Ο πρόλογος κακός …. Ο επίλογος χειρότερος

Κάπως έτσι άρχισαν με την περίφημη φράση "λεφτά υπάρχουν" που θα  μείνει στην ιστορία ως το μεγαλύτερο πολιτικό ψέμα. Έπειτα ήρθε το ΔΝΤ αφού είχαν προηγηθεί οι συζητήσεις κάτω από το τραπέζι με τον Στρός Καν πολιτικό φίλο και ομοϊδεάτη του κου Παπανδρέου, φυσικό επακόλουθο ήταν το μνημόνιο και η δανειακή σύμβαση σύμφωνα με την οποία εκχωρούνται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα με αποτέλεσμα όλων των παραπάνω η μείωση μισθών, συντάξεων και οι θυσίες των μικρομεσαίων τα οποία που πήγαν; Απάντηση στα χαμένα.

Ποιος άραγε θα ξεχάσει τους χυδαίους εκβιασμούς και τα σενάρια  τρόμου περί χρεοκοπίας; Με σκοπό να ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα με τον εφαρμοστικό του νόμο. Πράγματι ψηφίστηκε κάποιοι «ευαίσθητοι» βουλευτές του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι έδειχναν να διαφωνούν, στο τέλος το ψήφισαν και μάλιστα με καμάρι.

Μετά ήρθε το χάος… φορολογικά μέτρα εξοντωτικά για τις μικρομεσαίες τάξεις, ακόμη περισσότερες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, απολύσεις εν ολίγοις η απόλυτη καταρράκωση και εξαθλίωση ενός λαού και μιας χώρας που πωλήθηκε  σε μειοδοτικό διαγωνισμό. Και όλα αυτά χωρίς να γίνεται καν λόγος για την  αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ως όφειλαν να κάνουν από την μια και από την άλλη η λέξη ανάπτυξη πέθαινε μέρα με την μέρα η ύφεση μόνο ακουγόταν και φαινόταν πέραν αυτής ουδέν.  

Μέχρι που κάποια στιγμή οι κύριοι Ρομπάι, Μπαρόζο, Σαρκοζί και Μέρκελ  αποφάσισαν πως πρέπει να κόψουν μέρος από το χρέος μας, ποιο χρέος δηλαδή τα πανωτόκια που έχουμε υποχρεωθεί να αποπληρώνουμε ως χώρα, αφού από τα 415 δις τα 370 δις είναι τόκοι και επιτόκια.

Και κάπως έτσι κλείνει αυτό το κεφάλαιο με την πρόταση του πρωθυπουργού για δημοψήφισμα το οποίο ποτέ δεν έγινε, αλλά εκνεύρισε τους εταίρους μας προκαλώντας δυσμενή σχόλια  εναντίον μας, όπως δηλώνει άλλωστε ο τίτλος γαλλικής  εφημερίδας le chaos αναφερόμενος στην Ελλάδα. Έπειτα ήρθε η παραίτηση του Πρωθυπουργού και  για οκτώ μέρες ψάχνουν πρωθυπουργό να κυβερνήσει. Όπως λέει και ο στίχος "ακυβέρνητο καράβι στα ανοιχτά" κάπως έτσι μοιάζει η χώρα μας. Τελικά όσο κακός είναι ο πρόλογος αυτής της ιστορία τόσο χειρότερος είναι ο επίλογος της.