Πότε καταργούνται οι Εξετάσεις

Τριανταέξι χρόνια εκπαιδευτικές πολιτικές του Υπουργείου Παιδείας γεμάτες υποσχέσεις και ευχολόγια. Πάντα η ίδια ιστορία. Όλες ευαγγελίζονταν το τέλος του ασφυκτικού εναγκαλισμού του Λυκείου από τις απαιτήσεις των εξετάσεων για το Πανεπιστήμιο και τον περιορισμό των φροντιστηρίων.

Τα λεγόμενα του υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Νίκου Φίλη στις 24.8.2016 στη συνέντευξη τύπου με αφορμή την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος με τα προηγούμενα χρόνια:

«Έχουμε συνείδηση ότι το σύστημα των εισαγωγικών για τα Πανεπιστήμια έχει εξαντλήσει τη δυναμική του και στηρίζεται δυστυχώς σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία που είναι η υποβάθμιση του σχολείου και η ενίσχυση της παράλληλης εκπαίδευσης… Εργαζόμαστε μέσω και του εθνικού διαλόγου, για να υπάρξει, χωρίς βιασύνη αλλά και χωρίς μεγάλες αναβολές, ένα νέο σύστημα επιλογής για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, το οποίο θα αναβαθμίζει το σχολείο… Επιπλέον η ευθύνη επιλογής [;] για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα αποδίδεται στο σχολείο και όχι σε άλλα σχήματα εκτός του σχολείου [;]».

Στο χρονοδιάγραμμα όμως προτεραιοτήτων του Υπουργείου Παιδείας στην ενότητα των Μακροπρόθεσμων (Ιούνιος 2018-Μάιος 2022) ως 17^η προτεραιότητα αναφέρεται: «Θέσπιση νέου συστήματος εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που να αποδεσμεύει το Λύκειο από τις εξετάσεις εισαγωγής».

Άδηλος και διφορούμενος είναι όπως φαίνεται από τα παραπάνω ο προσανατολισμός του Υπουργείου Παιδείας αναφορικά με τον φορέα που θα αναλάβει τις εξετάσεις εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Σε καμία όμως περίπτωση δεν γίνεται λόγος για κατάργησή τους.

Στο πόρισμα του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία (27 Μαΐου 2016) στην ενότητα 3 Το τρίπτυχο της Εκπαίδευσης §2.5 Απόκτηση Εθνικού Απολυτηρίου σελ. 32 αναφέρεται:

«Οι μαθητές να αποκτούν το Εθνικό Απολυτήριο μετά από γραπτές μόνο εξετάσεις τις οποίες δίνουν στο τέλος της Β΄ Λυκείου [σημερινή Γ΄ Λυκείου]» και λίγες γραμμές παρακάτω: «Η Επίδοση κρίνεται στις τελικές εξετάσεις και το Εθνικό Απολυτήριο Λυκείου αποτελεί το κατώφλι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση».

Στις σελίδες 25-26 της ίδιας ενότητας απαντώντας στον προβληματισμό πως θα εξασφαλιστεί η αντικειμενικότητα στη βαθμολόγηση γράφεται: «Η πιστοποίηση του γενικού βαθμού πρόσβασης του αναμορφωμένου λυκείου σε συνδυασμό με την ως τότε τετραετή εφαρμογή του συντελεστή βαρύτητας πιθανό να περιορίσει την ανάγκη εισαγωγικών μόνο στα τμήματα υψηλής ζήτησης».

Γίνεται λοιπόν ξεκάθαρο ότι εξετάσεις θα καθορίζουν την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση για χρόνια ακόμα. Γιατί λοιπόν κάποιοι δημοσιογραφίσκοι που ανήκουν στη «συνομοταξία των ψιττακών» έτρεξαν στα τέλη Αυγούστου, έναρξη εκπαιδευτικής περιόδου, με πηχυαίους τίτλους στα μέσα που εργάζονται να ενημερώσουν τους νεοέλληνες γονείς για άμεση κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων;  Που στόχευε όλη αυτή η ανακριβής πληροφόρηση; Να «θεραπεύσουν» την ενοχική συνείδηση των γονέων οι οποίοι λόγω της οικονομικής κρίσης δεν μπορούν (όχι μόνο με δική τους υπαιτιότητα) να προετοιμάσουν φροντιστηριακά τα παιδιά τους;  Με τον εφησυχασμό των γονέων να δημιουργήσουν λόγω των μελλοντικών μαθησιακών αδυναμιών που θα προκύψουν υποψήφιους μαθητές για τη μη αποδεκτή από το ευρύ ελληνικό κοινό τεχνική εκπαίδευση; Ή για ν’  ανακόψουν τις εγγραφές των μαθητών στα οργανωμένα φροντιστήρια;

Σίγουρα δεν ισχύει εδώ αυτό που λέει ο λαός: «Λέγε λέγε το κοπέλι κάνει τη γριά και θέλει». Ο θεσμός των Πανελλαδικών Εξετάσεων ο οποίος διαρκεί πάνω από πέντε δεκαετίες απολαμβάνει την υπόληψη της ελληνικής κοινωνίας ως ένας από τους πιο αδιάβλητους θεσμούς της. «Η καθιέρωση των Πανελλαδικών Εξετάσεων για τα ΑΕΙ, βοήθησε στη μετάβαση προς τη μαζική εκπαίδευση». Ήταν αυτός που δειλά-δειλά στα μέσα της δεκαετίας του 1960 έδωσε τη δυνατότητα για ανώτατες σπουδές στα παιδιά του λαού.

Η συλλήβδην πολεμική πολιτικών συμφερόντων ενάντια στις όποιες εξετάσεις δεν βελτιώνει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και ειδικότερα την εισαγωγή στην Ανώτατη Εκπαίδευση αντιθέτως υποθηκεύει το δημόσιο και δημοκρατικό χαρακτήρα του.