Το ΠΑΣΟΚ τελείωσε- Οφείλει να κυοφορήσει το νέο αφήνοντας πίσω τους σκουριασμένους μηχανισμούς και τον παλιό εαυτό του

Χαιρετίζω τις εργασίες του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, ενός συνεδρίου ιδιαίτερα κρίσιμου, όχι μόνο για την εξέλιξη της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης και τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, αλλά, κυρίαρχα,  για το μέλλον αυτού του τόπου και το μέλλον των ανθρώπων του, απέναντι στους οποίους το πολιτικό σύστημα έχει υποχρέωση να αντιδράσει με σοβαρότητα, εντιμότητα και προοπτική.

Σοβαρότητα τόσο προς την κατεύθυνση της εξόδου από την κρίση, όσο και στην κατεύθυνση της οικοδόμησης της επόμενης μέρας, μετά τους κυβερνητικούς πειραματισμούς που απειλούν να ρίξουν το καράβι στα βράχια.

Θα περίμενε κανείς ότι σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για τη χώρα, το πολιτικό σύστημα θα είχε να επιδείξει μια στοιχειώδη σοβαρότητα, έναν υποτυπώδη  πολιτικό ορθολογισμό, μια ελάχιστη διάθεση εθνικής συνεννόησης.

Αντιθέτως το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα αντί να πορεύεται τη φάση ενηλικίωσής του, ακολουθεί πορεία επιστροφής του στην διπολική φάση του λαϊκισμού και της οπισθοδρόμησης, έτσι όπως αυτή διαμορφώνεται κυρίαρχα από την  κυβέρνηση  μιας δήθεν αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ, στενά εναγκαλισμένης με την μεταμφιεσμένη δεξιά των ΑΝΕΛ, σε ένα συνονθύλευμα που απειλεί να βυθίσει τη χώρα στο απόλυτο αδιέξοδο.

Από την μια έχουμε το μέτωπο κυβερνητικών δυνάμεων που διαπραγματεύονται μήνες για να επιτύχουν πολύ πιο σκληρά, αριστερά μνημόνια, με ανεύθυνες κορώνες περί επαναστατικότητας, παράλληλα με εξάρσεις παροιμιώδους ανευθυνότητας που οδηγούν στον διεθνή  διασυρμό της χώρας  και από την άλλη, έχουμε ένα  ρεσιτάλ εθνικολαϊκισμού, με επιλογές γιγάντωσης όλων των νοσηροτήτων που έφεραν την χώρα στην σημερινή της κατάσταση, όπως η εμμονή στην "ευδαινομία" του δημοσίου, η εξόφληση προεκλογικών γραμματίων σε φίλα προσκείμενες επαγγελματικές ομάδες,  η επιλογή επιστροφής της παιδείας στην περασμένη 20ετία, η προκλητική  τακτοποίηση ημετέρων και η επίδειξη γυμνασιακής  ελαφρότητας σε μείζονα κοινωνικά  ζητήματα.

Η αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ, δεν οδήγησε σε πολιτικές λύσεις αλλά σε πολιτική φαυλότητα και αυτό είναι σήμερα περισσότερο ορατό από ποτέ, ιδίως δε στους πολίτες που εξαπατήθηκαν από προεκλογικές υποσχέσεις ταγμένες να μετατραπούν σε κουρελόχαρτα.

Η αξιοπιστία της πολιτικής βάλλεται περισσότερο από ποτέ και οι προσδοκίες στην φημολογούμενη κυβέρνηση της Αριστεράς σβήνουν μαζί με τις ακυρώσεις όλων των προεκλογικών της λόγων.

Επί της ουσίας με αυτή την παταγώδη αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα διαφανεί σε όλο το μέγεθός της στο πολύ κοντινό μέλλον, μπαίνει τελεία και σε όλο το σύστημα της μεταπολίτευσης, που έθρεψε συμπεριφορές εκφοράς ανεύθυνων λόγων συνοδευόμενων από ακυρωτικά έργα.

Απέναντι σε αυτό το σκηνικό οφείλουμε με τόλμη και γενναιότητα, αλλά πρωτίστως με ευθύνη,  να αντιπαραθέσουμε  ένα σύγχρονο πολιτικό φορέα. Έναν φορέα σύγχρονης ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας, που θα αποτελεί εγγύηση  σταθερότητας και ευρωπαϊκής προοπτικής για τη χώρα, αλλά και άξονα δυναμικών κοινωνικών και θεσμικών μεταρρυθμίσεων.

Το ΠΑΣΟΚ έχει τεράστια ευθύνη για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς η οποία αποτελεί αναγκαία συνθήκη για την εξυγίανση του πολιτικού συστήματος και την επανάκτηση του κύρους της πολιτικής.

Και το πρώτο βήμα για την δημιουργία, του νέου, του ελπιδοφόρου και του καθαρού, είναι το να κοιτάξουμε με εντιμότητα και ειλικρίνεια προς τα πίσω, αλλά και στον καθρέφτη. Είναι το να αναγνωρίσουμε τα λάθη,  αλλά και να αποδεχθούμε την αμετάκλητη φθορά.

