Όταν το ταγάρι ακούμπησε το τιμόνι

Κάθε φορά που οι Πατρινοί διέσχιζαν τους κεντρικούς δρόμους της πόλης που θύμιζαν λωρίδα της γάζας μετά από αεροπορική επίθεση, στόλιζαν με τα γνωστά γαλλικά την εκάστοτε δημοτική αρχή. Η σημερινή δημοτική αρχή δέχτηκε και αυτή με την σειρά της σφοδρή κριτική, όμως μετά από σχεδόν τέσσερα χρόνια αποφάσισε έστω και προεκλογικά, να ασφαλτοστρώσει μεγάλο μέρος των δρόμων της Πάτρας. Ζήτησε από τους πολίτες και κυρίως από τους οδηγούς, την κατανόηση τους για την ταλαιπωρία που θα δημιουργούσαν τα έργα, την μεγάλη όχληση που θα επικρατούσε στην πόλη και κυρίως στο κέντρο της, αλλά  σχεδίασε την δράση κατά τέτοιο τρόπο που η επιτυχία της στηριζόταν στην πειθαρχία των Πατρινών προς τις οδηγίες των υπευθύνων. Έτσι απέτυχε. Την πρώτη ημέρα των έργων οι οδηγοί έσπευσαν μαζικά να μποτιλιαριστούν για  να βρίσουν και να βριστούν. Τζάμπα μάγκες ήταν  όσοι ενώ φώναζαν για το κυκλοφοριακό κομφούζιο μπροστά από τις κάμερες τοπικών τηλεοπτικών σταθμών. Γιατί αυτό το έκαναν μποτιλιαρισμένοι και ακίνητοι για πολύ ώρα, στο δρόμο που ξεκίνησαν τα έργα και το ήξεραν! Τι να πει κανείς για τους συμπολίτες που όχι μόνο πάρκαραν εκεί που υπήρχαν σήματα της Τροχαίας για την απαγόρευση της στάθμευσης λόγω έργων, αλλά συνέχισαν να παρκάρουν πάνω από τα μπάζα όταν το έργο ήταν σε εξέλιξη, όπως στην οδό Φιλοποίμενος την περασμένη Τετάρτη. Φοβάμαι  πως η λογική ότι για τα κακά της περιοχής μας φταίνε μόνο οι άλλοι, βρίσκει όλο και περισσοτέρους οπαδούς. Το περιστατικό στο οποίο είχα εμπλοκή την περασμένη Δευτέρα το πρωί, είναι τρανή απόδειξη. Όπως συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες τα έργα έχουν δημιουργήσει τεράστιο μποτιλιάρισμα στην Αγίου Ανδρέου, η οποία σηκώνει όλο τον κυκλοφοριακό φόρτο της νότιας εισόδου της Πάτρας. Ουρές τα αυτοκίνητα και με μεγάλα διαστήματα ακινητοποίησης. Στην συμβολή της με την οδό Σαχτούρη ένα τεράστιο λεωφορείο του υπεραστικού ΚΤΕΛ Αχαΐας, έχει κλείσει την διασταύρωση για ώρα και τα αυτοκίνητα φτάνουν μέχρι την Κορίνθου. Ένας νεαρός οδηγός στο πρώτο αυτοκίνητο επί της Σαχτούρη, ζητά να μάθει από το επαγγελματία οδηγό του ΚΤΕΛ γιατί δεν άφησε την διασταύρωση ελεύθερη αφού έβλεπε πως δεν υπήρχε ροή στην Αγ. Ανδρέου. Η απάντηση ήταν εξοργιστική: « Εγώ περιμένω τόση ώρα εδώ, να περιμένεις και εσύ ρε ». Ο νεαρός αν και θύμωσε τόσο πολύ, που έκανε κίνηση εναντίον του, όμως τελευταία στιγμή έδωσε τόπο στην οργή και σταμάτησε εκεί την συζήτηση. Εγώ στην προσπάθεια μου να περάσω πεζός την Αγ. Ανδρέου δέχτηκα την παραίνεση του επαγγελματία οδηγού: « Αυτά να πεις. Πέσε για το κυκλοφοριακό, για όλους αυτούς τους που…» Πλησιάζω και του λέω πως ήταν και δικό του λάθος το κλείσιμο της διασταύρωσης, που επέκτεινε το πρόβλημα και στην Σαχτούρη. Αποτέλεσμα ήταν ο επαγγελματίας οδηγός του υπεραστικού ΚΤΕΛ Αχαΐας, καταλαβαίνοντας ότι  δεν συνηγορούσα στο να τα χώσω στην Δημοτική αρχή για το κομφούζιο, αλλά του επεσήμανα το λάθος του, να μου επιτεθεί φραστικά στα  «γαλλικά», τα οποία φυσικά και του επέστρεψα. Τέτοια περιστατικά είναι καθημερινό φαινόμενο στην Πάτρα. Σε μια πόλη που μόνοι μας κάνουμε την ζωή μας δύσκολη, όταν βρεθεί κάποιος να μας δείξει την δική μας καμπούρα, τότε εξαπολύουμε επίθεση κατά πάντων. Αλήθεια έχετε σκεφτεί πόσο ποιο άνετη  θα ήταν η κίνηση στους δρόμους της Πάτρας  σήμερα εν μέσω έργων, αν κάποιοι δεν είχαν την λογική του ταγαριού όταν αυτό ακούμπησε τιμόνι;