Η Κίνηση των πολιτών Αχαΐας για την συγκρότηση του ενιαίου χώρου της σοσιαλδημοκρατίας

Εμείς που συγκροτούμε την κίνηση των πολιτών Αχαΐας για την συγκρότηση του ενιαίου χώρου της σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας  είχαμε υπογράψει πρόσφατα ένα κείμενο-διακήρυξη στο οποίο εκφράζαμε την αγωνία μας για την μεγάλη οικονομική, κοινωνική, και πολιτισμική κρίση που διέρχεται η χώρα μας τα τελευταία έξι χρόνια και διαπιστώναμε την ανάγκη διατύπωσης επεξεργασμένης, συγκροτημένης και ρεαλιστικής πρότασης διεξόδου από την κρίση και ανασυγκρότησης της χώρας με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης, δημοκρατίας και συμμετοχής των ενημερωμένων και όχι παραπλανημένων πολιτών. Μια πρόταση που θα βασίζεται στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας με τη συμμετοχή όλων των υγιών παραγωγικών δυνάμεων της χώρας και δυναμικών στοιχείων του ιδιωτικού τομέα, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και του πρωτογενούς τομέα όχι μόνο οικονομικά αλλά και με τεχνογνωσία και γνώση που θα ενισχύουν την καινοτομία και τον εκσυγχρονισμό σε δομές, οργάνωση, και παραγωγικές διαδικασίες, οδηγώντας σε προϊόντα και υπηρεσίες υψηλής προστιθέμενης αξίας ανταγωνιστικά διεθνώς.

Μια πρόταση που θα βασίζεται στην μεταρρύθμιση των θεσμών του κράτους και της οικονομίας και στην εγκαθίδρυση ενός πραγματικού κράτους δικαίου με κυρίαρχο τον αναδιανεμητικό του ρόλο. Εν κατακλείδι, μια πρόταση που θα διασφαλίζει την σταθερή ανάπτυξη της χώρας μας και την παραμονή της στον πυρήνα των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Μια πρόταση που θα συγκρούεται τόσο με την λαϊκιστική, ψευδοπατριωτική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που θέτει σε κίνδυνο τα συμφέροντα της χώρας και την Ευρωπαϊκή της προοπτική όσο και με την νεοφιλελεύθερη πρόταση της ΝΔ της κυριαρχίας των αγορών και της ελάττωσης , αντί για μεταρρύθμισης, του κράτους, που εμφανίζεται σχεδόν ως πανάκεια.

Θα πρέπει να τονίσουμε ότι οι όποιες αλήθειες και οι θετικές κινήσεις για την αντιμετώπιση μιας σειράς θεμάτων  που μπορεί κάποιος καλόπιστος να εντοπίσει στο πρόσφατο μνημόνιο – νόμο που ψήφισαν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χάνονται και γίνονται θυσία στον λαϊκισμό που τους έφερε στην εξουσία. Πως να πιστέψει ο Ελληνας πολίτης αυτούς που χώρισαν και δίχασαν  τη χώρα, μόνο και μόνο για να κυβερνήσουν;  Ένας αντίστοιχος  δεξιόστροφος λαϊκισμός φαίνεται να γοητεύει και την λεγόμενη Μείζονα αντιπολίτευση.

Το πιο ανησυχητικό όμως στοιχείο για εμάς είναι η σταδιακή διάχυση της ίδιας λαϊκίστικης αντίληψης συγκρότησης πολιτικού λόγου και άσκησης πολιτικής και στους σχηματισμούς που φιλοδοξούν, κατά τα λεγόμενά τους, να εκφράσουν την Κεντροαριστερά. Αυτή η αντίληψη τους οδηγεί  και σε ανάδειξη της υποσχεσιολογίας σε δομικό στοιχείο του πολιτικού τους λόγου και σε κλείσιμο του ματιού στην εκλογική πελατεία. Σε αυτή την εκλογική πελατεία που μεγάλωσε στο μύθο της Μεταπολιτευσης:«Όλοι εμαστε ικανοί για τα πάντα καταβάλλοντας τη μικρότερη δυνατή προσπάθεια. Ταυτόχρονα δε, ο από μηχανής Θεός θα δίνει πάντα λύση, για αυτό τον επιούσιο λαό, τον οποίο καταδιώκουν οι πάντες».

