Οι Δήμοι και το πολιτικό τους προσωπικό. Εδώ και 30 χρόνια…..

Το σημερινό μοντέλο Αυτοδιοίκησης, οικοδομείται με στρατηγική συνέπεια, τα τελευταία τουλάχιστον 30 χρόνια. Η επίσημη Πολιτεία, ονόμασε την στρατηγική αυτή «οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ», επιδιώκοντας να αυξήσει τον φοροεισπρακτικό χαρακτήρα των Δήμων αφενός, να απαλλάξει το κεντρικό κράτος αφετέρου, από τις υποχρεώσεις του, που απορρέουν από το Σύνταγμα και την αρχή της ισότητας των πολιτών. Δεκάδες τα παραδείγματα. Θα αναφέρουμε ένα χαρακτηριστικό:

Το κράτος έχει συνταγματικά την ευθύνη της δημόσιας παιδείας. Ίσης και δωρεάν για όλους τους πολίτες. Στους Δήμους έχει μεταφερθεί η αρμοδιότητα των εκπαιδευτικών υποδομών. Με μειωμένους τους πόρους. Ταιριάζουν αυτά τα δύο; Παρατηρούνται χαώδεις διαφορές , όχι μόνο ανάμεσα σε πόλεις αλλά και σε συνοικίες της ίδιας πόλης. Τι συνέβη εν προκειμένω; Το κράτος απαλλάχθηκε από μια νευραλγική αρμοδιότητα, μετέφερε πετσοκομμένους τους πόρους, άρα απαλλάχτηκε από το σημαντικότερο μέρος της δαπάνης, δεν δεσμεύεται για την συνέχεια της απόδοσης τους, άρα μεταφέρει και την πολιτική ευθύνη, κάνοντας την Αυτοδιοίκηση συνένοχο του προβλήματος.

Η κεντρική εξουσία, αρνήθηκε σε κάθε περίπτωση να θεσμοθετήσει μία σταθερή σχέση χρηματοδότησης ακόμα και όταν το μπορούσε. Ένα σταθερό ποσοστό του προϋπολογισμού, και η κατανομή του με πληθυσμιακά, άρα αντικειμενικά κριτήρια, δημιουργούσε αυτόματα σχέσεις αυτοτέλειας από πολιτικές και άλλες εξαρτήσεις, προσέθετε θεσμικά μεγάλη δόση Δημοκρατίας στη Αυτοδιοίκηση, άλλαζε σημαντικά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της.

Ο λόγος είναι απόλυτα κατανοητός. Το σύστημα εξουσίας, δεν ήθελε επουδενί, να δημιουργήσει τέτοιες συνθήκες. Η εξέλιξη αυτή θα αποσπούσε μερίδιο εξουσίας. Πιθανότατα σε αυτό το μερίδιο θα υπήρχε και δικαιότερη, δημοκρατικότερη, φιλολαικότερη διαχείριση. Και θα ήταν απόλυτα φυσικό κάτι τέτοιο να ισχύσει σε μία πολιτεία ευνομούμενη.

Οι πολίτες πληρώνουν μέσα από το σύστημα δημοσίων εσόδων. Το κράτος οφείλει δια της Αυτοδιοίκησης να επιστρέφει σημαντικό μέρος των πόρων, για την χρηματοδότηση των αναγκαίων για την ποιότητα ζωής υποδομών.

Ποιός θα μπορούσε να αρνηθεί, ότι ο δημότης δικαιούται νερό και αποχέτευση, δρόμους και κοινόχρηστους χώρους, σχολεία για τα παιδιά του, πράσινο για να αναπνέει, χώρους αθλητισμού και πολιτισμού; Δεν δικαιούται επίσης καθαριότητα και διαχείριση των αποβλήτων, δημοτικό φωτισμό, νεκροταφεία και καθημερινή εξυπηρέτηση του από Δημοτικές υπηρεσίες; Δεν δικαιούται χώρους στάθμευσης, συγκοινωνία, πολεοδομικό σχεδιασμό, καλύτερη οργάνωση της διαβίωσης του; Όλα αυτά αποτελούν στοιχειώδη κοινωνικά του δικαιώματα, για τα οποία ο ίδιος πληρώνει, πληρώνει μάλιστα με έναν καταφανώς άδικο και άνισο τρόπο, με ένα φορολογικό σύστημα ταξικής κατανομής των βαρών.

