Δέκα χρόνια χωρίς τον Ανδρέα Κάνιστρα

Αν όπως λεν οι παραμυθάδες, οι ψυχές μας βλέπουν από 'κει πάνω, τι θα μπορούσες  να συλλογίζεσαι  σήμερα φίλε βλέποντας:

            Τη γειτονιά που τόσο αγάπησες να πλήττεται από την ανέχεια και την ανεργία.

            Το ποδόσφαιρο, στο οποίο τόσα και τόσα προσέφερες, να διασύρεται μέσα στη διαπλόκή και την ανυποληψία.

            Την Αγροτική Τράπεζα στην οποία εργάστηκες, με υπευθυνότητα και αφοσίωση, να υποκύπτει στις ορέξεις ενός παγκοσμιοποιημένου αρπαχτικού και να εξαφανίζεται.

            Το ΠΑΣΟΚ, ο πολιτικός φορέας που σου δυνάμωσε τις  ελπίδες σου για΄Δημοκρατία και πρόοδο, να πανηγυρίζει γιατί από το 4% πήγε στο 6%.

            Ακόμα κι' η παρέα, της συντροφιάς και της ταβέρνας να έχει διαλυθεί, γιατί λείπεις.

Τα κατάμαυρα σύννεφα που σκεπάζουν τα τελευταία χρόνια τη χώρα και τους ανθρώπους της, δεν είναι ικανά όμως να σε απομακρύνουν από τη σκέψη των δικών σου ανθρώπων, της Γιούλας, της Ντίνας, της Φωτούλας, του Θανάση που πρόλαβες, της Γιούλας, του Παναγιώτη και της Ραφαηλίας  που δεν πρόλαβες, αλλά και από τη σκέψη των φίλων σου.

Είσαι πάντα στη σκέψη μας καλέ μου φίλε.