Οι δάσκαλοι χωρίς αίσθηση- Οι γονείς ανεύθυνοι- Οι μαθητές.... αναίσθητοι

Τρομάζω το τελευταίο διάστημα διακρίνοντας μέσα από το ρεπορτάζ τις παραμέτρους εκείνες που εκκολάπτουν και δημιουργούν την ενδοσχολικη βία, αφήνοντας  πίσω τους ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή των παιδιών .

Οι ευθύνες πολλές και προς κάθε κατεύθυνση.

Οι μεγαλύτερες ανήκουν στην οικογένεια και τους δασκάλους .

Με τους δεύτερους να κερδίζουν την θλιβερή κατά την κρίση μου πρωτιά, στα ‘σημεία’.

Στις περισσότερες περιπτώσεις για διάστημα ακόμα και ετών, προηγούνται σημάδια που προειδοποιούν ότι κάτι δεν πάει καλά με την κοινωνικοποίηση του μαθητή και τις σχέσεις του με τους συμμαθητές του. Υπάρχουν λένε τα στοιχεία του ρεπορτάζ, ικανά δείγματα μιας αποκλινουσας συμπεριφοράς που όταν ο δάσκαλος  τα ανιχνεύσει έγκαιρα μπορεί να προλάβει καταστάσεις.

Μπορεί να θεραπεύσει εν τη γένεση του κάθε τι που θα προκαλέσει αργότερα βία.

Όμως για να συμβεί αυτό, θα πρέπει ο κάθε δάσκαλος να συνειδητοποιήσει ότι το παιδευτικό του έργο δεν αρχίζει και τελειώνει μέσα στην αίθουσα.

Πρέπει ο δάσκαλος να παραδίδει μαθήματα κοινωνικής συμπεριφοράς κατά την ώρα του διαλλείματος και όχι απλά να επιτηρεί, αν και στην ουσία ακόμα και αυτό για μερικούς ελέγχεται.

Όταν διαπιστώσει ότι κάτι δεν πάει καλά να επιζητεί εγκαίρως την συνεργασία των γονέων, αλλά και των επιστημονικών οργάνων που έχει η πολιτεία, προκειμένου να πετύχει το μέγιστο καλό αποτέλεσμα.

Από την πλευρά τους το ίδιο παρατηρητικοί πρέπει να είναι και οι γονείς.

Η σιωπή στην περίπτωση αυτή δεν είναι χρυσός και όταν η μόνη αγωνία του γονέα είναι να μην βγει το περιστατικό προς τα έξω και πληγεί το όνομα του σχολείου, τότε δυστυχώς κατά την άποψη μου, μόνο κακές υπηρεσίες προσφέρει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κάθε φορά που η δημοσιογραφική έρευνα αξιοποιεί πληροφορίες και στοιχεία που παραπέμπουν σε μια τέτοια υπόθεση βίας, κάποιοι θα σπεύσουν να την αναιρέσουν, προσπαθώντας  να την σταματήσουν με κάθε τρόπο ακόμα και διαψεύδοντας το περιστατικό.

Θεωρούν, αυτό είναι το επικίνδυνο, πως αυτά απλά συμβαίνουν και προσπαθούν να επιβάλλουν την σιωπή σε αυτούς που έχουν αντίθετη γνώμη, κλείνοντας τους με νόημα το μάτι για πιθανές κάθε είδους συνέπειες.

Θέλουν κατά την άποψη μου να καλύψουν την αδιαφορία τους και την έλλειψη συναίσθησης καθήκοντος που έχουν, παρά το γεγονός ότι παίζουν σπουδαίο ρόλο στην διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός μαθητή.

Μειονεκτήματα που έχουν τις ρίζες τους στα κριτήρια επιλογής των παιδαγωγικών σχολών, που  για αρκετούς σημερινούς δασκάλους   είναι μόνο η γρήγορη επαγγελματική αποκατάσταση και η μηδενική ανεργία.

Σ.Σ Η λέξη «δάσκαλος» στο κείμενο περιλαμβάνει όσους ασκούν εκπαιδευτικό έργο σε Δημοτικά, Γυμνάσια και  Λύκεια.