Να εγκαταλείψουμε την αδιέξοδη εμμονή στην διαιώνιση ενός κόμματος που επιδεικνύοντας αίσθημα ευθύνης και αποφεύγοντας την εύκολη οδό της εξαπάτησης, την οποία πορεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, επωμίστηκε πολλές περισσότερες ευθύνες από αυτές που του αναλογούσαν, υπέστη πολύ μεγαλύτερη φθορά από αυτή που θα έπρεπε και τελικά κατέληξε να φυλλοροεί.

Να εγκαταλείψουμε την εμμονή σε ένα κόμμα που φέρει ευθύνη για τη φθορά του καθώς παρασύρθηκε από τη δίνη του κρατισμού, τις προσωπικές φιλοδοξίες και έχασε το δρόμο και τον αρχικό προσανατολισμό του, εισπράττοντας τα αποτελέσματα.

Οφείλουμε σε αυτό  το συνέδριο που ξεκινάει αύριο, να αποδεχθούμε ότι το όνομα ΠΑΣΟΚ, αποτελεί παρελθόν και δεν μπορεί πλέον να εκφράσει, να εμπνεύσει, να κινητοποιήσει και να κυοφορήσει το νέο.

Μπορεί ωστόσο να πρωταγωνιστήσει στη διαδικασία κάλυψης του τεράστιου κενού που δημιουργείται μεταξύ της ανεύθυνης αριστεροδεξιάς κυβέρνησης και της δεξιάς, ένα κενό που πολύ σύντομα θα αποδειχθεί χαοτικό.

Ο κατακερματισμός των κεντρώων δυνάμεων είναι αυτοκτονικός και για τον  χώρο και για την χώρα που ήδη ακροβατεί μεταξύ  αριστερού λαϊκισμού και δεξιού νεοσυντηρητισμού.

Αυτό το συνέδριο, πρέπει να είναι  ένα ιδρυτικό συνέδριο ανανέωσης και προοπτικής, που θα καθορίσει τις ιδεολογικές και πολιτικές γραμμές της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας, με  εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, διασφαλίζοντας τη δημοκρατική πορεία της χώρας με ένα νέο  συμμετοχικό μοντέλο κομματικής οργάνωσης και λειτουργίας, με τη συμμετοχή ευρύτερων μεταρρυθμιστικών δυνάμεων που έχουν ευρωπαϊκή αντίληψη και προσανατολισμό.

Η αντιπαράθεση για την επιβολή της μιας ή της άλλης τάσης, η μάχη των μηχανισμών  για την διεκδίκηση της ηγεσίας ενός πολιτικού κόμματος τα οποίο πλέον δεν εκφράζει, δεν ακουμπάει  την κοινωνία, και συνεχώς συρρικνώνεται, είναι σαν μάχη με τους ανεμόμυλους και τελικά ανακυκλώνει το αδιέξοδο με τα ίδια υλικά που οδήγησαν σε αυτό.

Η ευθύνη ενός κόμματος με ριζοσπαστικό, μεταρρυθμιστικό και καινοτόμο  παρελθόν όπως το ΠΑΣΟΚ, δεν είναι να παραμείνει αγκυλωμένο ούτε καν στον εαυτό του. Η ευθύνη του ΠΑΣΟΚ είναι να ορίσει το νέο και να πρωταγωνιστήσει σε αυτή τη διαδικασία αποδεικνύοντας στην πράξη ότι σημασία δεν έχει ο αυτοσκοπός, δεν έχουν οι καρέκλες και τα οφίτσια, δεν έχουν τα ονόματα, ούτε οι κληρονόμοι, αλλά ο  μεγάλος εθνικός σκοπός.

Και ο σκοπός είναι η δημιουργία μαζί με τις άλλες δυνάμεις και τα  στελέχη του ευρύτερου προοδευτικού-μεταρρυθμιστικού χώρου μιας νέας σύγχρονης και δυναμικής ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας.

Γιατί μερικές φορές η δύναμη δεν βρίσκεται στο τι κρατάς από φόβο αλλά στο τι αφήνεις, στο τι θυσιάζεις  για να κατακτήσεις  το νέο.

Οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, της ανανεωτικής αριστεράς, του μεταρρυθμιστικού κέντρου, της πολιτικής οικολογίας, θα πρέπει να συγκροτήσουμε τη νέα ισχυρή Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη. Και το ΠΑΣΟΚ, είναι το κόμμα που οφείλει να απευθύνει αυτή την μεγάλη δημοκρατική πρόσκληση, αφήνοντας πίσω τους σκουριασμένους μηχανισμούς και  τον παλιό εαυτό του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ ζητούν δέκα στελέχη του κόμματος – Ανάμεσά τους και η Αγγέλλα Τριανταφύλλου