Πέθανε ο άρχοντας των πούρων

Πλήρης ημερών, σε ηλικία 91 ετών, άφησε την τελευταία του πνοή ο Αλεχάντρο Ρομπάινα, ο διασημότερος παραγωγός πούρων της Κούβας, γνωστός και ως ο «Νονός» των πούρων. Ο θάνατός του ανακοινώθηκε από την κρατική τηλεόραση της Κούβας και η Ηabanos S.Α., η κρατική εταιρεία που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή των πούρων Ρομπάινα, έγραψε στην ιστοσελίδα της ότι ο θρυλικός καπνοπαραγωγός ήταν «θύμα μιας τρομερής ασθένειας». Τον περασμένο χρόνο είχαν διαγνωστεί πολλαπλοί καρκινικοί όγκοι στους πνεύμονες και στο ήπαρ του Ρομπάινα, ο οποίος πέρασε τις τελευταίες ημέρες της ζωής του στο σπίτι του, στο Σαν Λούις. Γεννημένος στην πόλη Αλκισάρ στις 20 Μαρτίου 1919, ο Ρομπάινα ξεκίνησε να εργάζεται στις καπνοκαλλιέργειες που διατηρούσε η οικογένειά του ήδη από 10 χρόνων. Στο Σαν Λούις ντελ Ρίο, στη Δυτική Κούβα, τέσσερις γενιές Ρομπάινα ασχολούνταν με την καπνοκαλλιέργεια. Ο ίδιος ο Ρομπάινα ταξίδευε σε όλο τον κόσμο, ως ο ανεπίσημος πρεσβευτής της κουβανέζικης καπνοβιομηχανίας. Το μυστικό της επιτυχίας του ήταν απλό: πίστευε ότι η παραγωγή πούρων είναι ποιοτική μόνο εφόσον γίνεται από οικογενειακές επιχειρήσεις. Τα πούρα Vegas Robaina θεωρούνται από τα καλύτερα που παράγονται στο νησί και η τιμή ενός κουτιού χειροποίητων πούρων μπορεί να αγγίξει ακόμη και τα 500 δολάρια στη διεθνή αγορά. Μετά την επανάσταση του 1959 και την αρχική κρατικοποίηση των καπνοβιομηχανιών, ο Ρομπάινα κατόρθωσε να πείσει τον θρυλικό ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, να παραμείνει η παραγωγή καπνού στους ιδιώτες - μια εξαίρεση στις αλλαγές που είχε επιφέρει η σοσιαλιστική κυβέρνηση. Έκτοτε, οι καπνοκαλλιεργητές πωλούν το προϊόν τους σε προκαθορισμένες τιμές στο κράτος, το οποίο φροντίζει για την παραγωγή και την πώληση των φημισμένων πούρων της Αβάνας. «Είχα μια πολύ δυνατή συζήτηση με τον Φιντέλ πριν από 18 ή 20 χρόνια», είχε πει το 1998 ο Ρομπάινα. «Με ρώτησε αν ήθελα να συμμετάσχω σε έναν μεγάλο συνεταιρισμό, αφού διέθετα τόσους εργάτες, αλλά εγώ αρνήθηκα. Για εμένα η καπνοκαλλιέργεια πρέπει να παραμείνει στην οικογένεια, να γίνεται με αγάπη. Επειδή στους μεγάλους συνεταιρισμούς όλοι είναι αφεντικά, κανένας δεν ενδιαφέρεται όπως ο καλλιεργητής», είχε προσθέσει. Πριν από έξι χρόνια μεταβίβασε την εταιρεία στον ανιψιό του, Χιρόσι, αλλά παρέμεινε ενεργός στη διοίκησή της, ως και τον θάνατό του.