Όμως όλα αυτά τα γνωρίζουμε. Όλοι! Και οι κάτω και οι πάνω. Αυτό που πρέπει να απαντηθεί είναι το γιατί δεν άλλαξε τίποτα, το γιατί τα πράγματα κινούνταν διαρκώς στην κατεύθυνση της πλήρους ενσωμάτωσης, της πλήρους αλλοίωσης του χαρακτήρα και του ρόλου της Αυτοδιοίκησης.

Να διατυπώσουμε λίγο διαφορετικά το ερώτημα: Μπορούσε να υπάρξει διαφορετική πορεία; Μπορούσε το πολιτικό προσωπικό της Αυτοδιοίκησης να συγκροτήσει άλλη πολιτική, διεκδικητική και σε σύγκρουση με αυτή την πορεία; Σε σύγκρουση δηλαδή με την πολιτική του κράτους που από το 81 και μετά, ήταν  πολιτική των κομμάτων εξουσίας;

Η απάντηση είναι κατηγορηματική και είναι όχι! Το πολιτικό προσωπικό της Αυτοδιοίκησης είναι πλήρως ενσωματωμένο και πλήρως συνένοχο!

Από την δεκαετία του 80 μέχρι σήμερα, ποτέ δεν διετύπωσε καμία  διαφορετική άποψη. Συντάχθηκε χειροκροτώντας, με όλες τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις, που διαμόρφωναν το σημερινό πλήρως αντιλαϊκό μοντέλο των Δήμων. Οι Κυβερνήσεις επέβαλλαν τις απόψεις τους με πλειοψηφίες πάνω από 90% στα συνέδρια της τέως ΚΕΔΚΕ. Αρνήθηκαν να διεκδικήσουν το σταθερό ποσοστό χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αποδέχτηκαν αρμοδιότητες, γνωρίζοντας την περικοπή των πόρων. Συμμετείχαν στη δημιουργία του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος διεκδίκησης των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, συνδιαμόρφωσαν το προφίλ των τεχνοκρατών γιάπηδων Δημάρχων, το προφίλ της πλήρους αδιαφορίας για το καθημερινό  πρόβλημα του απλού ανθρώπου. Συμμετείχαν στην κατασπατάληση δημόσιων πόρων, στην αδιαφανή διαχείριση, στις πελατειακές σχέσεις, στην κάλυψη των πολιτικών ευθυνών των κομμάτων εξουσίας και του κράτους για την όλη αντιλαϊκή πολιτική τους.

Πιστεύουμε ότι δεν μπορούσε να υπάρξει διαφορετική πολιτική εξέλιξη. Το σύστημα επιλογής και επιβολής των Δημοτικών πλειοψηφιών και των Δημάρχων, απόλυτα συνυφασμένο με την κομματική κυριαρχία και την αλληλεξάρτηση, η ίδια ποιότητα πολιτικής στο Κράτος και στους Δήμους, έδεναν χειροπόδαρα τις λαϊκές διεκδικήσεις. Η συμμετοχή των κομμάτων της Αριστεράς, με ποσοτικές μόνο διαφοροποιήσεις, ιδιαίτερα στις δεκαετίες του 80 και του 90, στην ίδιας λογικής πολιτική διαχείριση, εμπόδισε την ανάπτυξη οποιουδήποτε κινήματος, και σοβαρών διαφορετικών θεσμικών προτάσεων. Τα παιχνίδι ήταν κατά τούτο «στημένο και στα μέτρα τους».

Το συμπέρασμα μας:

Το πολιτικό σύστημα που κυβέρνησε, κατέκλεψε, κατέστρεψε, υποθήκευσε, υποδούλωσε και σήμερα ξεπουλάει την χώρα καταδικάζοντας τον λαό της σε ισόβια δεσμά, και το πολιτικό προσωπικό της Αυτοδιοίκησης 1^ου και 2^ου βαθμού, στην συντριπτική του πλειοψηφία και ιδιαίτερα στους μεγάλους Δήμους, ήταν στην ίδια όχθη. Είχαν την ίδια πολιτική, έχουν την ίδια ευθύνη.

Ερχόμαστε στο σήμερα.