Η κοινωνία που θέλει να  καταναλώνει περισσότερα από όσα παράγει, που επιζητά την αξιοκρατία μόνο για τους άλλους και η οποία στηρίζει τους θεσμούς μόνο αν την εξυπηρετούν, δεν μπορεί να ελπίζει σε πολλά πράγματα. Μόνο αν πούμε αλήθειες, αναδείξουμε τις παθογένειες, και εκσυγχρονίσουμε με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις την Ελλάδα μπορούμε να έχουμε μέλλον  για εμάς και τις επόμενες γενιές Το ερώτημα είναι απλό: Είμαστε έτοιμοι όλοι μας για κάτι τέτοιο; Είμαστε διαθέσιμοι να γίνουμε Ιφιγένειες, βάζοντας στην άκρη προσωπικές φιλοδοξίες και τον λαϊκισμό, αν χρειασθεί;

Επομένως πάνω και πέρα από την βαριά μελαγχολία όλων μας, αν θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι πρέπει να αναδείξουμε τις  αλήθειες και να πούμε παραφράζοντας το γνωστό σύνθημα: «είναι ο Λαϊκισμος ηλίθιοι, άνοιξε αυτιά και μάτια»!

Πιστεύουμε βαθιά ότι η χώρα χρειάζεται μια μεταρρύθμιση με προοδευτικό πρόσημο και στην κατεύθυνση της Ευρώπης που όμως πρέπει να αλλάξει και αυτή. Δεν μπορούμε να κρύβουμε πια κάτω από το χαλί του λαϊκισμού τα προβλήματα με τις πρόωρες συντάξεις,  το αναποτελεσματικό δημόσιο τομέα, την σπατάλη στην υγεία, το μαζικό πανεπιστήμιο σε βάρος του ποιοτικού πανεπιστημίου, την αναξιοκρατία κλπ. Βεβαίως, όλα αυτά δεν έγιναν τώρα αλλά καλλιεργήθηκαν διαχρονικά και με ευθύνη της Κεντροαριστεράς.

Τα μνημόνια «σκίζονται» μόνο με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες όμως μας αφορούν όλους χωρίς εξαιρέσεις και παραθυράκια. Ο καθένας πρέπει, με βάση τις δυνατότητές του να συνεισφέρει σε αυτή τη πορεία. Δυστυχώς, το καθήκον αυτό γίνεται ακόμα δυσκολότερο να υλοποιηθεί σε ένα Ευρωπαϊκό πλαίσιο που μόνο θετικό δεν είναι. Η κυρίαρχη Ευρωπαϊκή γραφειοκρατία αποδεικνύεται ότι δεν έχει «όραμα-στρατηγική» για τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην καλύτερη περίπτωση, απλά υιοθετεί πολιτικές εξαιρετικά αμφίβολης «οικονομικής αποτελεσματικότητας», παραγνωρίζοντας τα έντονα κοινωνικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά της διαδικασίας της Ευρωπαϊκής ενοποίησης, αποδεχόμενη την σταδιακή αλλά ραγδαία επικράτηση εθνολαϊκιστικών και απομονωτικών στοιχείων σε μια σειρά Ευρωπαϊκών χωρών ενώ παραμένει βουβή απέναντι στα ζητήματα της διανομής. Συνακόλουθα, η σχετική θέση της Ευρώπη συνεχώς υποχωρεί στον νέο παγκόσμιο καταμερισμό. Την ίδια ώρα αυτές οι πολιτικές διογκώνουν τον ευρωσκεπτικισμό και αυξάνουν παντού τη δύναμη της ρατσιστικής Ακροδεξιάς, με την όποια μορφή της.

