που υπήρχαν καταργήθηκαν λόγω μνημονίου», τονίζουν με έμφαση.

Μετά δε και το κόψιμο της υπερωριακής απασχόλησης πολλοί υπάλληλοι για το μόνο που... αγωνιούν πλέον είναι να φτάσει η ώρα να σχολάσουν αφού για απασχόληση είτε στο γραφείο είτε στο σπίτι ούτε λόγος πια.