Στις 31 Μαρτίου καταφθάνει το σέξι ψυχολογικό θρίλερ "Suntan" στις Πατρινές αίθουσες

Στην 3η μεγάλου μήκους ταινία του μετά το «Bank Bang» και το «Wasted Youth», ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος σκηνοθετεί τον Μάκη Παπαδημητρίου σε ένα σέξι ψυχολογικό θρίλερ που μυρίζει καλοκαίρι, το «Suntan» που από τις 31 Μαρτίου βγαίνει στις αίθουσες και την ίδια μέρα αναμένεται να ξεκινήσει να προβάλλεται και στην Πάτρα, στα Ster Cinemas, στη Βέσο Μάρε, σε διανομή από την Odeon.

Ο Κωστής είναι ένας 40χρονος γιατρός που φτάνει στην Αντίπαρο για να αναλάβει την τοπική κλινική. Ο χειμώνας περνά ήσυχα και ανιαρά στο αραιοκατοικημένο νησί, το καλοκαίρι όμως όλα αλλάζουν. Η ρουτίνα του συνεσταλμένου Κωστή ανατρέπεται από τη στιγμή που μια ξέφρενη, διεθνής ομάδα νεαρών και όμορφων τουριστών εισβάλλει απροσδόκητα στη βαρετή καθημερινότητά του.

Ανάμεσά τους ο Κωστής θα ξεχωρίσει και θα ερωτευτεί παράφορα τη νεαρή Άννα (στο ρόλο η Πατρινής καταγωγής νεαρή ηθοποιός Έλλη Τρίγγου), όμως, από εκείνη τη στιγμή και μετά, το ηδονιστικό καλοκαίρι στο νησί θα μετατραπεί σε μια σκοτεινή δίνη, που παρασέρνει την ανυποψίαστη παρέα σε ένα μονοπάτι που κρύβει σοκαριστικές εκπλήξεις και επικίνδυνες ακρότητες.

O σκηνοθέτης και σεναριογράφος Αργύρης Παπαδημητρόπουλος σε δηλώσεις του τόνισε τα εξής:

- Πώς γεννήθηκε το πρότζεκτ στο μυαλό σου; Με μια συγκεκριμένη εικόνα ή χαρακτήρα, ή απλώς το γενικότερο κόνσεπτ της ιστορίας;

Με τον κεντρικό χαρακτήρα του Κωστή, στην πραγματικότητα. Κατά κάποιον τρόπο, η έμπνευση ήρθε από το βιβλίο «Η Επέκταση του Πεδίου της Πάλης» του Μισέλ Ουελμπέκ, που αναπτύσσει μια θεωρία σχετικά με ένα νέο σύστημα διαφοροποίησης των ανθρώπων, τους οποίους χωρίζει σε αυτούς που έχουν πρόσβαση στην ηδονή και σε εκείνους που δεν έχουν.

Από εκεί προέκυψε η ιδέα να τοποθετήσω μια ιστορία σε ένα νησί κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, το ιδανικό φόντο αφού εκεί γίνεται ακόμη εντονότερος αυτός ο διαχωρισμός, και να τον αναδείξω μέσα από έναν χαρακτήρα που είναι κάπου στη μέση: από τη μια, είναι και αισθάνεται εκτός από όλα όσα βλέπει γύρω του, αλλά από την άλλη, ως γιατρός αγγίζει δεκάδες κορμιά, όλων των ηλικιών, στο πλαίσιο της δουλειάς του.

- Γιατί επέλεξες να τοποθετήσεις την ιστορία στην Αντίπαρο;

Πηγαίνω στην Αντίπαρο από 16 χρονών μέχρι σήμερα. Την έχω ζήσει από όλες τις ηλικίες, από το 16χρονο που σκέφτεται μόνο τα ξενύχτια και τα πάρτι μέχρι τον σημερινό οικογενειάρχη – είμαι πια επικίνδυνα κοντά στην ηλικία του πρωταγωνιστή! Όλοι οι χαρακτήρες της ταινίας μού είναι οικείοι και αναγνωρίσιμοι, όλοι έχουν στοιχεία από μένα, αναμεμιγμένα με στοιχεία ανθρώπων που έχω γνωρίσει εκεί. Το «Suntan» είναι η πιο προσωπική ταινία που έχω κάνει, άρα ήταν προφανές από την αρχή και αυτονόητο ότι θα γύριζα την ταινία εκεί για λόγους ευκολίας, αφού την ξέρω τόσο καλά, αλλά και νοσταλγίας.

