Το Κύμα στο Ωραιόκαστρο και το δηλητήριο του μίσους

''Το Κύμα'' είναι μια γερμανική ταινία που πραγματεύεται τον εκφασισμό μιας μικρής ομάδας μαθητών. Η ταινία μας ταξιδεύει καθ’όλη τη διάρκεια της, στην πορεία του δηλητηριασμού των παιδικών- εν προκειμένω- ψυχών με το μικρόβιο της μισαλλοδοξίας.

Ξεκινάει από μια απλή ιδέα του καθηγητή να επεξεργαστεί ένα πρότζεκτ μέσα στην τάξη σχετικά με τη συγκρότηση μιας ομάδας, για να εξιτάρει τους μαθητές στο αδιάφορο μάθημα του. Στη συνέχεια, η ομάδα μετατρέπεται εν αγνοία του καθηγητή σε φασιστική συμμορία που βανδαλίζει, ασκεί βία και δολοφονεί.

Σε όλη αυτή την πορεία προς την εγκληματική δραστηριότητα και τον πλήρη εκφασισμό, η κλιμάκωση της δράσης της ομάδας των παιδιών όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, είναι απότοκο συνεχών υπερβάσεων πολλαπλών ηθικών φραγμάτων.

Σπάσαμε και θα ξανασπάσουμε, δείραμε έναν αλλόθρησκο και θα τον ξαναδείρουμε, σκοτώσαμε άρα δεν υπάρχει επιστροφή .Κάθε έκπτωση στο σύστημα αξιών και κάθε βήμα πέρα από αυτό, είναι μια συγκεκριμένη απόσταση που διανύουν και δεν πρόκειται να την ξαναβρούν μπροστά τους.

Αναρωτιόμαστε, πόσο απέχει άραγε αυτή η ιστορία από το περιστατικό του Ωραιόκαστρου. Γονείς να αρνούνται σε παιδιά το δικαίωμα στη μόρφωση και την ενσωμάτωση σε μια νέα κοινωνία, αφού κάποιοι τους ξερίζωσαν από τη δική τους. Να απειλούν να κλείσουν το σχολείο και να αφήσουν όλα τα παιδιά- και τα δικά τους- εκτός της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Μα πάνω από όλα γονείς να μεταδίδουν τον σπόρο του μίσους στα παιδιά τους ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνουν.

Το μεγάλο ζήτημα που ανακύπτει εδώ είναι πως αυτοί οι άνθρωποι δεν ψηφίζουν όλοι απαραίτητα Χρυσή Αυγή. Πιθανόν να μην θέλουν να δουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ξεβρασμένους σε κάποια ακτή. Το πρόβλημα είναι πως το ιδεολογικό πλαίσιο που τους καλύπτει, ή ακόμα και τους βολεύει, έχει μετακινηθεί επικίνδυνα. Και έχει εισάγει στο ρεπερτόριο τους όρους και εργαλεία που θα έπρεπε να μας τρομάζουν και να τα πολεμούμε.

Όποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, αρχίζει και του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι να συνηθίσουμε τη φρίκη του τέρατος και να μας τρομάζει η ομορφιά.

Έχουν δικαίωμα οι άνθρωποι αυτοί να φοβούνται για την υγεία των παιδιών τους; Ασφαλώς. Έχουν δικαίωμα να απαιτούν από την πολιτεία να εξασφαλίσει τις συνθήκες υγιούς και ομαλής συνύπαρξης των παιδιών τους με τα προσφυγόπουλα; Αναφέρετο. Έχουν δικαίωμα να ανοίξουν κεφάλια και να απαιτήσουν τον αποκλεισμό παιδιών από την εκπαίδευση; Σαφώς και όχι.

