Γιατί συνεχίζεται η ανοχή και η υπομονή του κόσμου, στα σκληρά μέτρα των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ

Πολλοί διερωτώνται, γιατί συνεχίζεται αυτή η ανοχή και η υπομονή του κόσμου, στα σκληρά μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Για μένα η εξήγηση είναι μία. Γιατί σιχάθηκε τόσα χρόνια, να βλέπει τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα που είναι και αυτά υπεύθυνα για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, να συνεχίζουν τώρα να κάνουν τους τιμητές.

Σιχάθηκε να βλέπει τους μεγαλοσχίμονες των κομμάτων εξουσίας, που είχαν τις εκατοντάδες ευκαιρίες να βγάλουν την Ελλάδα από τα αδιέξοδα, να συνεχίζουν τώρα οι ίδιοι να μας κάνουν μαθήματα πως θα ξεπερασθεί η κρίση. Βαρέθηκε, να του κάνουν μαθήματα περί πάταξης της διαφθοράς αυτοί που στο παρελθόν, τακτοποίησαν τις οικογένειες τους και τους «κολλητούς τους»

Σιχάθηκε, να βλέπει τους «παράγοντες» αυτούς να αλληλοσπρώχονται στις κοινωνικές εκδηλώσεις, για να καθίσουν πρώτη σειρά, να καμαρώνουν σαν παγώνια στις φωτογραφίες και να χαμογελάνε σαν να μην τρέχει τίποτε.

Βαρέθηκε, να βλέπει τους «ίδιους παράγοντες» του τόπου, να αλληλοσπρωχνονται, όταν βλέπουν νέα σχήματα να δημιουργούνται, γιατί βλέπουν εκεί το νέο «ψαχνό».

Βαρέθηκε, όλους αυτούς που κάνουν κριτική στο σήμερα, όταν αυτοί «εκμεταλλεύτηκαν» για αυτούς και για τα παιδιά τους, ότι κινείτο στην αγορά (από θέσεις εως «επενδύσεις»).

Την ευγένεια του κόσμου, όλοι οι ανωτέρω την εκλαμβάνουν ως συνενοχή, ενώ είναι αδιαφορία για τα έργα και τις ημέρες τους.

Γι’ αυτό, ίσως, ανέχονται οι περισσότεροι τα σημερινά μέτρα. Γιατί σ’ άλλη περίπτωση έπρεπε να έχουν όλοι ξεσηκωθεί. Απλά γίνονται, θέλουμε δεν θέλουμε συγκρίσεις και στα πρόσωπα· και όσο τα πρόσωπα που έχουν προκαλέσει πολλαπλώς (πανελληνίως αλλά και τοπικά) συνεχίζουν να είναι (ή να θέλουν να είναι) στο προσκήνιο, αντί να μαζέψουν τις ντροπές τους και να πάνε στα σπίτια τους, τόσο η αντοχή και η υπομονή του κόσμου, θα δίνεται σε νέους που ασχολούνται με την πολιτική.