Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα 2 Μαρτίου

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 2 Μαρτίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
Ευθαλία (Θάλεια)
Εορτολόγιο: Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς  και ποιοι τιμώνται σήμερα από την Εκκλησία
Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς
Μια από τις πιο αγαπητές και φωτεινές μορφές της νεότερης Ορθοδοξίας, πρότυπο ταπεινού ιερέα και ανθρώπου της προσευχής. Γεννημένος το 1851 στη Νάξο, από τον ᾿Ιωάννη και την Αυγουστίνα το γένος Μελισσουργού, φανέρωσε από μικρή ηλικία αγάπη προς τον Θεό και την Εκκλησία. Φιλακόλουθος, διακονούσε στο Ιερό Βήμα τον παππού του ιερέα Γεώργιο Μελισσουργό και μετείχε αδιάλειπτα στή λειτουργική ζωή με νηστείες, προσευχές και αγρυπνίες. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ήρθε στην Αθήνα όπου χειροτονήθηκε διάκονος στις 28 ᾿Ιουλίου 1879 στο ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Πλάκα και πρεσβύτερος στις 2 Μαρτίου 1884 στο εκκλησάκι του αγίου Ελισαίου στο Μοναστηράκι. 

 
Μετά τον πρόωρο θάνατο της συζύγου του  Ελένης Προβελέγγιου από τα Κύθηρα, και παρά τη φροντίδα του γιου τους Γιαννάκη, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη διακονία της Εκκλησίας και υπηρέτησε για δεκαετίες σε διάφορους ναούς των Αθηνών, κυρίως όμως στον άγ. Παντελεήμονα κοντά στον Ιλισσό ποταμό και στον άγ. Ιωάννη Πρόδρομο τον Κυνηγό στην οδό Βουλιαγμένης. Από την αγάπη του για τη «διακονία του Θυσιαστηρίου» συχνά λειτουργούσε καθημερινά, πολλές φορές μάλιστα αρχίζοντας από τη νύχτα, με βαθιά κατάνυξη και δάκρυα. Πολλά παιδιά ανέφεραν ότι στις θείες λειτουργίες τον έβλεπαν να ανυψώνεται από το έδαφος και να στέκεται υπεράνω της Αγίας Τράπεζας.  Η αγάπη του για τη λατρεία ήταν τέτοια που ξεχνούσε την κόπωση, την πείνα και τον χρόνο, μνημόνευε δε πλήθος ονομάτων κεκοιμημένων, με αποτέλεσμα η διάρκεια των ιεροτελεστιών του να είναι πολύ μεγάλη. Λόγω της ιδιαίτερης ευλάβειας που είχε προς την Παναγία και τους Αγίους, τελούσε αμέτρητες αγρυπνίες, σε πολλές από τις οποίες είχε ως ιεροψάλτες τον Αλ. Παπαδιαμάντη και τον Αλ. Μωραϊτίδη, οι οποίοι και εξήραν σε κείμενά τους την προσωπικότητά του. 

Παρά τη φτώχεια του, υπήρξε αφιλοχρήματος και εξαιρετικά ελεήμων. Ό,τι είχε το έδινε στους φτωχούς, χωρίς να κρατά τίποτε για τον εαυτό του. Συχνά επέστρεφε στο σπίτι του χωρίς χρήματα ή τροφή, έχοντας παραδώσει πλήρως τον εαυτό του με εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού. Πολλοί τον θεωρούσαν «αφελή», ωστόσο, οι απλοί και καθημερινοί άνθρωποι διέκριναν τη μεγάλη του αγιότητα και προσέτρεχαν σε αυτόν. Υπάρχουν πάμπολλες μαρτυρίες και περιστατικά που μαρτυρούν αυτή την αγιότητα και τη θαυματουργία του.

Το 1896 σε άρθρο του με τίτλο «Ιερείς των Πόλεων και Ιερείς των Χωρίων» ο Παπαδιαμάντης αναφέρεται στην προσωπικότητα του Αγίου ως εξής:

