Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την Διαταραχή αυτιστικού Φάσματος

Τι είναι

Οι διαταραχές αυτιστικού φάσματος είναι μέρος της γενικότερης κατηγορίας των αναπτυξιακών διαταραχών. Η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος είναι μια δια βίου αναπτυξιακή διαταραχή. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν θεραπεύεται ωστόσο με την κατάλληλη παρέμβαση βελτιώνεται θεαματικά τόσο η λειτουργικότητα του ατόμου σε όλους τους τομείς της ζωής , όσο και η συνολική λειτουργία της οικογένειας.

Κύρια χαρακτηριστικά της διαταραχής είναι οι δυσκολίες στην κοινωνική επικοινωνία και την κοινωνική αλληλεπίδραση , τα περιορισμένα ενδιαφέροντα ,τα επαναλαμβανόμενα πρότυπα συμπεριφοράς και οι αισθητηριακές δυσλειτουργίες. Συχνά, παρουσιάζονται προβλήματα στην αδρή και λεπτή κινητικότητα και τον συντονισμό της κίνησης.

Η συνηθέστερη ηλικία διάγνωσης είναι συνήθως τα δυο με τρία έτη του παιδιού ,συνήθως ωστόσο οι γονείς αρχίζουν να παρατηρούν διαφορές στην ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών τους από αρκετά μικρότερη ηλικία.  Η αποτυχία του παιδιού να κατακτήσει συγκεκριμένες δεξιότητες ή αναπτυξιακά ορόσημα στην σωστή ηλικία πρέπει πάντα να οδηγεί σε άμεση αξιολόγηση. Όσο πιο σύντομα γίνει σωστά η αξιολόγηση των δεξιοτήτων και των ελλειμμάτων ενός παιδιού , τόσο πιο έγκαιρα πιο πρώιμα μπορούν οι θεραπευτές να παρέμβουν ώστε να βελτιωθούν οι κοινωνικές γλωσσικές και επικοινωνιακές δεξιότητες του παιδιού και κατά συνέπεια η ποιότητα ζωής του.

Πότε οι γονείς πρέπει να ανησυχούν ;

Η έλλειψη κοινωνικής αμοιβαιότητας , αμοιβαίας δηλαδή αλληλεπίδρασης μεταξύ γονέα και παιδιού στα πρώτα παιχνίδια, η απουσία κοινωνικού χαμόγελου και βλεμματικής επαφής , η απουσία κοινής εστίας προσοχής , η μικρή ή και ανύπαρκτη ανταπόκριση σε ήχους που προέρχονται από το περιβάλλον, η δυσκολία του παιδιού να επεξεργαστεί τα ερεθίσματα, η δυσκολία στην ανταπόκριση σε εντολές από τους γονείς και η έλλειψη εκφραστικού λόγου, συνήθως είναι τα πρώτα σημάδια ανησυχίας τόσο των γονιών όσο και των παιδιάτρων.

Πρώιμα σημάδια που δεν πρέπει οι γονείς και οι ειδικοί να αφήνουν αδιερεύνητα είναι λοιπόν όταν το παιδί :

 δεν κάνει επαφή με τα μάτια (π.χ. δεν κοιτάει την μητέρα όταν εκείνη το θηλάζει, το αλλάζει του τραγουδά κ.λ.π)
 δεν χαμογελά όταν του χαμογελούν
 δεν ανταποκρίνεται στο όνομά του, ή στον ήχο μιας γνώριμης φωνής
 δεν ακολουθεί, οπτικά, αντικείμενα
 δεν δείχνει, ή δεν χαιρετάει, ή δεν χρησιμοποιεί άλλες χειρονομίες για να επικοινωνήσει
 δεν ακολουθεί αυτό που του δείχνετε με το χέρι σας
 δεν κάνει θορύβους για να κερδίσει την προσοχή σας
 δεν σας “προκαλεί” για, ή δεν ανταποκρίνεται στα χάδια
 δεν μιμείται τις κινήσεις σας και τις εκφράσεις του προσώπου σας
 δεν σηκώνει τα χέρια του προς εσάς για να το πάρετε στην αγκαλιά σας
 δεν παίζει με άλλα άτομα
 δεν ζητάει βοήθεια για κάτι που δεν μπορεί να κάνει μόνο του

Καθώς ωστόσο τα παιδιά μεγαλώνουν συνήθως τα σημάδια της διαταραχής αυτιστικού φάσματος διαφοροποιούνται. Σε μεγαλύτερες ηλικίες λοιπόν οι γονείς θα πρέπει να προβληματίζονται όταν το παιδί τους
 Φαίνεται να αγνοεί άλλα άτομα που υπάρχουν γύρω του
 Δυσκολεύεται ή δεν ξέρει πως να συνδεθεί με άλλους, να παίξει, ή να κάνει νέους φίλους
 Δεν χρησιμοποιεί τα παιχνίδια του με δημιουργικούς τρόπους ,δεν παίζει παιχνίδια με
φανταστικό σενάριο, δυσκολεύεται να εμπλακεί τα ομαδικά παιχνίδια
 Προτιμά το μοναχικό παιχνίδι ή την παρέα μεγαλύτερων ή μικρότερων παιδιών αλλά όχι
των συνομηλίκων του.
 Φαίνεται να αδιαφορεί ή να μην κατανοεί τα συναισθήματα των άλλων
 Δεν φαίνεται να ακούει όταν οι άλλοι του μιλούν
 Δεν μοιράζεται τα ενδιαφέροντά του με άλλους (ζωγραφιές, παιχνίδια)