H διάσωση που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο- Ο 8χρονος βγαίνει ζωντανός από τα συντρίμια στο Αίγιο- Πού βρίσκεται σήμερα ο Ανδρέας Μπογδάνος;

Ανθρώπινες ανάσες  κάτω από τα χαλάσματα. Οι σεισμός στο Νεπάλ, διεγείρει τις ευαίσθητες χορδές της μνήμης η οποία επιστρέφει με τη μορφή του ντόμινο στα Ρίχτερ που συγκλόνισαν την περιοχή της Αχαϊας πριν από 20 χρόνια και την διάσωση που έδωσε ελπίδα στο ραγισμένο Αίγιο αλλά και σε όλη την Ελλάδα που την παρακολούθησε με την καρδιά της έτοιμη να σπάσει.

Ήταν Ιούνιος του 1995 όταν το Αίγιο δέχθηκε τον θυμό των 6,1 Ρίχτερ που συντάραξαν την πόλη. Άνθρωποι έσβησαν στα χαλάσματα, σπίτια κατέρρευσαν και ζωές σκορπίστηκαν στο βωμό του Εγκέλαδου που άφησε το αποτύπωμά του στην καθημερινότητα της πόλης για  πολλά από τα χρόνια που ακολούθησαν.

Μια ολόκληρη πολυκατοικία σωριάστηκε, συστήνοντας τον τρόμο στους κατοίκους του Αιγίου  αλλά και σε όλη την Ελλάδα που παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα την ανάσυρση από τα ερείπια νεκρών και ζωντανών.

Υπήρξε όμως μια επιχείρηση που έμεινε  στις καρδιές όλων. Μια επιχείρηση ελπίδας που σηματοδότησε τη νίκη της ζωής επί της οργής της γης.

Σαν τώρα φέρνουν μποστά τους  Αιγιώτες  και  Πατρινοί, αλλά και όλοι Έλληνες τη στιγμή που από τα χαλάσματα βγήκε το μικρό φορείο με τον 8χρονο τότε Ανδρέα Μπόγδανο, ο οποίος ανασύρθηκε ζωντανός μετά από 44 ώρες εγκλωβισμού του.

Η διάσωση σε ζωντανή μετάδοση, σκόρπισε ρίγη συγκίνησης και έκοψε πολλές ανάσες.  Είχε προηγηθεί το θρίλερ με την προσπάθεια εντοπισμού σημείων ζωής κάτω από τα συντρίμια, η αγωνία του «ακούω φωνές, κάποιος μου μιλάει» των ανδρών της ΕΜΑΚ, οι τραγικές εικόνες με τις κούκλες μέσα στους τόνους του μπετόν,  τα πεταμένα τετράδια, τα σκισμένα στρώματα και ο ήχος από τα τρυπάνια που προσπαθούσαν να σπάσουν το μπετόν για να τραβήξουν στο φως τους εγκλωβισμένους.

Ο Μπογδάνος, που έγινε πρωτοσέλιδο σε όλες τις ελληνικές εφημερίδες και έκανε και τον γύρο του κόσμου  απεγκλωβίστηκε με μια επιχείρηση που διήρκεσε 21 ώρες.

Αξέχαστες έχουν μείνει οι συνομιλίες του από τότε τολμηρού  παιδιού με τους διασώστες του, ιδιώς δε με τον Παναγιώτη Νίκα, τον άνθρωπο που κατέφερε να τον φέρει στο φως.  "Φέρτε μου επιτέλους μια Κόκα-Κόλα και ένα σουβλάκι" φώναζε ο μικρός Ανδρέας μέσα από τα ερείπια αντιμετωπίζοντας με χιούμορ την απίστευτη περιπέτειά του. "Μη χτυπάτε εκεί, πέφτουν πάνω στο κεφάλι μου σκόνες..." και μετά, "το ποδήλατο που λέτε ότι θα μου φέρετε απ' έξω, θέλω να είναι πράσινο».

O Nίκας δεν  τα παράτησε,  δεν τον παράτησε και  ο μικρός που περίμενε με αγωνία το ποδήλατό του, δεν τους παράτησε και ο Θεός. Και κάπως έτσι, βγήκε μια  ζωή κερδισμένη, ανάμεσα σε 26 νεκρούς.

O  Παναγιώτης Νίκας, ο οποίος το 1995 είχε σώσει τη ζωή του  Ανδρέα άφησε την τελευταία του πνοή τον Αύγουστο του 2011 βυθίζοντας το Πυροσβεστικό Σώμα στο πένθος.

Κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς στο Βαθύ Λακωνίας, η καταπόνηση λόγω των ατελείωτων ωρών εργασίας λύγισε τον 54χρονο διοικητή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ανατολικής Αττικής.

Βρέθηκε νεκρός, προδομένος από την καρδιά του στο σπίτι του από συνάδελφό του που πήγε να τον παραλάβει για να πάνε μαζί στην υπηρεσία τους.

Δείτε βίντεο με ρεπορτάζ του Αργύρη Ντινόπουλου από τις αναζητήσεις της ΕΜΑΚ στα χαλάσματα.