Tο τραγικό και το κωμικό: Μια απάντηση

Η αρθρογραφία τον τελευταίο καιρό έχει ανάψει. Η διαρκής ροή γεγονότων και εξελίξεων πυροδοτεί και πολιτικές αναλύσεις και πολιτικά πάθη. Οι απόψεις κατατίθενται και ανάλογα με  τον γράφοντα έχουν αποκλίσεις που τις χαρακτηρίζουν η πολιτική αφετηρία, η πολιτική παιδεία, η «θύραθεν»  παιδεία, η κοινωνικοοικονομική του κατάσταση, τα στερεότυπα του, η πληροφόρηση που έχει, οι συνέπειες της κρίσης που βιώνει, οι στοχευόμενες προσωπικές του ιδιοτέλειες ή αν θέλετε προοπτικές ακόμα –ακόμα και οι αϋπνίες που έχει η δεν έχει.  Η Ευτυχία Λαμπροπούλου (ΕΛ) με ένα εκτενές άρθρο της πρόσφατα στο thebest.gr ταυτίζοντας εξ ορισμού τον εαυτό της με την κοινωνία, απαριθμεί καταστάσεις και γεγονότα που την οδηγούν ότι η παρούσα «αδιέξοδη» κατάσταση μπορεί (οφείλει ;) να έχει λύσεις όπως «..Εκλογές για να παραγραφούν λάθη και παραλήψεις προκειμένου να μην χτυπήσουν τη πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ οι εξεταστικές, όπως προανήγγειλε  ο Κυριάκος Μητσοτάκης πριν λίγες μέρες, Οικουμενική κυβέρνηση με επικεφαλής Οικονομολόγο κάποιον σαν το Παπαδήμο βλέπε Στουρνάρα  και η τρίτη και χειρότερη λύση ... Τα όπλα ..» .  Λαμπρά. Το απειλητικό και ανασηκωμένο δακτυλάκι της μας απειλεί ότι: για να μην φτάσουμε (εμείς η κοινωνία δηλ. η ΕΛ) στη λύση των όπλων πρέπει η να γίνουν εκλογές, που μάλλον οφείλουν να διώξουν τον ΣΥΡΙΖΑ που θα το εύχεται (άλλωστε το επανέλαβε στο κυριακάτικο «Βήμα» ο εντιμότατος κ. Ψυχάρης) για να γλιτώσουν τα στελέχη του από το να στηθούν στο τοίχο των εξεταστικών επιτροπών από τον Μητσοτάκη! (ποιον, τον Μητσοτάκη που ούτε λέξη να ακούσει για εξεταστικές επιτροπές για το χρέος, τα υποβρύχια κλπ), η να έχουμε πρωθυπουργό ένα νέο Παπαδήμο πες τον τώρα Στουρνάρα. Αλήθεια γιατί όχι πάλι τον Παπαδήμο. Τι λάθος έκανε ως πρωθυπουργός. Ισα-ίσα ανταποκρίθηκε άριστα στην αποστολή του και αυτός και ο ανεκδιήγητος Γκίκας Χαρδούβελης!!!!

Ε λοιπόν έχουμε κατατεθειμένη μια άποψη που και πολιτική αφετηρία έχει (λύσεις Μητσοτάκης έως Στουρνάρας έως όπλα έως προφανώς δικατορία), και πολιτική παιδεία δεν έχει (είναι προφανής αναγνώστρια μόνο των τίτλων, ούτε καν της εσωτερικής σελίδας των εφημερίδων), αλλά ούτε και τη στοιχειώδη (θύραθεν) παιδεία δεν έχει αφού ακόμα και ποιοι είναι οι όροι ανάπτυξης και καλλιτεχνικής δημιουργίας δεν αντιλαμβάνεται (άλλωστε ο Πάπας είχε ζητήσει από τον Μιχαήλ Άγγελο να καλύψει τα γυμνά στο αριστούργημα της Καπέλα Σιξτίνα), δεν έχει πάρει είδηση περί ανεξαρτησίας των δραστηριοτήτων του Εθνικού Θεάτρου και δη της Πειραματικής του σκηνής και ακόμα χειρότερα ούτε καν φρόντισε να ενημερωθεί για το περιεχόμενο της θεατρικής παράστασης που καταγγέλλει. Έτσι επικαλείται αναμασώντας  από γνωστές πηγές σκοταδιστικά και «Μακαρθικά» σχόλια.