«Μεταξύ των υπαρχόντων ιερέων υπάρχουσιν ακόμη πολλοί ενάρετοι και αγαθοί, εις τας πόλεις και εις τα χωρία. Είναι τύποι λαϊκοί, ωφέλιμοι, σεβάσμιοι. Ας μην εκφωνούσι λόγους. Ηξεύρουσιν αυτοί άλλον τρόπον πώς να διδάσκωσι το ποίμνιον. Γνωρίζω ένα ιερέα εις τας Αθήνας. Είναι ο ταπεινότερος των ιερέων και ο απλοϊκώτερος των ανθρώπων. Διά πάσαν ιεροπραξίαν αν τού δώσης μίαν δραχμήν, ή πενήντα λεπτά, ή μίαν δεκάραν, τα παίρνει. Αν δεν τού δώσης τίποτε, δεν ζητεί. Διά τρεις δραχμάς εκτελεί παννύχιον Ακολουθίαν, Λειτουργίαν, Απόδειπνον, Εσπερινόν, Όρθρον, Ώρας, Λειτουργίαν. Το όλον διαρκεί εννέα ώρας. Αν τού δώσης μόνο δύο δραχμάς, δεν παραπονείται. Κάθε ψυχοχάρτι, φέρον τα μνημονευτέα ονόματα των τεθνεώτων, αφού άπαξ τού το δώσης, το κρατεί διά πάντοτε. Επί δύο, τρία έτη εξακολουθεί να μνημονεύη τα ονόματα. Εις κάθε προσκομιδήν μνημονεύει δύο ή τρεις χιλιάδας ονόματα. Δεν βαρύνεται ποτέ. Η προσκομιδή παρ’ αυτώ διαρκεί δύο ώρας. Η Λειτουργία αλλάς δύο. Εις την απόλυσιν της Λειτουργίας, όσα κομμάτια έχει εντός τού ιερού, από πρόσφορα ή αρτοκλασίαν, τα μοιράζει όλα εις όσους τύχουν. Δεν κρατεί σχεδόν τίποτε…

…Είναι ολίγον τι βραδύγλωσσος και περισσότερον αγράμματος. Εις τας ευχάς, τας περισσοτέρας λέξεις τας λέγει ορθάς, εις το Ευαγγέλιον τας περισσοτέρας εσφαλμένας. Θα ειπήτε, διατί η αντίθεσις αύτη; Αλλά τας ευχάς τας ιδίας απαγγέλλει καθ’ εκάστην, ενώ την δείνα περικοπήν τού Ευαγγελίου θα την αναγνώση άπαξ ή δις ή, το πολύ, τρις του έτους, εξαιρέσει ωρισμένων περικοπών συχνά, άλλ’ ατάκτως επανερχομένων, ως εις τούς Αγιασμούς, εις τας Παρακλήσεις. Τα λάθη όσα κάμνει εις την ανάγνωσιν, είναι πολλάκις κωμικά και όμως εξ όλων των ακροατών του, εξ όλου τού εκκλησιάσματος, κανείς μας δεν γελά. Διατί; Τον εσυνηθήσαμεν και μας αρέσει. Είναι αξιαγάπητος. Είναι απλοϊκός και ενάρετος. Είναι άξιος τού πρώτου των Μακαρισμών τού Σωτήρος».

Για τελευταία φορά λειτούργησε στις 28 Φεβρουαρίου 1932. Μετά τη Θεία Λειτουργία έχασε τις αισθήσεις του και στις 2 Μαρτίου έκλεισε για πάντα τα μάτια του σε ηλικία 82 ετών. Το επόμενο πρωί και επί τριήμερο το λείψανό του εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στον ναό του αγ. Ιωάννου, ενώ χιλιάδες λαού κατέφθασαν από κάθε σημείο του λεκανοπεδίου για να τον αποχαιρετήσουν. Η κηδεία του έγινε στις 5 Μαρτίου, παρουσία πλήθους κόσμου και χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου, ο οποίος και εκφώνησε τον επικήδειο λόγο. Στις 29 Αυγούστου του 1992, τα λείψανά του τοποθετήθηκαν σε ασημένια λάρνακα στο δεξιό κλίτος του ναού του αγ. Ιωάννη του Κυνηγού και τον ίδιο χρόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία τον αγιοκατέταξε με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. 

 
Τιμάται επίσης η μνήμη: Ησυχίου του συγκλητικού, μαρτύρων Νέστορος και Τριβιμίνου, μάρτυρος Τρωαδίου και των συν αυτώ, παρθενομάρτυρος Ευθαλίας, μάρτυρος Κοίντου του ομολογητού, ιερομάρτυρος Θεοδότου επισκόπου Κυρηνείας της Κύπρου, Ανδρονίκου και Αθανασίας, Τσαντ του εκ Σκωτίας, οσίου Αρσενίου του εκ Ρωσίας, οσίου Αβραμίου του εκ Ρωσίας, οσίου Αρέθα του Εγκλείστου, Αρσενίου επισκόπου Τβερ της Ρωσίας, οσίων πατέρων Βαρσανουφίου, Σάββα, Σαββατίου και Ευφροσύνου των εκ Ρωσίας, οσίου Ιωακείμ του Ιθακησίου, Αμβροσίου πατριάρχου Γεωργίας, και η σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ενθρόνου.