Να ξαναμάθουμε να αγαπάμε την Ευρώπη!

Υπήρξε μια εποχή που οι Έλληνες νοιώθαμε περήφανοι ως Ευρωπαίοι. Απολαμβάναμε τις άνετες μετακινήσεις, τη διακίνηση προϊόντων, πιο πρόσφατα και το ισχυρό μας νόμισμα. Στέλναμε με περηφάνια τα παιδιά μας για μετεκπαίδευση στα σχολεία της Εσπερίας.

Και μπορεί ενδόμυχα να διατηρούσαμε την εικόνα των κουτόφραγκων από τις τσέπες των οποίων παίρναμε πακέτα κι επιδοτήσεις, υπερίσχυε όμως η βεβαιότητα για τις κοινές αξίες και τον πολιτισμό που μας ένωνε και που είχε τις ρίζες του σε αυτό το κακοτράχαλο νοτιοανατολικό βράχο της Γηραιάς Ηπείρου.

Ωραία εποχή. Και μετά ήρθαν τα μνημόνια. Η σφοδρή οικονομική και κοινωνική κρίση, μας οδήγησε σε πολλές αναθεωρήσεις. Κι επειδή σπάνια ως περιούσιος λαός ψάχνουμε στον καθρέπτη για να βρούμε τον υπαίτιο των συμφορών που μας βρίσκουν, φρόντισαν οι λαϊκιστές του πτωχευμένου πολιτικού μας συστήματος, να μας υποδείξουν τους ενόχους.

Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος, με λίγες φωτεινές εξαιρέσεις, συνηγόρισε για μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα, στον μύθο που αποτελεί πλέον κοινό συμπέρασμα για μία σημαντική πλειοψηφία των Ελλήνων: Οι μοχθηροί Ευρωπαίοι, υπό την γερμανική ηγεμονία, αποφάσισαν μία ωραία πρωία, υποβοηθούμενοι από την ύπαρξη της κρίσης, να σφετεριστούν τα δικαιώματα του περιούσιου λαού και να υφαρπάξουν ότι υλικό και άυλο του είχε απομείνει: νησιά, αρχαία, περιουσίες, περηφάνια. 

Ο Αλέξης Τσίπρας στηρίχθηκε και αυτός στο κύμα υστερικού λαϊκισμού, που τον απογείωσε και τον έφερε στην εξουσία. Τώρα που έχει πλέον αντιμετωπίσει κατάφατσα την πραγματικότητα, έχει ένα καθήκον ιερό και μέγα. Οφείλει να ξαναμάθει τους Έλληνες να αγαπούν την Ευρώπη -τη δικιά μας Ευρώπη.

Δεν θα είναι κάτι απλό, δεν πρόκειται να επιτευχθεί σύντομα. Θέλει μακροπρόθεσμη στρατηγική και προσεκτικά σχεδιασμένες ενέργειες. Πάνω απ' όλα όμως θέλει πίστη στο κοινό ευρωπαϊκό όραμα που ένωσε τόσους λαούς σε αυτό το τόσο μοναδικό για την αιματοβαμμένη ιστορία τους πείραμα. Ο ίδιος λέει συνεχώς πως νοιώθει Ευρωπαίος και μοιάζει να έχει αντιληφθεί την κρισιμότητα του εγχειρήματος. Είθε να τον δούμε να το κάνει και πράξη.