ΑΤ Ομονοίας: Στο εδώλιο 3 αστυνομικοί για την σεξουαλική κακοποίηση 19χρονης

Στην επανάληψη των καταγγελιών της ότι το 2022 οδηγήθηκε στο ΑΤ Ομονοίας από δύο αστυνομικούς και στη συνέχεια βιάστηκε προχώρησε η γυναίκα ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών, υποστηρίζοντας πως δεν προσπάθησε να φύγει επειδή «πάγωσε».

Η καταγγέλλουσα κατέθεσε στο δικαστήριο πως θέλησε να ρωτήσει τους αστυνομικούς για κάποια ζητήματα που την απασχολούσαν στο χώρο εργασίας της, κυρίως ποινικού ενδιαφέροντος, και για αυτό τους πλησίασε κοντά στο σταθμό του Θησείου. Όταν οι κατηγορούμενοι αστυνομικοί τη συμβούλεψαν να μεταβεί στο ΑΤ, όπως κατέθεσε, εκείνη πήγε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Ωστόσο, κατά την ίδια, άρχισε να γίνεται καχύποπτη και να αγχώνεται ότι θα τη μετέφεραν στα αποδυτήρια του Τμήματος, όπου, όπως είπε, της επιτέθηκαν σεξουαλικά. «Μόλις αποχώρησε ο Φ, κάθισε δίπλα μου ο Τ και άρχισε να με φιλάει. Στην αρχή δεν αντέδρασα. Δεν ήταν αυτό που ήθελα να κάνω, δεν είχε υπάρξει κάποιο φλερτ. Ήμουν σε σοκ τον φίλησα κι εγώ για να σηκωθώ να φύγω..» ανέφερε σχετικά με τους δύο κατηγορούμενους ως φυσικούς αυτουργούς. Σημειώνεται ότι στο εδώλιο κάθεται και τρίτος αστυνομικός κατηγορούμενος για συνέργεια.

 Πρόεδρος: Φύγατε;

Μάρτυρας: Δεν μπόρεσα. Έβγαλε τη ζώνη του, είχε και το όπλο υπηρεσίας… Το έβαλε δίπλα μου. Εγώ φοβούμενη και επειδή ο πατέρας μου είναι βίαιος, από το σοκ που πέρασα είχα μείνει… Ήμουν παγωμένη, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Έβγαλε το όπλο, το ακούμπησε δίπλα μου…

Πρόεδρος: Γιατί φοβηθήκατε;

Μάρτυρας: Φοβάμαι γενικά το ανδρικό φύλο λόγω της σχέσης με τον πατέρα μου…

Πρόεδρος: Παρόλα αυτά η επικοινωνία με το άλλο φύλο εδώ είναι φυσιολογική με τους αστυνομικούς αρχικά.. μιλήσατε, αλλάξατε τηλέφωνα… Ενώ επικαλείστε ότι δεν έχετε υγιή ψυχολογία με το άλλο φύλο, μας λέτε ότι με τους αστυνομικούς δεν δυσκολεύεστε να γνωριστείτε.

Μάρτυρας: Ήταν αστυνομικοί, ήμουν στο τμήμα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα κακό συναίσθημα.

Πρόεδρος: Σας φίλησε και ανταποκριθήκατε…

Μάρτυρας: Μετά. Στην αρχή όχι.

Πρόεδρος: Κανονικά δίνεις ένα χαστούκι και το καταγγέλλεις!

Μάρτυρας: Έχετε δίκιο. Ωστόσο εγώ…

Πρόεδρος: Είστε μέσα στο τμήμα…

Μάρτυρας: Είναι το σωστό αυτό που λέτε, αλλά από το τόσο στρες, δεν με ρώτησε κανείς αν θέλω, πάγωσα, ήμουν σε ακινησία. Δεν μπορούσα να κλωτσήσω, να χτυπήσω, να δείξω ότι δεν συναινώ.

Πρόεδρος: Η συναίνεση δεν είναι πάντα λεκτική. Με τη συμπεριφορά δείχνω…

Μάρτυρας: Μα δεν υπήρχε φλερτ.

Πρόεδρος: Σας φιλά και τον φιλάτε και σεις.

Μάρτυρας: Κατέβασε το κεφάλι μου (…) …. Ήμουν σε σοκ, δεν μπορούσα να αντιδράσω, έλεγα γιατί είμαι εδώ, γιατί γίνεται αυτό. Όταν υπάρχει φλερτ, υπάρχει ερώτηση… Σαν άμυνα μόνο κοκάλωσα. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ, έτρεμαν τα χέρια μου τα πόδια μου. (…) Μετά με άρπαξε με σήκωσε, με βάζει πάνω στο τραπέζι, μου σηκώνει τη φούστα… Εγώ φώναξα γιατί πόνεσα, μου λέει μη φωνάζεις. Είχα κλειστά τα μάτια και έλεγα πότε θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο που ζω;

Πρόεδρος: Σας κρατούσε το στόμα με τα χέρια;

Μάρτυρας: Όχι. Όμως ήμουν μπρούμυτα, ήμουν ακινητοποιημένη.

Πρόεδρος: Είχε πέσει πάνω σας;

Μάρτυρας: Ήταν όρθιος. Δεν μπορούσα να κάνω κάτι…

Πρόεδρος: Γιατί;

Μάρτυρας: Είχα μείνει πάγος ψυχικά. Δεν πέρασε καν από το νου μου ότι θα γίνει αυτό…. Δεν μπορούσα να το διανοηθώ.

Σύμφωνα με τη μάρτυρα, όταν εμφανίστηκε ο δεύτερος κατηγορούμενος, εκείνη τον ενημέρωσε ότι δέχθηκε επίθεση από τον συνάδελφο του ωστόσο κι εκείνος προέβη στις ίδιες πράξεις.

«Ενώ ζητούσα βοήθεια ξεκίνησε να κάνει το ίδιο» είπε εξηγώντας ότι του ανέφερε πως δεν υπήρχε συναίνεση σε ό,τι προηγήθηκε, διευκρινίζοντας πως «φάνηκε από το βλέμμα του ότι ήδη ήξερε. Και από τις πράξεις του. Ήταν συνεννοημένο σίγουρα».