Όπως αντίστοιχα τέτοιο δικαίωμα δεν έχει και ο δήμαρχος Ωραιόκαστρου. Ένας άνθρωπος που με την ιδιότητα του δημάρχου υποκινεί τους δημότες του σε βία και με την ιδιότητα του γιατρού ισχυρίζεται πως τα παιδιά των δημοτών μπορεί να κολλήσουν ηπατίτιδα από τα τα προσφυγόπουλα χωρίς καν να συνυπάρξουν στην ίδια αίθουσα, είναι η επιτομή της ξεδιαντροπιάς και του ρατσιστικού κυνισμού.

Ξεκινώντας από την αισιόδοξη διαπίστωση πως αυτά τα φαινόμενα, είναι μειοψηφικά μεταξύ της ελληνικής κοινωνίας πρέπει να κατανοήσουμε ωστόσο ότι ο φασισμός δεν καταγράφεται σε κάποια δημοσκοπική έρευνα .Ο φασισμός, ο ρατσισμός και το μίσοςυπάρχουν και έξω και πέρα από την Χρυσή Αυγή. Δεν είναι απλά διακηρύξεις μιας εγκληματικής νεοναζιστικής συμμορίας, είναι ένας σπόρος που φυτρώνει όπου βρει ευνοϊκές συνθήκες.

Κυκλοφόρησε ένα βίντεο με τους γονείς να συζητούν αν θα πρέπει να ανοίξουν κεφάλια, μπροστά στα παιδιά τους. Μιλούν μπροστά σε μικρά παιδιά ξερνώντας έναν οχετό μίσους την ίδια ώρα που εντοπίζουν τον εχθρό στα πρόσωπα μικρών προσφυγόπουλων. Έτσι φυτρώνει το μίσος και ο ρατσισμός χωρίς να τον σπείρουν καν οι μυημένοι φασίστες.

Όλα αυτά δημιουργούν μια συνθήκη ολοκληρωτισμού, μια βαθιά επικίνδυνη θεώρηση, περί περιούσιου λαού που μεταδίδεται σε παιδικές ψυχές. Όπως και ''Στο Κύμα'' έτσι και στο Ωραιόκαστρο τα κίνητρα όσων φυτεύουν τους σπόρους του φασισμού και της διάκρισης δεν είναι έχουν πάντα σημασία, χωρίς φυσικά να σημαίνει ότι είναι αγνά. Το τελικό αποτέλεσμα είναι το μίσος για το διαφορετικό, μια ασθένεια που ευδοκιμεί και σε αίθουσες που αστράφτουν από χλωρίνη.

Μπορεί λοιπόν οι γονείς και ο δήμαρχος να νιώθουν και να δηλώνουν ''εμείς δεν είμαστε ρατσιστές’’, αναπαράγουν όμως γνήσιο και ατόφιο ρατσισμό.

Υ.Γ Δεν έχω δικαίωμα να είμαι ξενοφοβικός; Είμαι υποχρεωμένος να πληρώσω το σχολείο τους επειδή ο πατέρας τους κρύβεται πίσω από τον πόλεμο της Συρίας για να γίνει οικονομικός μετανάστης;

Μπογδάνε, αρχικά έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι και ξενοφοβικός και ρατσιστής και μαντρόσκυλο του αφεντικού σου. Τρανή απόδειξη ότι είσαι όλα τα παραπάνω χωρίς να στο απαγορεύσει κανείς.

Η ένταξη των προσφυγόπουλων στα ελληνικά σχολεία, θα γίνει με ευρωπαϊκά κονδύλια. Ξέρεις αυτά τα ευρωπαϊκά κονδύλια που χρηματοδοτούνται από χώρες μέλη της Ε.Ε και του ΝΑΤΟ που βομβαρδίζουν τις χώρες των προσφυγόπουλων.

Δε σε παρεξηγούμε ρε μπαγάσα σε χαιρόμαστε. Γιατί τρίβεις τα έργα και τις μέρες σου, στα μούτρα του κάθε ανόητου που ισχυρίστηκε ισοπεδωτικά ότι ''καμμία δουλειά δεν είναι ντροπή’’

Περικλής και Θάνος Νασόπουλος