Αν είναι κάτι που με κάνει να αισιοδοξώ ακόμη σε αυτή την πόλη, είναι ότι ανάμεσα στις λίγες χιλιάδες κατοίκους της, υπάρχουν πολλά ταλέντα που λάμπουν επενδύοντας πείσμα, χρόνο, κόπο και όνειρο
Αν είναι κάτι που με κάνει να αισιοδοξώ ακόμη σε αυτή την πόλη, είναι ότι ανάμεσα στις λίγες χιλιάδες κατοίκους της, υπάρχουν πολλά ταλέντα που λάμπουν επενδύοντας πείσμα, χρόνο, κόπο και όνειρο (άνευ προστασίας από αυτό που ονομάζουμε επίσημη "πολιτιστική ομπρέλα") να μας χαρίζουν απίθανες εκδοχές μιας δημιουργικής Πάτρας.
Η παράσταση «CHAKRAS» της Λίλιαν Δημητρακοπούλου, σε σκηνοθεσία Μιλτιάδη Παπλά, στο θέατρο «Αγορά» είναι ακόμη ένα δείγμα μιας πόλης που επιμένει να παράγει πολιτισμό από τα κάτω, με ανθρώπους που δουλεύουν περισσότερο από ανάγκη και λιγότερο από στήριξη.
Η επιλογή μιας αστυνομικής κωμωδίας με μεταφυσικές αποχρώσεις δείχνει εξαρχής μια διάθεση ρίσκου. Το έργο παίζει με το μυστήριο, την ειρωνεία και την υπερβολή, στήνοντας ένα σκηνικό όπου τίποτα δεν είναι απολύτως σοβαρό και ταυτόχρονα τίποτα δεν είναι εντελώς αστείο ή αθώο. Η ηρωίδα, με την «ικανότητα» να διαβάζει ενέργειες και να προβλέπει εγκλήματα, λειτουργεί λιγότερο ως δραματουργικό τέχνασμα και περισσότερο ως αφορμή για να ξεδιπλωθούν χαρακτήρες και καταστάσεις που ισορροπούν ανάμεσα στο γελοίο και το αποκαλυπτικό, σκιαγραφώντας με τρόπο σπαρταριστό τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.
Η σκηνοθεσία του Μίλτου Παπλά υπηρετεί αυτή τη λογική με καθαρότητα και ρυθμό ενώ οι ηθοποιοί (Θέμιδα Ιωάννου, Βαγγέλης Μιχάλης, Bίκυ Σταυροπούλου και Γιώργος Παράμερος) συγκροτούν ένα δεμένο σύνολο, ισορροπώντας ανάμεσα στο κωμικό και το υπαινικτικό, δίνοντας ζωντάνια στους χαρακτήρες και στηρίζοντας με θαυμαστή συνέπεια τον ρυθμό και την ενέργεια της παράστασης, προσφέροντας «καλπασμούς» γέλιου καθώς ο θεατής βρίσκεται ενώπιον καταστάσεων που τοποθετούν απέναντί του έναν… καθρέφτη.
Και εδώ ακριβώς αναδεικνύεται το πιο σημαντικό στοιχείο της παράστασης: οι άνθρωποί της, η εμφανής διάθεση όλων να στηρίξουν το εγχείρημα και να μεταδώσουν «ρεύμα» στους θεατές. Οι συντελεστές λειτουργούν με συνέπεια μέσα στο ύφος της παράστασης, αναδεικνύοντας μια συλλογική προσπάθεια που δεν βασίζεται σε «πρωταγωνισμούς», αλλά σε συνεργασία.
Αυτή η συνεργατικότητα είναι ίσως και το πιο αισιόδοξο μήνυμα. Το «CHAKRAS» είναι μια υπενθύμιση ότι αυτή η πόλη έχει ακόμα φωνή. Ότι, ακόμη και χωρίς την απαραίτητη «ομπρέλα», υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν να δημιουργούν, να δοκιμάζονται και να επιμένουν.
Περάσαμε υπέροχα! Να το δείτε!




Ακολουθήστε το thebest.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο thebest.gr












