Οι «διαμαρτυρόμενοι πολίτες» έξω απ’ το Κλειστό της ΕΑΠ

Παρασκευή 28 Απριλίου. Απόγευμα. Λίγα μέτρα μακριά απ’ την είσοδο του γηπέδου της ΕΑΠ στην Πάτρα. Φίλοι, ψηφοφόροι, μέλη του ΠΑΣΟΚ προσέρχονται για ν’ ακούσουν την ομιλία του Βαγγέλη Βενιζέλου. Μια ομάδα «διαμαρτυρόμενων πολιτών» έχει στήσει μπλόκο αποδοκιμάζοντας όσους κατευθύνονται στο Κλειστό. Οι «διαμαρτυρόμενοι πολίτες» είναι εκεί μ’ έναν και μόνο σκοπό. Να προκαλέσουν ένταση, να προπηλακίσουν, να γιουχάρουν, ακόμα και να εμποδίσουν, με χειροδικίες, τον κόσμο να φτάσει στην είσοδο του γηπέδου.

Αυτοί οι... άφταστοι δημοκράτες, οι αυτοαναγορευθέντες υπερασπιστές των λαϊκών κατακτήσεων, οι τάχα μου ασυμβίβαστοι εκφραστές των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, οι φτηνοί έμποροι της αριστεροσύνης, κουρελιάζουν σε ζωντανή σύνδεση την δημοκρατία και εκτρέπονται σε μια φασίζουσα συμπεριφορά που τύφλα να’ χει η Χρυσή Αυγή και οι ροπαλοφόροι της.

Δεν έχει καμία σημασία ότι στο Κλειστό της ΕΑΠ μιλούσε ο Βενιζέλος. Δεν έχει καμία σημασία ότι επρόκειτο για την κεντρική προεκλογική εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ στην Πάτρα. Τα ίδια θα ίσχυαν αν στο πόντιουμ του γηπέδου βρισκόταν ο Σαμαράς, ο Τσίπρας, η Παπαρήγα ή ο Κουβέλης. Το ίδιο καταδικαστέα και αποκρουστική θα ήταν η στάση των «διαμαρτυρόμενων πολιτών» όποιο κόμμα κι αν οργάνωνε την συγκέντρωση.

Μάθαμε ότι οι εκλογές είναι η γιορτή της δημοκρατίας. Μεγαλώσαμε πιστεύοντας ότι όλοι έχουν το δικαίωμα της ιδεολογικής επιλογής και της κομματικής ένταξης. Αποστηθίσαμε το δόγμα του Βολτέρου, το κάναμε σημαία και παράγοντα συμπροσδιορισμού της πολιτικής μας κουλτούρας. Σεβαστήκαμε τον απέναντι μας, ακούσαμε τον λόγο του, δεν συμφωνήσαμε μαζί του αλλά δεν βγάλαμε και τσεκούρι να του κόψουμε το κεφάλι. Μπορεί κατά μόνας να μειδιάσαμε ειρωνικά αλλά έως εκεί... Όμως, υπολογίσαμε χωρίς τους «διαμαρτυρόμενους πολίτες» και τους κομματικούς πάτρωνες τους που απ’ την μια διατυμπανίζουν την άτεγκτη αφοσίωση τους στην υπεροχή της δημοκρατίας και απ’ την άλλη, όπως συνέβη έξω απ’ το γήπεδο της ΕΑΠ, έκαναν βιτρίνα τους τον σκουπιδοτενεκέ του πιο ακραίου σκοταδισμού.

Να την χαίρεστε, σύντροφοι, τέτοια δημοκρατία. Να χαίρεστε την πιτσιρικαρία που δημιουργήσατε και τα «ιδανικά» που της μεταλαμπαδεύσατε. Να χαίρεστε την «οργισμένη» αγέλη σας που τυφλά σας υπακούει, υποταγμένη στη βία, στη μισαλλοδοξία και στον υπόρρητο εκφασισμό.

Ντράπηκα. Ειλικρινά ντράπηκα. Ντράπηκα στην εικόνα της αφιονισμένης δεσποινίδας που τράβαγε απ’ το μανίκι μια ανυπεράσπιστη γυναίκα. Ντράπηκα στη θέα του «διαμαρτυρόμενου» νεαρού που, ως άλλος μελανοχιτώνας, ρύθμιζε την κυκλοφορία των πεζών. Ντράπηκα για την στάση πολλών τοπικών μέσων ενημέρωσης που δεν βρήκαν μια κουβέντα να καταδικάσουν, να στηλιτεύσουν, έστω να περιγράψουν το σμπαράλιασμα των δημοκρατικών ηθών, σε μια πόλη που αυτάρεσκα θέλει να επιδεικνύει την δημοκρατική της παράδοση.

Δυστυχώς, στην πόλη του Νίκου Τεμπονέρα επιμένουμε να κυοφορούμε πρωτόγνωρες συμπεριφορές, ισοπεδώνουμε την πολιτική και τις αξίες της, εγκαθιδρύουμε έναν ιδιότυπο πολιτικό μεσαίωνα και είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε το κεφάλι όποιου δεν συμφωνεί μαζί μας.

Ας μου συγχωρεθεί ο συναισθηματικός τόνος. Και η ίσως ακραία διατύπωση. Όμως, δεν έχω άλλο τρόπο να εκφράσω την προσωπική μου διαμαρτυρία. Αν, φυσικά, μού το επιτρέπουν οι «διαμαρτυρόμενοι πολίτες»...