Η πρόσφατη ελληνική και ευρωπαϊκή πολιτική ιστορία έχει δείξει ότι μια πρόταση υπέρβασης της κρίσης και ανασυγκρότησης της χώρας με τα παραπάνω χαρακτηριστικά μπορεί να προέλθει με πολιτικές που μόνο ο χώρος της Σοσιαλδημοκρατίας μπορεί να σχεδιάσει και να εφαρμόσει. Όμως ένας κατακερματισμένος, όπως είναι σήμερα, σοσιαλδημοκρατικός χώρος δεν μπορεί να εκφράσει πειστικά μια τέτοια πρόταση. Θα παραμείνει έτσι ένας χώρος χωρίς δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης στις πολιτικές εξελίξεις, διατρέχοντας τον κίνδυνο είτε της χρησιμοποίησής του μελλοντικά ως δεκανίκι ή παρακολούθημα μεγαλύτερων πόλων και την συμμετοχή σε κυβερνητικές πολιτικές αντίθετες με τις αρχές του χώρου και καταστροφικές για τη χώρα ή την πλήρη περιθωριοποίηση και εξαφάνισή του από την κεντρική πολιτική σκηνή.

Καθίσταται συνεπώς αναγκαία όσο ποτέ η συγκρότηση ενός ενιαίου σοσιαλδημοκρατικού χώρου με ενιαία πολιτική έκφραση και δράση. Είναι προφανές ότι η διαδικασία αυτή προϋποθέτει τη διάλυση των υπαρχόντων κομματικών σχηματισμών του χώρου και τη δημιουργία ενός ενιαίου κομματικού σχηματισμού. Οι τελευταίες εξελίξεις στον χώρο όμως φαίνεται να κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση, αυτή δηλαδή της περιχαράκωσης των υπαρχόντων κομμάτων και της προσπάθειας διασφάλισης του ρόλου και της πολιτικής προοπτικής των κομμάτων αυτών και των ηγεσιών τους. Είναι φανερό ότι οι κομματικές ηγεσίες δεν έχουν κατανοήσει αυτό που έχουν κατανοήσει και ζητούν, όπως δείχνει η απήχηση κινήσεων, εκδηλώσεων και προσπαθειών από τα κάτω για την ενοποίηση του χώρου της σοσιαλδημοκρατίας, η κομματική βάση των κομμάτων αυτών αλλά και απλοί πολίτες που κινούνται ιδεολογικά στον χώρο αυτό.  Η σύγκρουση εξουσίας στο ΠΑΣΟΚ με στόχο τη διατήρηση κομματικών τιμαρίων, η ανασφάλεια της ηγεσίας του αλλά και οι προσωπικές στοχεύσεις αποτελούν τροχοπέδη στην ουσιαστική συμμετοχή της ΔΗΜ ΣΥΜΠ στο κτίσιμο του ενιαίου φορέα σοσιαλδημοκρατίας. Η πρόσφατη ανακοίνωση του ΚΙΔΗΣΟ για αυτόνομη κάθοδο στις επόμενες εκλογές, αποτέλεσμα του ναυαγίου των συνομιλιών του ΚΙΔΗΣΟ με την ΔΗΜ ΣΥΜΠ, καταδεικνύει την αδυναμία των ηγεσιών τους να κάνουν την υπέρβαση ξεπερνώντας προβλήματα του παρελθόντος και κομματικούς εγωισμούς. Η τυχοδιωκτική στάση της ηγεσίας του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, η οποία περιορίζεται κυρίως σε επικοινωνιακού τύπου χειρισμούς ώστε την ευθύνη για την αποτυχία του εγχειρήματος να την χρεωθούν «οι άλλοι»,  υπονομεύει την προοπτική ενοποίησης του χώρου και οδηγεί τα στελέχη του ΠΟΤΑΜΙΟΥ αλλά και την ίδια σε παρασκηνιακές συνεννοήσεις με τους κυρίαρχους πολιτικά, στη δεδομένη συγκυρία, πόλους του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, στοχεύοντας στην μέσω της συνεργασίας με τους πόλους αυτούς διατήρησή τους ζωντανούς στην κεντρική πολιτική σκηνή και στο μελλοντικό μοίρασμα κυβερνητικών οφιτσίων.