Με τραγικό, κυνικό, ωμό και βίαιο τρόπο αποτυπώνεται στα κυβερνητικά μέτρα η ίδια πολιτική. Με απλά λόγια το κράτος της τρόικας μας λέει: Εγώ δεν σας δίνω! Θέλετε Δήμους με δραστηριότητα; Βρείτε μόνοι σας τους πόρους. Δηλαδή, φορολογείστε και άλλο τον δημότη. Αυτόν, που το εισόδημα του συρρικνώθηκε από τα αλλεπάλληλα «μέτρα σωτηρίας», τον συνταξιούχο της πείνας, τον άνεργο που βολοδέρνει σε έναν άνισο αγώνα επιβίωσης, τον φοβισμένο πολίτη που δεν μπορεί να πληρώσει το ρεύμα του, γιατί του τετραπλασίασαν τους φόρους και τα χαράτσια. Όλους αυτούς , που σε καμιά στιγμή, δεν αισθάνθηκαν σύμμαχο τους, αποκούμπι τους, τον Δήμο και τον Δήμαρχο, σε όσα καθημερινά και πάνω από τις δυνάμεις του, του φόρτωναν τα τελευταία χρόνια. Και είναι οι ίδιοι Δήμαρχοι που με 97%, ψήφιζαν τον «Καλλικράτη» σαν την μεταρρύθμιση του αιώνα!

Πόσοι από αυτούς κατάλαβαν ότι ψήφισαν τον πιο αντιδραστικό, τον πιο μνημονιακό νόμο, τον νόμο που κατεδάφισε και τα τελευταία ελάχιστα ψήγματα λαϊκών χαρακτηριστικών που είχαν απομείνει στους Δήμους. Τι λέμε σήμερα για αυτό; Προλάβαμε βεβαίως να εφαρμόσουμε, όλες τις ρυθμίσεις αυτού του νόμου, αδιαμαρτύρητα. Αποδεχτήκαμε σωρεία νέων αρμοδιοτήτων και τις περικοπές πιστώσεων, που τις συνόδευαν, δεχθήκαμε τον χλευασμό των Δημοτικών Υπηρεσιών και την προπαγάνδα των ιδιωτικοποιήσεων του Δημοτικού έργου, ψηφίσαμε αδιαμαρτύρητα τους κανονισμούς εσωτερικής υπηρεσίας, χωρίς καμία στρατηγική ανάπτυξης, νομιμοποιήσαμε την κατάργηση οργανικών θέσεων, συρρικνώσαμε δηλαδή τον μηχανισμό μας, σε μία άρον-άρον προσαρμογή στα μνημονιακά προαπαιτούμενα.

Υπάρχει κανένας που εξακολουθεί να τα πιστεύει αυτά σήμερα; Η αλήθεια είναι ότι μας εξαπάτησαν! Η αλήθεια είναι ότι τίποτα δεν τηρήθηκε από τα υπεσχημένα!

Όμως πόσοι θέλαμε να εξαπατηθούμε; Πόσοι κάνουμε ότι δεν καταλάβαμε, αυτό που ήταν τόσο φανερό;

Καταλαβαίνουμε, τι ακριβώς επιδιώκεται με τον σημερινό οικονομικό στραγγαλισμό; Είναι μόνο η τρέχουσα οικονομική δυσπραγία; Είναι μόνο οι άκαμπτες πιέσεις της Τρόικας; Ή μαζί με αυτά, αποκαλύπτεται η μόνιμη στρατηγική της εκποίησης- ιδιωτικοποίησης μεγάλου μέρους του Δημοτικού έργου;

Δηλαδή να αναγκαστούμε να κάνουμε, αυτό που με πολιτικούς τρόπους μας υποδείκνυαν;

Πιστεύουμε, ότι αυτό ακριβώς επιδιώκουν. Η τρικομματική συγκυβέρνηση, με βίαιο τρόπο, υλοποιεί τις δεσμεύσεις της, μεταφέροντας μεγάλο μέρος τους στην Αυτοδιοίκηση. Το υπόλοιπο μεγάλο μέρος τους, θα εξευρεθεί από ξανά οριζόντιες περικοπές στους, ακόμα, εργαζόμενους και συνταξιούχους. Η Αυτοδιοίκηση, στο ασφυκτικό αδιέξοδο που θα βρεθεί, θα αναγκασθεί να εκποιήσει σημαντικούς τομείς δημοτικών υπηρεσιών.

Ποιοι είναι αυτοί;

Είναι το νερό. Είδος πρώτιστης ανάγκης. Ήδη εκποιούνται ΕΥΔΑΠ,ΕΥΔΑΘ. Ας σκεφτούμε εδώ στην Πάτρα την ΔΕΥΑΠ και το ακόμα υπό κατασκευή φράγμα Πείρου-Παραπείρου! Πόσους άραγε «επενδυτές» θα ενδιαφέρει!

