Ιδού γιατί δεν πρέπει να αγοράζουμε γερμανικά προϊόντα

Πριν από λίγες ημέρες είχα γράψει ένα άρθρο στο οποίο τόνιζα ότι δεν πρέπει να αγοράζουμε τα γερμανικά προϊόντα ως μια ελάχιστη ένδειξη αυτοσεβασμού και επίδειξης στοιχειώδους προσωπικής και εθνικής αξιοπρέπειας.

Το άρθρο αυτό έγινε δεκτό με ενθουσιώδη σχόλια από τους επισκέπτες του thebest.gr, ωστόσο δεν ήταν αυτός ο σκοπός του. Το άρθρο στόχευε, πρωτίστως, στην ευαισθητοποίησή μας ως πολίτες και στην απάντηση που μπορούμε να δώσουμε από την πλευρά μας στην ηγεμονική γερμανική πολιτική, με μια απλή πράξη στην καθημερινότητά μας: να μην αγοράζουμε οτιδήποτε γερμανικό, να μην συνδράμουμε με τα λιγοστά μας ευρώ οτιδήποτε ενισχύει τη γερμανική οικονομία.

Ωστόσο, πέρα από την εντυπωσιακή αποδοχή στην προαναφερόμενη παρότρυνση (που δεν είναι μόνο δική μου) είμαι απογοητευμένος διότι βλέπω τις πολυδιαφημιζόμενες καταναλωτικές οργανώσεις να εξακολουθούν να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.

Καμία συντονισμένη αντίδραση, καμία οργανωμένη προσπάθεια δεν βλέπω να γίνεται για το μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων. Γιατί;

Κι όμως, με τις λιγοστές, με τις όποιες δυνάμεις έχουμε, το σχετικό μήνυμα πρέπει να σταλεί στη γερμανική οικονομία, τουλάχιστον όσο η Γερμανία λειτουργεί αυταρχικά εις βάρος όλης της Ευρώπης και, κυρίως, εις βάρος της πατρίδας μας.

Σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στα «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Γκαλμπρέϊθ, γιος του Τζον Κένεθ Γκαλμπρέϊθ, του σημαντικότερου οικονομολόγου που ανέδειξαν οι ΗΠΑ τον εικοστό αιώνα, τόνισε το εξής απλό: «Αν η γερμανική βιομηχανία θέλει να πουλάει τα προϊόντα της, δεν μπορεί να επιμένει στους τόκους και στα χρέη που χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργηθούν οι αγορές για τα προϊόντα της». Σοφόν το σαφές, σαφές το σοφόν, και όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Και με άλλα λόγια, δεν είναι δυνατόν οι Γερμανοί να επιδεικνύουν αυταρχισμό και αλαζονεία έναντι των χωρών (κυρίως του ευρωπαϊκού Νότου) που καταχρεώθηκαν για να αγοράζουν τα προϊόντα της βιομηχανίας τους και την ίδια ώρα να στηρίζονται οικονομικά από τους λαούς τους. Λαούς που τους πατάνε τη μπότα στο λαιμό! Να είναι, δηλαδή, και κερατάδες και δαρμένοι, όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός.

Ως εκ τούτου, αν (για παράδειγμα) κάποιος παρατηρήσει ότι το γερμανικό κοτόπουλο είναι φθηνότερο από το ελληνικό, ας σκεφτεί ότι η προτίμηση του γερμανικού συνεπάγεται για τον ίδιο και την οικογένεια του επώδυνες θυσίες και βαρύ τίμημα.

Αλήθεια, υπάρχει πλέον έστω κι ένας σκεπτόμενος πολίτης που να μην συνειδητοποιεί γιατί δεν πρέπει να αγοράζουμε γερμανικά προϊόντα και γιατί δεν πρέπει να στηρίζουμε τις αλυσίδες γερμανικών συμφερόντων;