Ας συμφωνήσουμε ότι πραγματικά οι τίτλοι των εφημερίδων στις μέρες μας πραγματικά είναι κωμικοτραγικοί και ας μην αποπροσανατολιστούμε ότι είναι τέτοιοι γιατί τα προηγούμενα χρόνια για το ίδιο θέμα (κινητοποιήσεις αγροτών) έγραφαν «ΚΑΤΑΛΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ» και τώρα γράφουν «ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ ΚΑΙ ΤΗ ΝΙΚΑΙΑ». Ας προχωρήσουμε λίγο πιο πέρα. Θα προσπαθήσω να παρακολουθήσω μια προς μια τις πλαισιωμένες με πολλά λυρικά στοιχεία αγωνιώδεις παρατηρήσεις της ΕΛ, να εντοπίσω το τραγικό και το κωμικό.

1) Είναι τραγικό να αναφέρεται κανείς στο δράμα των προσφύγων αποκαλώντας τους «ορδές», ενώ είναι κωμικό να χρεώνει στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την δημιουργία του προβλήματος και την επιδείνωση του λόγω ανευθυνότητας. Στοιχειώδης ενημέρωση και παρακολούθηση των δηλώσεων, ακόμα και των Ευρωπαίων αξιωματούχων, δεν θα έβλαπτε. Ακόμα περισσότερο κωμικό είναι να «ντρέπεται» η ΕΛ για τη εικόνα της Ελλάδας στο σοβαρό αυτό θέμα γιατί «..έτσι γίναμε του κόσμου το περίγελο και όχι άδικα..». Προφανώς γίναμε περίγελο στις κυβερνήσεις της Δανίας και της Ελβετίας που θέσπισαν νόμο για να παίρνουν οι αρχές από τους μετανάστες ως ενέχυρο τα τιμαλφή τους, στους κρατούντες της Αγγλίας που βάφουν με άλλο χρώμα τις πόρτες των σπιτιών που μένουν μετανάστες (πιθανά για να γλιτώσουν οι κάτοικοι των άβαφων θυρών τη οργή του αγγέλου της κρίσεως, στις κυβερνήσεις  Ουγγαρίας, Τσεχίας, Σουηδίας που υψώνουν συρματοπλέγματα στα σύνορα τους και στους αξιωματούχους Κεντροευρωπαϊκών χωρών που έφτασαν να εγκαλούν τις ελληνικές αρχές γιατί δεν βουλιάζουν τις γεμάτες με ανθρώπους βάρκες! Κυρία ΕΛ κάνετε λάθος, είμαστε υπερήφανοι για τη συνείδηση μας και για την αλληλεγγύη μας. Προφανώς έχουμε διαφορετικούς αισθητήρες αιδούς.

2) Είναι τραγικό να κρίνεται ένα τόσο σημαντικό ζήτημα όπως οι αγροτικές συντάξεις  και το τεράστιο πρόβλημα του ασφαλιστικού φωτογραφίζοντας μια στιγμή της ιστορίας (την παρουσία του Τσίπρα στα μπλόκα στο παρελθόν) και να μην λαμβάνεται υπόψη ότι συγκεκριμένα στους αγρότες ο ΣΥΡΙΖΑ, και πιο πριν ο ΣΥΝ, ποτέ δεν είχαν σημαντική παρουσία (Αγροτικούς Συλλόγους, Συνεταιρισμούς κλπ), ούτε καν και στις πρόσφατες διαδοχικές  εκλογές. Διαχρονικά οι αγρότες διεκδικούσαν, απαιτούσαν και μονίμως έπαιρναν συντηρώντας το πελατειακό καθεστώς των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χωρίς οι μικρομεσαίοι της τάξης τους να τύχουν ειδικής μεταχείρισης, για να φτάσουμε, συν τοις άλλοις, εδώ που φτάσαμε. Σχετικά πρόσφατα ο Υπουργός Γεωργίας της ΝΔ Χατζηγάκης τους έδωσε παράνομα κοινοτικά κονδύλια για να αποσυρθούν από τους δρόμους, που τώρα καλείται το χρεωμένο ελληνικό κράτος να επιστρέψει στην ΕΕ.  Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε παρουσία στους αγρότες γιατί ποτέ δεν θεώρησε τους πάντες μη προνομιούχους και δεν χάδεψε ποτέ τα αυτιά είτε των μεγαλογαιοκτημόνων του θεσσαλικού κάμπου, ούτε των φραουλοπαραγωγών της Μανωλάδας. Από την άλλη πλευρά είναι κωμικό να αγνοείς αυτή τη πρόσφατη ιστορία συνειδητά ή ασυνείδητα  και να κάνεις και τον τιμητή.

