Χαμένοι στον μικρόκοσμο των φιλοδοξιών τους

Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Ο Νίκος Τζανάκος λέει ότι είναι ευπρόσδεκτος στον συνδυασμό του ο Δημήτρης Πεφάνης, ο οποίος λέει ότι συνομιλεί με τον Νίκο Οικονομόπουλο, αλλά από τις γενικότερες διεργασίες που συντελούνται μέσα στο καράβι των φερόμενων ως υποψηφίων δημάρχων της Πάτρας κάποιοι απέχουν και μάλιστα το φωνάζουν και δυνατά. Και πάει λέγοντας…

Στο θέατρο οι πρωταγωνιστές σπανίως έχουν αντίληψη των όσων διαδραματίζονται στη σκηνή, καθώς είναι απορροφημένοι από τον ρόλο τους και χαμένοι στον ναρκισσισμό τους.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στην πολιτική. Γιατί η Τοπική Αυτοδιοίκηση, που είναι βραχίονας της, να αποτελεί την εξαίρεση του κανόνα;

Αναλωμένοι στις προσωπικές φιλοδοξίες τους οι παίκτες του πολιτικού παιχνιδιού, και στην προκειμένη περίπτωση οι φερόμενοι ως υποψήφιοι για τον δημαρχιακό θώκο, δεν έχουν συνολική αίσθηση των πραγμάτων. Για την ακρίβεια, είναι χαμένοι στον μικρόκοσμο των φιλοδοξιών τους. Και συνεπώς δεν μπορούν να δουν αντικειμενικά τον εαυτό τους, τη θέση τους, μέσα στη γενικότερη κατάσταση που επικρατεί.

Εάν ρωτήσεις δέκα Πατρινούς να σου απαντήσουν ποιοι είναι σήμερα οι αντιδήμαρχοι της Πάτρας, το πιθανότερο είναι ότι οι εννέα θα ζοριστούν να σου απαντήσουν παίζοντας με το μυαλό τους μποξ για να βρουν κάποιους απ’ αυτούς.

Επίσης, εάν ρωτήσεις δέκα Πατρινούς για το μέρος που συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο, πιθανολογώ βάσιμα ότι οι μισοί τουλάχιστον δεν θα ξέρουν να σου απαντήσουν.

Ακόμη πιο απογοητευτική θα είναι η εικόνα στο πιθανολογούμενο ερώτημα εάν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους στις συνεδριάσεις του Σώματος. Εάν αυτό έχει συμβεί, θα έχει γίνει σε μεμονωμένες περιπτώσεις και μόνο όταν θα συζητείτο ένα θέμα που θα τους αφορούσε άμεσα, θα τους «έκαιγε».

Σ’ αυτήν την αδιαμφισβήτητη παράμετρο, ας προστεθεί ότι στη σημερινή πολύ δύσκολη εποχή που διανύουμε το τελευταίο πράγμα που απασχολεί τους πολίτες, και με δεδομένη την απαξίωση του πολιτικού συστήματος, είναι οι δημοτικές εκλογές. Εξ ου και το μεγάλο ποσοστό των αναποφάσιστων που εμφανίζεται στις πρώτες δημοσκοπήσεις.

Αλλά όλα αυτά δεν φαίνεται να απασχολούν τους περισσότερους τουλάχιστον από τους υποψήφιους δημάρχους, οι οποίοι τυφλωμένοι από μια αλόγιστη και αμετροεπή φιλοδοξία συνεχίζουν απτόητοι στο δρόμο που έχουν χαράξει, προβάλλοντας εαυτούς ως σωτήρες της Πάτρας.

Κάπως έτσι, ο Δημήτρης Πεφάνης συζητά με τον Νίκο Οικονομόπουλο, ο Νίκος Τζανάκος θεωρεί ότι ο πρώτος θα πρέπει να τον ακολουθήσει, ενώ κάποιοι άλλοι απαξιούν και να μπουν στην συζήτηση, θεωρώντας εαυτούς μοναδικούς και σπουδαίους.

Όσο για τον Κώστα Σπαρτινό, τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχωρίζει ούτως ή άλλως από τους υπόλοιπους, καθώς δεσμεύεται για «κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα και νερό»,  με την ίδια λαϊκιστική ευκολία με την οποία ο απερχόμενος δήμαρχος Γιάννης Δημαράς υποσχόταν στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές δωρεάν νερό για τους ανέργους.

Όμως, δυστυχώς για όλους, τα ψέματα και τα καθρεφτάκια για τους αυτόχθονες ιθαγενείς, έχουν τελειώσει προ καιρού.