Γιατί στήθηκαν στην ουρά εκατοντάδες Πατρινοί για μια ελεημοσύνη; Μπορούσε να γίνει διαφορετικά;

Μπορούσε να γίνει με άλλον τρόπο η διανομή των τροφίμων στους εκατοντάδες Πατρινούς; Ήταν ανάγκη να στηθούν  από τα χαράματα στην ουρά έξω από το Παμπελοποννησιακό, να ταλαιπωρηθούν, για να πάρουν τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης, τα οποία δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες μιας οικογένειας, ούτε για ένα μήνα;

Τα παραπάνω, εύλογα, ερωτήματα κάνουν από την Παρασκευή, μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών από το thebest.gr έξω από το στάδιο, το γύρο της πόλης.

Βέβαια, οι φωτογραφίες του φωτογράφου του thebest.gr Δημήτρη Χριστοδουλόπουλου, ο οποίος προσέγγισε το θέμα με ευαισθησία και χωρίς να μπει στον πειρασμό της εκμετάλλευσης του ανθρώπινου πόνου, δεν αποτελούν παρά τη συμπύκνωση, σε χώρο και χρόνο, των αποτελεσμάτων της κρίσης.

Διότι, άλλο είναι να ακούς από άψυχες στατιστικές, ότι κάποιοι δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη να ζήσουν και άλλο αυτές οι διηγήσεις, να ζωντανεύουν μπροστά σου, με τη δυναμική μιας φωτογραφίας.

Άλλο να σου λένε  για αριθμούς που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας - και μάλιστα της ακραίας φτώχειας - και άλλο οι αριθμοί να γίνονται άνθρωποι που στήνονται στην ουρά  περιμένοντας υπομονετικά να πάρουν, έστω και αυτά τα λίγα που τους δίνουν, για να ταΐσουν τα παιδιά τους.

Η διανομή των τροφίμων που ξεκίνησε την Παρασκευή στην Πάτρα, αποτελεί υλοποίηση του προγράμματος «Επισιτιστικής και Βασικής Υλικής Συνδρομής για το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας για τους Απόρους», σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας δηλαδή την κυβέρνηση.

Το πρόγραμμα είχε εξαγγελθεί μετά βαΐων και κλάδων πέρσι τον Ιούνιο (!), από την αναπληρώτρια Κοινωνικής Αλληλεγγύης Θεανώ Φωτίου, γνωστή για τα… γεμιστά της που μπορούν «να ταΐσουν ολόκληρη την οικογένεια με το τίποτα».

Η  κυρία Φωτίου, υπουργός μιας αυτοαποκαλούμενης αριστερής κυβέρνησης, που ακολουθεί τις ίδιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές με τους προηγούμενους «σωτήρες», σε συνεργασία με την Ε.Ε., που επιβάλλει με σιδερένια πυγμή τη λιτότητα και τη φτώχεια στην Ελλάδα, παίζουν με την πείνα και τον πόνο του κόσμου.

Μοιράζουν τη φτώχεια, που οι ίδιοι προκαλούν, και δίνουν σε πολλούς από λίγα ψίχουλα.

Η υποκρισία της φιλανθρωπίας στο μεγαλείο της…

Στο Δήμο της Πάτρας, υπάρχουν καταγεγραμμένες περί τις 1.200 άπορες οικογένειες, ωστόσο οι δικαιούχοι του συγκεκριμένου προγράμματος είναι 6.000  οικογένειες.

Πως γίνεται αυτό; Η απάντηση είναι απλή. Αύξησαν τα εισοδηματικά κριτήρια συμμετοχής στο πρόγραμμα, ώστε να είναι περισσότεροι οι δικαιούχοι.

Ωστόσο, δεν αύξησαν και τα προϊόντα που τους δίνουν.

Η μονομερής αυτή μεγέθυνση βολεύει και την κυβέρνηση και την Ε.Ε., διότι θα παρουσιάσουν στοιχεία πως βοήθησαν, το ορθότερο είναι πως έδωσαν ελεημοσύνη, σε περισσότερους. Τόσο απλά…

Όσοι παρακολουθούν το θέμα από μέσα, γνωρίζουν πολύ καλά, ότι οι Δήμοι που κλήθηκαν να μοιράσουν τα τρόφιμα του προγράμματος, ουσιαστικά εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους. Πέρα από το επικοινωνιακό, το υπουργείο δεν μερίμνησε και πολύ για τα υπόλοιπα.

Πως αποδεικνύεται αυτό; Από το γεγονός ότι οι ίδιες ουρές με εκατοντάδες ουρές φτωχών, υπήρξαν και στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη και σε άλλα μεγάλα αστικά κέντρα, κατά τη διανομή των τροφίμων.

Στους Δήμους δεν δόθηκαν χρήματα από το περίφημο πρόγραμμα ΤΕΒΑ, για αποθηκευτικούς χώρους, για ψυγεία, για προσωπικό, κτλ.

Κατά συνέπεια, όλα πρέπει να γίνουν γρήγορα και με ίδια μέσα και ανθρώπους.

Για αυτό και επικρατεί η λογική του άρπα – κόλα από την πλευρά του Υπουργείου:

«Δεν υπάρχουν ψυγεία για να αποθηκευτούν τα ευπαθή προϊόντα; Δεν πειράζει. Κάνε τη διανομή σε δυο – τρεις ημέρες κατ’ ευθείαν από τα φορτηγά ψυγεία.

Δεν έχεις αποθήκες για τα άλλα προϊόντα; Πάλι δεν υπάρχει πρόβλημα. Ξεφόρτωσε επί τόπου και δώστα να φύγουν!

Μόνο κάνε γρήγορα. Δεν μπορούμε να πληρώνουμε.»

Υπό αυτές τις ασφυκτικές συνθήκες, οι άνθρωποι του Κοινωνικού Οργανισμού του Δήμου Πατρέων, που μοίρασαν τα τρόφιμα, έδωσαν την Παρασκευή τον καλύτερο εαυτό τους.

Κινητοποιήθηκαν όλοι, μαζί με υπαλλήλους του Δήμου και εθελοντές. Έστησαν επτά σημεία διανομής μέσα στο Παμπελοποννησιακό στάδιο και κατεύθυναν τον κόσμο, με τη σειρά που τους είχαν ήδη δώσει, ώστε να ταλαιπωρηθεί το λιγότερο δυνατόν.

Χάρη στην οργάνωσή τους και την υπερπροσπάθεια που κατέβαλαν, κατάφεραν να τους εξυπηρετήσουν όλους και μάλιστα νωρίτερα από το προγραμματισμένο.

Σε αυτά τα παιδιά, αξίζει ένα μπράβο, διότι έβγαλαν «τα κάστανα από τη φωτιά» και το ίδιο θα κάνουν την Δευτέρα και την Τρίτη, που θα επαναληφθεί η διανομή.

Είπαμε, πρέπει όλα να γίνουν γρήγορα…