3) Είναι κωμικοτραγικό να καταγγέλλει η ΕΛ τον ΣΥΡΙΖΑ για σταλινισμό και ταυτόχρονα να ειρωνεύεται την δήλωση του Κατρούγκαλου: «..Για την ώρα, η αντίδραση του κόσμου είναι να βγει στους δρόμους..». Προφανώς αναμασά τον αφορισμό σταλινισμός, όπως κάνει και ο συμπατριώτης μας Πατρινός τέως υπουργός Υγείας, τέως υπουργός  Παιδείας, τέως υπουργός  Εργασίας, τέως υπουργός  Εσωτερικών (τόσο ταλαντούχος άνθρωπος) χωρίς στοιχειωδώς να γνωρίζει ότι ο σταλινισμός είναι το ακριβώς αντίθετο της δήλωσης Κατρούγκαλου. Ο σταλινισμός (και η ακροδεξιά επίσης αγαπητή κ. ΕΛ) θεωρεί ότι η κοινωνία, ο λαός, το κίνημα ταυτίζονται με το κράτος -  κόμμα και απαιτεί να το υπηρετούν τυφλά. Ο ΣΥΡΙΖΑ διατείνεται το ακριβώς αντίθετο (και ο Κατρούγκαλος): η κοινωνία οφείλει να κάνει τη καθήκον της διεκδικώντας και η κυβέρνηση της Αριστεράς το δικό της ως υπεύθυνη εξουσία. Όσο οι δεσμοί τους είναι λειτουργικά ισχυροί, τόσο το καλύτερο και για τις δύο πλευρές.

4) Όσον αφορά το θέμα της θεατρικής παράστασης της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου «Ισορροπία του Nash»,  εδώ η άποψη της ΕΛ είναι μόνο τραγική. Πριν σαράντα (40) συναπτά χρόνια με επιτυχία ο Διονύσης Σαββόπουλος έγραψε για τον δολοφόνο, ναι τον δολοφόνο 4 ανθρώπων, Νίκο Κοεμτζή το  εξαιρετικό «Μακρύ ζεϊμπέκικο για το Νίκο» και ο σκηνοθέτης  Παύλος Τάσσιος  γύρισε την ταινία «Παραγγελιά» πάνω στο ίδιο θέμα, χωρίς να γίνει κανένα μείζον πολιτικό ζήτημα. Ο ίδιος ο Νίκος Κοεμτζής όταν αποφυλακίστηκε έγραψε βιβλίο που πουλούσε στο Μοναστηράκι έως το θάνατο του, χωρίς να ενοχληθεί κανείς. Προφανώς επειδή τα θύματα του Κοεμτζή ήταν ανώνυμοι χωροφύλακες και δεν είχαν καταγωγή από επώνυμη πολιτική γενιά που θέλει να προσπορίζει πολιτικά κέρδη ακόμα και 30 χρόνια μετά. Μανάδες τους είχαν γεννήσει και αυτούς. Την κ. ΕΛ η μείωση της σύνταξης της μάνας του Αξαρλιάν την ενόχλησε. Οι 11 φορές κομμένες έως τώρα συντάξεις χιλιάδων μανάδων (υποθέτω και των χηρών των θυμάτων του Κοεμτζή) δεν την αφορούν.

