Star Αlert: Το κοριτσάκι με τα σπίρτα στα τέλη του 2012

Ο δράκος, η κακιά μάγισσα, το στοιχειωμένο δάσος, ο κακός μαύρος πρίγκιπας, η μητριά που δεν έχει να ταΐσει τον Κοντορεβιθούλη και τον στέλνει στο δάσος, να χαθεί για πάντα. Το κακό κυνηγιέται με το καλό, στα παλιά και στα σύγχρονα παραμύθια, με τη διάχυτη τους θλίψη, τη μελαγχολία του μοναχικού πλάσματος που καλείται να μεγαλώσει με μυήσεις, αρνήσεις και αποκλεισμούς, με ήττες και δοκιμασίες.

Εμείς να προετοιμαζόμαστε για τις γιορτές, τις ευοίωνες γιορτές, το μήνυμα εδώ και 2013 χρόνια πως, ναι, ο Χριστός γεννήθηκε και θα σηκώσει στο σταυρό του, τις αμαρτίες της ανθρωπότητας. Η προετοιμασία είναι μεγάλη! Πέλετ, σόμπα λαδιού, ηλεκτρικό, ξυλόσομπα που ρυπαίνει; Τι με συμφέρει να βάλω και να κάψω αυτές τις γιορτές; Δώρα για βαφτιστήρια και ανίψια; Τραπέζια για φίλους; Γιορτές αγάπης και συναντήσεις ξανά; Μπα! Δε νομίζω! Μεταξύ μας με πατάτα τηγανιτή και μπριζόλα (χοίρινη προσφορά στα μεγάλα σούπερ μάρκετ) και πολύ μας πέφτει!

Στις αγορές κόσμος μπαίνει, κοιτάζει και δε ψωνίζει. Τα ράφια του σούπερ μάρκετ έχουν απ΄ όλα τα καλά, αλλά ο κόσμος αδειάζει αυτά με τα βασικά αγαθά. Σακούλες στο δρόμο λίγοι κρατάνε και λέξεις όπως «ρεβεγιόν» και «κάλεσμα» μοιάζουν παραπεταμένες, ειρωνικές στη χρήση και αραχνιασμένες.

Στα φανάρια σύγχρονες εκδοχές των ηρώων του Άντερσεν, του Ντίκενς, του Ουγκό, των Γκριμ. Μικροί Γαβριάδες, Τιτίκες φορτωμένες βάσανα και δουλειές, κοριτσάκια με σπίρτα. Να σου καθαρίσουν το τζάμι, να σου πουλήσουν χαρτομάντιλα, να σε παρακαλούν –με υποψία συναισθηματικού εκβιασμού- για τα ψιλά σου. Χα! Λες και έχεις και χοντρά νομίζουν!
Πείνα, κρύο, σφιγμένα χείλη με εξορισμένα χαμόγελα, αίσθηση ήττας για όλους μας. Τα μεγάλα κέντρα για το ρεβεγιόν προκαλούν με τιμές και μενού ίσα με ένα μηνιάτικο. Οι εικόνες απ΄ έξω απ΄ τα φαραωνικά μαγαζιά είναι τουλάχιστον από έργο επιστημονικής φαντασίας.

Τεράστιες απάνθρωπες σταρ, ρετουσαρισμένες, υπέροχα ντυμένες, αγέλαστες, μεσσιανικές, σα να παρακολουθούν τους αστέγους που απαγκιάζουν στα κουφώματα των εισόδων τους, τις μέρες.

Ο καιρός –ύπουλε, παλιοεχθρέ!- περίμενε να χειροτερέψει με τις γιορτές για να μας βουτήξει στη παγωνιά της παντοδυναμίας του. Εικόνες από τον διπλανό μας πόλεμο. Ανεργία, συσσίτια, βοηθήματα, επιδόματα ανεργίας, απεργίας, επισχέσεων. Λέξεις και καταστάσεις που έγιναν καθημερινότητα σε λιγότερο από διάστημα των δυο χρονών. Οι ανέμελες στιγμές, μοιάζουν φωτογραφίες σε άλμπουμ απ΄ το παρελθόν μας που δείχνουν να τις έχουν ζήσει κάποιοι άλλοι, που μας μοιάζουν. Χτύπαγαν τα κουδούνια για τα κάλαντα και οι νοικοκυραίοι οχυρωμένοι από παιδιά εισβολείς με τρίγωνα έκαναν πως έλειπαν ή αρνιόντουσαν να ανοίξουν!

Κάποια άλλα παιδάκια τα λήστευαν για τη λεία των κερμάτων, τα είκοσι ευρώ σε δύευρα! Και οι φωνές των παιδιών αγχωμένες ακούγονται, χωρίς χαρά. Ξέρουν πως οι γονείς θα τους αρπάξουν τα έσοδα του «καλήν εσπέραν άρχοντες».

Η καλή νονά νεράιδα, φέτος δε θα κάνει τα μάγια της και δε θα φέρει νεραιδοδώρα σε κανέναν μας.Όλοι κοριτσάκια και όλοι με σπίρτα, ζεσταινόμαστε και ονειρευόμαστε στην λάμψη της φλόγας ενός σπίρτου και όσο διαρκεί. Ακόμη και οι πιο πλούσιοι, δεν τολμούν να γιορτάσουν. Τα βλέμματα γύρω τους εξετάζουν τις παραμέτρους της ρήψεως, πάντα, κεσέδων γιαουρτιού ληγμένου. Και μοιάζει να ζούμε σε ένα βασίλειο μαγεμένο, μιας ωραίας κοιμωμένης Ελλάδας, που μια κακόβουλη, ζηλιάρα κατάρα την βύθισε στο σκοτάδι και απαγορεύεται η χαρά. Κόκκοι ιστορίας στο δίπλωμα των καιρών, όλοι μας, λέμε ωσαννά εν τοις υψίστοις και επί γης ειρήνη. Κι ας μη το πιστεύουμε. Χρόνια πολλά και του χρόνου καλύτερα…