Τα «τελεσίγραφα» Μπακογιάννη και η σκληρή πραγματικότητα των Συμβουλίων Αρχιτεκτονικής

Στην ανακοίνωση του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων του Νομού Αχαΐας αναφέρεται:

Πρόσφατα γίναμε μάρτυρες μιας ακόμη επικοινωνιακής «γραμμής» από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Ο Γενικός Γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού, κ. Ευθύμιος Μπακογιάννης, έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: τέλος οι παρατάσεις, συγκρότηση νέων Συμβουλίων Αρχιτεκτονικής (Σ.Α.) και ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α. έως την 1η Απριλίου 2026.

Ωστόσο, πίσω από τα τελεσίγραφα κρύβεται μια πραγματικότητα που το Υπουργείο επιμελώς αγνοεί. Πριν αναζητήσουμε τις «νέες συνθέσεις», οφείλουμε να ρωτήσουμε: Ποιος έχει την ευθύνη για τις επτά (7!) διαδοχικές παρατάσεις που προηγήθηκαν;

Η απαξίωση του ιδιώτη μηχανικού

Η απροθυμία των ιδιωτών μηχανικών να συμμετάσχουν δεν είναι δείγμα αδιαφορίας, αλλά επιβίωσης. Όταν οι αμοιβές είναι μηδαμινές σε σχέση με τον απαιτούμενο χρόνο και την επιστημονική ευθύνη, και όταν αυτές οι πενιχρές αμοιβές δεν καταβάλλονται καν παντού, η συμμετοχή καταντά «πολυτέλεια».

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα από οικονομικό τμήμα Αποκεντρωμένης Διοίκησης, όπου μέλη δεν πληρώθηκαν για συνεδριάσεις τριών μηνών (Ιανουάριο έως Μάρτιο) με το επιχείρημα ότι η δέσμευση πίστωσης εκδόθηκε το Μάρτιο και δεν είχε αναδρομική ισχύ! Ποιος σοβαρός επαγγελματίας θα δεχόταν να συμμετέχει;

Ο μηχανικός του δημοσίου: Μεταξύ «bullying» και αμισθί εργασίας

Αντίστοιχα αποκαρδιωτική είναι η κατάσταση για τους μηχανικούς του δημοσίου. Συμμετέχουν υποχρεωτικά, χωρίς αμοιβή, και συχνά αντιμετωπίζουν μια μορφή υπηρεσιακού «bullying». Οι υπηρεσίες τους συχνά αρνούνται να κατανοήσουν ότι τα Συμβούλια αυτά –όπως εύστοχα λέει ο κ. Γενικός– είναι κρίσιμοι θεσμοί για την ποιότητα του δομημένου περιβάλλοντος. Αντιθέτως, τα αντιμετωπίζουν ως πάρεργο, με τη μόνιμη επωδό: «Αυτά δεν είναι αρμοδιότητα της υπηρεσίας μας».

Το παράδοξο της αξιολόγησης (Ν. 4940/2022)

Εδώ προκύπτει μια κατάφωρη αδικία. Ενώ το κράτος απαιτεί από τον μηχανικό-υπάλληλο να φέρει εις πέρας το βαρύ έργο του Συμβουλίου (αυτοψίες, εισηγήσεις, ευθύνη υπογραφής), την ώρα της αξιολόγησης το έργο αυτό «εξαφανίζεται».

Έχουμε παραδείγματα μηχανικών που συμμετέχουν ως Πρόεδροι και μέλη, αλλά οι προϊστάμενοί τους αρνούνται να συνυπολογίσουν την απόδοσή τους σε αυτό το κρίσιμο αντικείμενο, ισχυριζόμενοι ότι τα καθήκοντα αυτά «ανήκουν αλλού». Αυτή η στάση δεν είναι μόνο άδικη· παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης και ακυρώνει το πνεύμα του νέου νόμου για την αξιολόγηση (Ν. 4940/2022), που υποτίθεται ότι βασίζεται στην πραγματική απόδοση και όχι σε προσωπικές εμμονές.

Κύριε Γενικέ, αν θέλετε αποτελέσματα και όχι άλλες παρατάσεις, σταματήστε τα τελεσίγραφα και αντιμετωπίστε τα προβλήματα στη ρίζα τους:

Διασφαλίστε την αξιοπρεπή και έγκαιρη πληρωμή των ιδιωτών.
Θεσμοθετήστε τη συμμετοχή στα συμβούλια ως αυτοτελές και αξιολογήσιμο πεδίο ευθύνης για τους δημόσιους υπαλλήλους.
Προστατέψτε τα στελέχη από την υπηρεσιακή αυθαιρεσία.
Η ποιότητα της δόμησης στην Ελλάδα δεν εξασφαλίζεται με ημερομηνίες λήξης, αλλά με τη θωράκιση των ανθρώπων που καλούνται να την υπηρετήσουν.