Η ανάγκη άμεσης συγκρότησης ενός ισχυρού σοσιαλδημοκρατικού πόλου στην χώρα μας καταδεικνύεται και από την αδυναμία άσκησης δομικής αντιπολίτευσης και εκφοράς ενός σοβαρού και συγκροτημένου αντιπολιτευτικού λόγου πλην ελαχίστων εξαιρέσεων στην διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η κυβέρνηση να νομοθετεί χωρίς ουσιαστική δυσκολία το τρίτο μνημόνιο και να ψηφίζει μέτρα σαν αυτά που ψηφίστηκαν πρόσφατα από την κυβερνητική πλειοψηφία που βαθαίνουν την ύφεση, αυξάνοντας την φορολογία για τις επιχειρήσεις και εξανεμίζοντας την όποια εναπομείνουσα αγοραστική δύναμη των εργαζομένων με αύξηση των εμμέσων φόρων που είναι η πλέον άδικη κοινωνικά φορολογία, παρά τα περί αντιθέτου δηλούμενα από εσαεί αυταπατούμενους κυβερνητικούς παράγοντες, καθώς επιβαρύνει τα μικρά εισοδήματα. Η «περήφανη» διαπραγμάτευση οδήγησε στην άτακτη υποχώρηση της κυβέρνησης στις πιέσεις των δανειστών με την υιοθέτηση, μεταξύ άλλων, των άμεσων περικοπών των κρατικών δαπανών, χωρίς την δυνατότητα παρέμβασης της ελληνικής κυβέρνησης (ο περίφημος «κόφτης») έναντι αόριστων υποσχέσεων για την ρύθμιση του χρέους, υποσχέσεις που οι δανειστές άλλωστε έχουν δώσει σε όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν την κρίση!! Η αδυναμία άσκησης αντιπολίτευσης και η έλλειψη σοβαρής εναλλακτικής πρότασης επιτρέπει στην κυβέρνηση την συνέχιση της αδιέξοδης πολιτικής της και στο κτίσιμο, μέσα από την σταδιακή κατάληψη του κράτους και ελέγχου των μέσων ενημέρωσης, ενός καθεστώτος τύπου λαϊκής δημοκρατίας (σαν αυτό της Βενεζουέλας του «σύντροφου» Μαδούρο που τόσο θαυμάζει ο πρωθυπουργός μας) που φαίνεται να στηρίζεται σε ένα αντιευρωπαϊκό, αντιμεταρρυθμιστικό μπλοκ εξουσίας που περιλαμβάνει δυνάμεις της «πατριωτικής» αριστεράς, της «πατριωτικής» δεξιάς και της λαϊκής («καραμανλικής») δεξιάς.

Εμείς λοιπόν οι απλοί πολίτες που συγκροτούμε την κίνηση των πολιτών Αχαΐας για την συγκρότηση του ενιαίου χώρου της σοσιαλδημοκρατίας, παρά της τελευταίες αρνητικές εξελίξεις που αφορούν στην υπόθεση της συγκρότησης του σοσιαλδημοκρατικού χώρου, είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την προσπάθεια να πείσουμε τις ηγεσίες των κομματικών σχηματισμών του χώρου να προχωρήσουν γρήγορα και με αποφασιστικά βήματα στο δρόμο της ενοποίησης μέσα από ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες πολιτικής και προγραμματικής συνεννόησης, που θα έχουν ως κατάληξη την  συγκρότηση ενός ενιαίου σοσιαλδημοκρατικού κόμματος.

Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας, και σε συνέχεια της επιτυχημένης πρώτης μας ανοιχτής εκδήλωσης-συζήτησης τον περασμένο μήνα στην Πάτρα,  θα συνεχίσουμε με την οργάνωση νέας ανοιχτής συζήτησης στην Πάτρα και στην οργάνωση αντίστοιχων εκδηλώσεων και σε άλλες πόλεις της Αχαΐας και της Πελοποννήσου.  Το μήνυμα πρέπει να φτάσει δυνατό στις κομματικές ηγεσίες του χώρου. Γι' αυτό καλούμε όλους τους πολίτες που συμμερίζονται την αγωνία μας για το μέλλον της χώρας και συμμερίζονται  τις απόψεις μας να συμβάλλουν στην προσπάθεια αυτή.

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου και ώρα 10:30 π.μ. στο Ξενοδοχείο Βυζαντινό στην Πάτρα.