5) Η κουβέντα τώρα για το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Εμφανώς ένα ισχυρό της όπλο που πρέπει να αποδομηθεί. Ένα χρόνο τώρα σποραδικές άτυχες προσπάθειες που στη καλύτερη περίπτωση ανακαλούνται, διακριτικά πάντα μπροστά στο φόβο του δικαστή όπως η ταρίφα του Κατρούγκαλου για να προσλάβει απολυμένους υπαλλήλους, το γραφείο προμηθειών του Παππά στη Συγγρού, ο απλήρωτος λογαριασμός του νερού του Φλαμπουράρη και οι κατασκευαστικές του εταιρείες(!), η επαγγελματική δραστηριότητα του Σπίρτζη και διάφορα παρόμοια γελοία. Μετά ήλθαν οι «συγγενείς» και μαζί με τη κίτρινη δημοσιογραφία του «Πρώτου Θέματος» και βεβαίως εσείς αξιότιμη κ. ΕΛ. Οφείλετε λοιπόν να ξέρετε αγαπητή μου ότι μόλις έως πριν 4 χρόνια, η Αριστερά που τώρα κυβερνά κατείχε το εκλογικό ποσοστό του 3-5% και κινείτο σε αυτό για δεκαετίες. Η κρίση του πελατειακού πολιτικού συστήματος και η οικονομική κρίση την ανέδειξαν εκεί που είναι τώρα. Αυτό το 3-5% λοιπόν το υπερασπίστηκαν και το διατήρησαν ανιδιοτελώς προφανώς λίγοι, που και σύντροφοι ήσαν, και σύζυγοι ήσαν,  και συγγενείς ήσαν, και φίλοι ήσαν, ακόμα και γκόμενοι ήσαν (θερμή παράκληση εάν με τιμήσετε με την απάντηση σας, μην γράψετε ότι οι Συριζαίοι το ομολογούν ότι διορίζουν τις γκόμενες τους, γιατί όντως θα είναι ευτελές). Τώρα που η καμπή της ιστορίας και η κοινωνία είδε ελπίδα και τους ανέθεσε ευθύνες, αυτοί οι λίγοι κύρια καλούνται να ανταποκριθούν και να διαχειριστούν τα τεράστια διακυβεύματα με αξιοπιστία, εμπιστοσύνη και πολιτικό άξονα.  Το κάνουν χωρίς ιδιοτέλεια και όταν ακόμα και το πρόσωπο του Υπουργού θα αλλάξει τότε θα γυρίσουν στις δουλειές τους, γιατί ξέρετε κανείς από αυτούς δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός. Όσοι  διακονούσαν «..Τα καλά και συμφέροντα της τσέπης ημών ..» όπως λέτε, είχαν φροντίσει να φύγουν με μικρά πηδηματάκια από την Αριστερά χρόνια πριν (όπως ο εν λόγω ταλαντούχος του προηγούμενου παραδείγματος). Προφανώς από τις πηγές που ενημερώνεστε δεν ξέρετε τίποτα ούτε για ανεπάγγελτους (προσέξτε όχι άνεργους) «επαγγελματίες» πολιτευτές της ΝΔ που στελέχωναν τα υπουργεία (μπόλικοι στη Αχαΐα Υπουργείο Υγείας κλπ), ούτε για τους 51 μετακλητούς υπαλλήλους του γραφείου του Υπουργού Μητσοτάκη, ούτε για το σχέδιο νόμου του Υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ Βερναρδάκη για αξιοκρατική κατηγοροποίηση των δημοσίων υπαλλήλων, ούτε για προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ.

Τέλος 6) η αναφορά στον Κορεάτη Γκλεν Κιμ είναι όντως κωμική. Εξηγούμαι. Όλη αυτή η μυθιστοριογραφία για το άτομο του, από την οποία δεν ξέρω τι είναι γεγονός και τι κατασκεύασμα, το επαναλαμβανόμενο στοιχείο είναι ότι είναι Κορεάτης!  Αν δηλαδή ένα άτομο με παρόμοιο ρόλο ας πούμε σύμβουλος,  ήταν Άγγλος απόφοιτος του LSE τότε δεν θα υπήρχε θέμα. Ως Κορεάτης όμως «..γίνεται της Κορέας στην Ελλάδα..» άρα οδηγείται η χώρα να γίνει Βόρεια Κορέα, άρα στο σταλινισμό, άρα στη καταστροφή, όπερ έδει  δείξε, που λένε και οι μαθηματικοί. Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα.

Αγαπητή κυρία ΕΛ, το κείμενο σας μου άρεσε ως κείμενο. Ως τρόπος δηλαδή διατύπωσης των απόψεων είχε ποιότητα. Δυστυχώς όμως δεν είχε καθόλου  ποιότητα ως ουσία και αξιοπιστία. Κρίμα.