Πολύεδρο: Έρως ad aeternitatem - Περιπέτειες του ερωτικού λόγου

Συνεχίζεται ο θεματικός κύκλος εκδηλώσεων του Πολύεδρου, που αφορά στην ερωτική λογοτεχνία.  Συγγραφείς, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, μεταφραστές και κριτικοί της λογοτεχνίας συναντιούνται, για να αναδείξουν αισθησιακές, μα και λεπταίσθητες στιγμές της παγκόσμιας λογοτεχνικής παραγωγής· για να ρίξουν φως, πλαγίως έστω, στα παρασκήνια της ερωτικής λογοτεχνίας και στον κοινωνικό της ρόλο.

Τι είναι η ερωτική λογοτεχνία; Ποια τα όριά της; Πόσο παλιός είναι ο έρωτας στο γραπτό λόγο; Υπάρχει χυδαιότητα στην Τέχνη; Σε ποιον βαθμό η λογοτεχνία διαμορφώνεται από την ιστορική συγκυρία και πώς, με τη σειρά της, διαμορφώνει την κοινωνία που την υποδέχεται;

Σε αυτά και σε πολλά ακόμη ερωτήματα επιχειρούν να απαντήσουν άνθρωποι που καταπιάστηκαν κατά καιρούς με έργα − αρχαία, νεότερα ή σύγχρονα − από το φάσμα του λογοτεχνικού ερωτισμού και που μελέτησαν τις επιμέρους τάσεις οι οποίες διαμορφώθηκαν εντός του. Κάποια έργα καταδικάστηκαν ως ρυπαρογραφήματα, άλλα αποθεώθηκαν ως κλασικά αριστουργήματα. Τα περισσότερα, πάντως, κατάφεραν να ταράξουν τα νερά της εποχής τους.

Την Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου και ώρα 8:30 μ.μ στο Πολύεδρο στο πλαίσιο του κύκλου «’Ερως ad aeternitatem: Περιπέτειες του ερωτικού λόγου», η Ζέτα Γκότση Επίκουρη καθηγήτρια στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών θα μιλήσει με θέμα:

« Η ωραία και το τέρας » Έρωτας, βία και η συνθήκη του αίματος

στον θρύλο της κυρά Φροσύνης.

Ο θρύλος του πνιγμού της κυρά Φροσύνης στη λίμνη των Ιωαννίνων από τον ανήλεο και εκδικητικό Αλή πασά, που απαντάται σε ευρωπαϊκά περιηγητικά κείμενα και συλλογές δημοτικών ασμάτων του πρώιμου 19ου αιώνα, τροφοδότησε τον έντεχνο  λόγο  Ελλήνων ποιητών και δραματουργών. Συνδυάζοντας τα στοιχεία της απαγορευμένης ερωτικής επιθυμίας, της αλλόθρησκης βίας και του τραγικού θανάτου, η παράδοση περιέχει όλα τα στοιχεία μιας τυπικής ρομαντικής ιστορίας.  Οι συγγραφείς του 19ου αιώνα που καταπιάστηκαν με το θέμα ερμηνεύουν, ωστόσο, διαφορετικά τη μορφή του ερωτικού συναισθήματος και την εσωτερική πάλη της ηρωίδας,  διαγράφοντας έναν ενδιάμεσο χώρο υπέρβασης των διακρίσεων ή καταδικάζοντας την πιθανότητα μιας ετερόθρησκης σχέσης και της νοθείας του αίματος.   Η πραγμάτευση του θέματος αποτυπώνει αντιλήψεις περί εθνικής ταυτότητας και φυλετικής καθαρότητας που διαμορφώνονται στη διάρκεια του 19ου αιώνα ενώ η ταύτιση του έθνους με το μαρτυρικά θυσιαζόμενο γυναικείο σώμα εξυπηρετεί την ηθοπλαστική λειτουργία του νεοελληνικού εθνικισμού.