Είναι η διαχείριση των στερεών αποβλήτων. Το σημαντικό βήμα ιδιωτικοποίησης έγινε ήδη με τον τρόπο κατασκευής των εργοστασίων επεξεργασίας και στους τρείς Νομούς, αλλά και σε ολόκληρη την χώρα.

Είναι το έργο της συλλογής και αποκομιδής των απορριμμάτων, η σημερινή υπηρεσία καθαριότητας. Πολλοί Δήμαρχοι, ερωτοτροπούν με την ιδέα εδώ και καιρό. Και όλοι γνωρίζουμε ή αντιλαμβανόμαστε, ότι στην κρίση ούτως ή άλλως κάποιοι κερδοσκοπούν, ή αλλιώς, η πολιτική στην κρίση, κάποιους ευνοεί να κερδοσκοπήσουν. Πάντα στις πλάτες των πολλών…

Αυτά στην πρώτη γραμμή… Γιατί άλλοι τομείς όπως ο πολιτισμός ή το κοινωνικό έργο έχουν ήδη σχεδόν εγκαταλειφθεί.

Τα σημερινά μέτρα. Τι θα κάνουμε;

Είναι περισσότερο από προφανές, ότι με τα μέτρα αυτά δεν μπορεί να λειτουργήσει, δεν μπορεί να επιβιώσει η Αυτοδιοίκηση. Αυτό όλοι το αντιλαμβάνονται, συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι. Υποστηρικτές της σημερινής Κυβέρνησης και αντίπαλοι της.

Άλλο τόσο είναι επίσης προφανές, ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ποσοτικής διαπραγμάτευσης με την Κυβέρνηση. Ή τα αποσύρει ή υποτασσόμαστε. Ή τα αποσύρει ή οδηγούμαστε σε μετωπική σύγκρουση μαζί της. (Η γνώμη μας είναι, ότι αργά ή γρήγορα, πάντως οπωσδήποτε, σε μετωπική σύγκρουση με την Κυβέρνηση, θα βρεθεί ολόκληρος ο λαός για το σύνολο της πολιτικής της).

Έχουμε την πολιτική βούληση, έχουμε την αξιοπιστία να το κάνουμε;

Η αξιοπιστία μας, είναι βαρύτατα τραυματισμένη. Για όλα όσα προαναφέραμε. Την πολιτική βούληση στους Δήμους και στα όργανα της ΠΕΔ και της ΚΕΔΕ, την προβλέπουμε μεν, ας περιμένουμε όμως να την διαπιστώσουμε στην πράξη. Είναι ίσως η μόνη ευκαιρία, το πολιτικό δυναμικό της Αυτοδιοίκησης, να δώσει τις τελευταίες του εξετάσεις. Απέναντι στους δημότες, απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία.

Η πρόταση μας

Ζητάμε από την Κυβέρνηση να αποσύρει τώρα τα μέτρα οικονομικού στραγγαλισμού των Δήμων. Ζητάμε να σταματήσει την ανελέητη επίθεση σε βάρος των πολιτών, ιδιαίτερα των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Αν η Κυβέρνηση αρνηθεί να το κάνει, διευρύνει το μέτωπο του πολέμου ενάντια στο λαό. Την καταγγέλλουμε! Καταγγέλλουμε την εξαπάτηση που επιχειρεί σε έναν αντιλαϊκό κατήφορο δίχως τέρμα.

Υποβάλλουμε ομαδικά την παραίτηση μας δηλώνοντας, ότι οι Δήμοι ή θα υπηρετούν τον λαό ή τα συμφέροντα ντόπιων και ξένων τοκογλύφων. Αρνούμαστε να υπηρετήσουμε τον ρόλο των δημίων!

Όσοι Δήμαρχοι αρνηθούν αυτόν τον αγώνα, τότε ο λαός θα ζητάει να φύγουν και αυτοί μαζί με την Κυβέρνηση!

Ζητάμε την στήριξη των στελεχών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Δημοτικών παρατάξεων, των πολιτικών δυνάμεων, ολόκληρης της κοινωνίας.

Σε αυτή την δύσκολη συγκυρία, θα κριθούν όλοι. Δήμαρχοι, Δημοτικές παρατάξεις, πρόσωπα, διακηρύξεις και απόψεις.

Η παράταξη μας, θα συμμετέχει και θα στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις, έναν τέτοιο αγώνα.