Τελικά ο Μητσοτάκης είχε δίκιο!

Είχε πει κάποτε ο Μητσοτάκης πως ως λαός έχουμε την ιδιομορφία να τα ξεχνάμε όλα. Μια δεκαετία χρειαζόταν, σύμφωνα με τον πρώην Πρωθυπουργό.

Σε γενικές γραμμές είχε δίκιο. Έκανε όμως λάθος για το χρονικό όριο που έθετε. Δεν χρειάζονται δέκα χρόνια παρά μόνο ένας για να ξεχάσουμε. Ίσως και λιγότερο.

Ο «ηρωοποιηθείς» Βύρων Πολύδωρας κάνοντας χρήσης της ΜΙΑΣ ΜΕΡΑΣ που διατέλεσε πρόεδρος της Βουλής, διόρισε την κόρη του, την ώρα που τα παιδιά των Ελλήνων για τα οποία κόπτονται απολύονταν κατά χιλιάδες από τις δουλειές τους.

Αφού λοιπόν εξασφάλισε την κορούλα του (και τον εαυτό του φυσικά) αποφάσισε να γίνει αντιμνημονιακός σε σημείο που δεν διαψεύδει σενάρια ότι προετοιμάζεται να ηγηθεί νέου πολιτικού σχηματισμού.

Ο ίδιος λέει: «"Η καινούρια άσκηση που προσπαθώ να επιλύσω είναι πώς να ικανοποιήσω τις προσδοκίες που επενδύονται πάνω μου. Θα μπορέσω ή μήπως είναι βαρύ το φορτίο". Θέτοντας μάλιστα την "ταυτότητα" του πιθανού νέου κόμματος, ο πρώην υπουργός τονίζει πως στέκεται στο "μέγεθος", την "ποσότητα" και "ποιότητα", λέγοντας χαρακτηριστικά πως "εγώ δεν πρόκειται να ανοίξω μία παράγκα, σαν αυτές που υπάρχουν". Μίλησε και για το άλλο θέμα, το… επίμαχο: "Δεν παραιτούμαι, επειδή δεν είμαι δειλός και δεν διώχνω τη θυγατέρα μου επειδή την εμπιστεύομαι, και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι είμαι πολεμιστής. Είδα την προσπάθεια να με λασπώσουν...".

Καταλάβατε; Περηφανεύεται κιόλας. Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να συμβεί αυτό! Και κάποιοι τον χειροκροτούν.

Ναι, στη χώρα των λωτοφάγων, ο Πολύδωρας μπορεί να φαντάζει σαν την ελπίδα στην πολιτική και το απαύγασμα της ακεραιότητας και της ηθικής. Και δεν είμαι σίγουρος ότι αυτοί που χειροκροτούν είναι μόνο οι βολεμένοι που έχουν… προπληρωθεί!