Πάντως, παρόλο που έχω πάει τόσες φορές στην Αντίπαρο και την έχω δει σε όλες της τις φάσεις, και από την καλή και από την ανάποδη, δεν μπορούσα να φανταστώ το πόσο ωραία θα έγραφε στον φακό, και το νησί και οι άνθρωποι.

- Πώς έχει αντιδράσει το κοινό στις προβολές της ταινίας στο εξωτερικό;

Τους ενδιαφέρει περισσότερο από όλα να μάθουν για τις συνθήκες των γυρισμάτων. Συνήθως ρωτούν για το πώς χειριστήκαμε τα γυρίσματα στο κλαμπ, το πώς διαχειριστήκαμε τον τόσο δυνατό ήλιο, το πώς δουλέψαμε τους διαλόγους μαζί με τους ηθοποιούς, το πώς οι συντελεστές έμεναν στο κάμπινγκ όλοι μαζί κλπ.

Δεν ασχολούνται τόσο με την κρίση και την γενικότερη κατάσταση της Ελλάδας, δηλαδή δεν ρωτούν ευθέως για αυτό – δεν πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν τους ενδιαφέρει ακριβώς, απλώς ίσως δεν ξέρουν τόσα γι’ αυτό και τους απασχολεί περισσότερο το κινηματογραφικό. Η μόνη κάπως σχετική ερώτηση είναι συνήθως για το αν πιστεύουμε ότι ο τουρισμός θα επηρεαστεί από την ταινία, με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι φοβερά ενδιαφέρον για εμάς όλους να συναντάμε αυτά τα διαφορετικά κοινά και να βλέπουμε την ταινία μέσα από τα δικά τους μάτια.

Ο ηθοποιός Μάκης Παπαδημητρίου σε δηλώσεις του είπε τα εξής:

- Πώς έμαθες για το πρότζεκτ και ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση όταν διάβασες το σενάριο;

Με πήρε τηλέφωνο ο Αργύρης και μου είπε να συναντηθούμε για να μιλήσουμε, δεν γνωριζόμασταν από πριν. Συναντηθήκαμε, μιλήσαμε, μου είπε για το σενάριο και συμφωνήσαμε. Πολύ απλά δηλαδή... μετά την πρώτη μας συνάντηση, ένιωθα πως τον γνωρίζω χρόνια.

- Μίλησέ μας για τον χαρακτήρα που υποδύεσαι. Σε ποια σημεία βλέπεις ομοιότητες μαζί του; Και ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που σου έθεσε;

Ο ρόλος μου είναι ο Κωστής Μακρίδης, ένας σαραντάρης γιατρός που ερωτεύεται μια νεαρή κοπέλα -καθώς και την παρέα της- ένα καλοκαίρι στην Αντίπαρο... Ομοιότητες και προκλήσεις... χμ... δεν ξέρω, να αφήσουμε την ερώτηση και να πάρω Γεωγραφία;

- Τι ρόλο έπαιξες στην διαμόρφωση του ρόλου σου; Υπήρχε δυνατότητα αυτοσχεδιασμού;

Ναι, ο αυτοσχεδιασμός ήταν προϋπόθεση και ζητούμενο γιατί ήταν ο τρόπος με τον οποίο ήθελε ο Αργύρης να γίνει η ταινία. Υπήρχε πολύ λίγο εξ αρχής γραμμένο υλικό και το μεγαλύτερο μέρος πρόεκυψε αυτοσχεδιαστικά.

- Πώς βοήθησε και πώς δυσκόλεψε το γεγονός ότι γυρίσατε την ταινία, περιτριγυρισμένοι από πραγματικές τέτοιες παρέες και χαρακτήρες;

Αυτό ήταν δύσκολη δοκιμασία και στην πραγματικότητα ήταν και οι πιο δύσκολες μέρες γυρισμάτων. Υπήρχαν καλοπροαίρετοι που βοηθούσαν και άλλοι που δημιουργούσαν μικροπροβλήματα. Συνολικά, όμως, ήταν μια απίστευτη εμπειρία και νιώθω πολύ τυχερός που είμαι κομμάτι της. Θα το ξαναέκανα με μεγάλη χαρά.

*Το υλικό μας το έστειλε η εταιρεία διανομής Odeon.